วิ่งผ่านดงกล้ามอย่ายิ้มดิ
ณ ขณะที่ พิมพ์ศิริ เดินกระย่องกระแย่งลงมาจากภูเขา ด้วยความกลัวว่าจะต้องกลิ้งหลุนหลุนลงมาแทน สายตา พิมพ์ศิริ ก็มองเห็นจากไกลๆ เห็นชาย 3 คนไม่สวมเสื้อ 

อีนี่ก็คิดไป "น่ากลัว เหมือนวัยรุ่น เดินมาทำไมทางนี้วะ ท่าทางเอาเรื่องมาก " บรรยากาศ ก็เริ่มมืดแล้วด้วย 

พอเดินเข้าไปใกล้ๆ พอมองเห็นถนัด อ๋อออกกำลังกาย เลียนแบบเราป่าววะ วิ่งขึ้นภูเขาหรือเปล่าเนี่ย 

ในใจคิด "อย่ายิ้มนะซี ห้ามยิ้ม"

ทำไมต้องเป็นคนแบบนี้ด้วยวะ 🤭 พอเดินเข้าไปใกล้ๆ อดอมยิ้มไม่ไหวจริงๆ เลยหันไปทางอื่นไม่เห็นว่ายิ้ม บ้าบอจริงๆ บ้า บ้า บ้า 

ผ่านดงกล้าม ก็ย่างต่อไปค่ะลูก ย่างยาวๆ รีบไปให้ถึงบ้าน ...🏃🏽‍♀️



SHARE
Written in this book
2019
Writer
pimsiri
แค่ปุถุชนคนธรรมดา
แค่คนธรรมดาที่จับเจ่าาอยู่ในซอกหลืบเล็กๆในโลกอันกว้างใหญ่

Comments