ดัมมะชาติ: ปรัชญาของเนบิลลาในเอกภพ
.
- Intro -
ท่ามกลางแดนรกร้าง
ด้ามดาบในอ้อมกอดโอเอซิสฉายวับยิ้มให้สุริยะ
เบื้องหลังปลือกตาข้าฯ จิตานุภาคเหนือแจ้งพรวดรู้แจ้งบทละครสรรพสิ่ง
ล้านปรากฏการณ์จักรภพเกิดในพริบตา
ข้าฯเสรีชนสะพายสังขารดื่มสายลมหวานเย็น
เปิดศักราชใหม่กับบทนาฏกรรมจากปริศนา
แอดโดรเมดาผู้สูงส่ง เป็นเกียรติที่ได้เต้นรำกับท่าน--
มรรตัยชนผู้พร้อมเยี่ยงอัศวินวิกาล...ไม่เสียดาย (บทกวีโบราณ ไม่ทราบนามผู้แต่ง)
.
.
- A หรือ B -
ก่อน 5,040,000 เสี้ยววินาที ของการขับเคลื่อนร่างกายไปยัง"การทำงาน" ยังมี 1800 วินาที ก่อนหกโมงเช้า--พอให้ผมพินิจการเดินทางข้างใน ไฟปรารถนาจูงมือขวากลับมาจรดบนกระดาษ สิ่งที่อยากเล่า...
     ผมกำลังชวนทุกท่านเปลือยครับ ปอกเปลือกสิ่งพิมพ์รูปเล่ม?
     คำว่า"หนังสือ" = ข้อความที่เขียนพิมพ์สามารถพิมพ์เป็นรูปเล่มหรือแบบอิเล็คทรอนิกส์ คือ ตะกร้าที่บรรจุแก่นสารความตอนทั้งหมด พร้อมกับสิ่งคาดเหนือ
     ตะกร้าทรงนี้มีทั้งแบบเล่ม แบบออนไลน์ และ สื่อแบบอื่น เช่น สื่อบันเทิง
     ใช่ครับ ผมกำลังพูดถึงรวมบทกวีที่ขับขานร้องพร้อมเครื่องดนตรี--อัลบั้ม
     อัลบั้มในรูปแบบเล่มหนังสือ มีสารบัญ แต่เนื้อหาสาระต่างหากที่ดึงดูดและผมก็มองเห็นจนอยากเขียนถึงมัน
.
"ดัมมะชาติ" คือธรรมชาติแหละครับ ตระกูลสันสกฤต
     ผมกำลังฟังใจความของบทกวีทั้งหมด ที่กรีดร้อง เอ่ยเอื้อน สัมผัสดวงฤทัย ความหลงไหลของรูปเล่ม ผมค่อยๆชิมบทกวี อ่านทีละคำ ทีละวรรค ถอดรื้อประกอบหาปริศนาที่ซ่อนไว้ บทกวีเพลง 10 ซิงเกิล กำลังแสดงคอนเสิร์ตกลางใจตัวผม หัวที่โยกตามจังหวะ หรรษารวมหลอมกับ ballad ของโซโล กระโดดกระทืบสะเทือนอวัยวะ
     ธรรมชาติคืออะไรกัน???
     สิ่งที่นิยามและนิยามไม่ได้ เป็นรูปธรรมและนามธรรม ทับซ้อนหลายมิติ ทรงอำนาจและรุนแรง คือนิวเคลียสจนถึงเอกภพไกลโพ้น มีปรากฏ-แปรรูป-หายสูญ ฯลฯ ทั้งหมดของการมีอยู่ คือ รายละเอียดของคำนี้ รวมถึงตัวเรา
     จากเมล็ดพันธุ์สู่มหาพฤกษา ประวัติศาสตร์ที่ปั่นจักรบนเจตนารมณ์ ทั้งเล็กและใหญ่ ต่างอยู่, ดำรง, สิ้นสูญ เหลือเพียงรอยทาบเงาเบื้องหลังให้เรียนรู้
     บอดี้แสลมเหมือนกลุ่มนักเขียน พวกเขาสะท้อนการเติบโตภายในจากน้ำเสียงอันมีห้วงทำนองจะโคน ส่องสำรวจภาวะที่ธรรมชาติกระเพื่อมใส่พวกเขา และ"พวกเรา"
     พิจารณารูปเล่มเห็นได้ว่า ดัมมะชาติใช้โทนสี รูปภาพประกอบ ดูอึมครึม เทาหม่นดำราวกับราตรีไม่เคยจางจาก สื่อถึงความน่าสะพรึงเหนือการควบคุม แม้มนุษย์จะพลิกมุมสรรหาด้านสวยงามของธรรมชาติ แต่พวกเรารู้แก่ใจ(ถูกมั้ย)ถึงอำนาจ-ความก้าวร้าวอันไม่พึงต้องการของมนุษย์เพียงสักเสี้ยวของวิญญาน
.
.
- B หรือ A -
เราเป็นเลโก้ของธรรมชาติที่พร้อมกลั่นแกล้งถึงชีวิต
..เราเป็นเครื่องบันเทิงสนองความซาดิสม์ของธรรมชาติ
...เราเป็นบรรณาการสิ่งมายา รูปเคารพ อันกำเนิดเทพเจ้า หวังใช้ต่อรองกับเสียงหัวเราะเย้ยหยันของธรรมชาติ
....ความมืดคือบรรพบุรุษ ไม่ว่าเราต้องการหรือไม่

.
.
CHORUS
แม้ธรรมชาติเพียบด้วยอำนาจสูงสุดเหนือพ้น ดูมนุษย์เป็นเพียงเนบิลลาในกาแล็คซี่
     ทว่า สิ่งนับไม่ถ้วนสามารถสร้างสรรค์เกิดเป็นดาวฤกษ์หลานล้านดวงเจิดจรัสแก่ตนเองอย่างภาคภูมิ เกิดระบบโคจรกลายเป็นปรากฏการณ์ไม่มีแหางใดจะซ้ำ หว่านเพาะสสารรวมถึงมวลมนุษยชาติ
     มนุษย์อย่างพวกเราเฉกเช่นละอองหลากสีในอวกาศ ความเป็นไปได้คือพรสวรรค์อมตะซึ่งธรรมชาติทั้งเกลียดและอิจฉา มันจึงไม่มีทางทำลาย"เรา"ได้
     มันคือคุณสมบัติทรงพลังพอใช้ต่อกรอย่างมีศักดิ์ศรีแห่งฝุ่นละออง
     เราสามารถสร้างสรรค์(และทำลายกันเอง) เชิดชูความทรนงที่ถือกำเนิด เคารพในผลงานการวิวัฒน์แล้วทิ้งไว้ซึ่ง เรื่องเล่า วีรกรรม ที่ผู้คนจะกล่าวถึงนานอสงไขย
     นี่คือสิ่งที่ผมเห็นและนำมาประกอบวางให้ทุกท่านเห็นปริศนาที่บอดี้แสลมซ่อนไว้ เหล่าบทกวีเพลงยังคงทำหน้าที่ up lifting จิตใจเรา ไกด์เราในวิถีการหยัดยืนท่ามกลางมรสุม หมอกควัน แม้ธรรมชาติรังแกเราที่เท่าทวีคูณ ก็จะลบมันทิ้งดุจมนต์วิเศษเสีย
     ต่อให้ธรรมชาติบังคับผมให้เข็นภูเขาขึ้นแล้วกลิ้งลงแล้วเข็นกลับขึ้นมาใหม่ มีรอยยิ้มกวนประสาทที่มอบให้ธรรมชาติแทนนิ้วกลาง
     ในรวมบทกวีเพลงนอกจากคำร่ำร้องถึง นภา อาทิตย์ ชีวิต ดัมมะชาติยังแฝงเรื่องการศรัทธาในตนเอง เป็นขุมพลังที่ธรรมชาติยิ่งชิงชังและหวาดกลัวแทน ศรัทธาอันดุจเครื่องศักดิ์สิทธิ์จำโน้มนำมนุษย์ไม่กล้วธรรมชาติด้วยความกล้าบ้าบิ่น มากพอที่จะเดินตามวิถีบุคคล เปี่ยมด้วยการเข้าใจ ความรักในตัวเอง จนพร้อมจะทำเพื่อสิ่งอื่นแก่โลก ให้เราก้าวฝ่าเงามืดของอุปสรรคเช่นเรือลำเล็กกลางมหาสมุทรทมิฬ แน่นอนย่อมได้แผลเป็นที่มันฝากไว้กระนั้นไม่มีทางฆ่าเราให้ตายในทางกลับกัน
     มนุษย์เราจะตายทรมานมิใช่กายภาพ แต่เป็นจิตใจที่ศิโรราบกับอำนาจมัน หากเราไม่รักตนเอง ไม่รักษาตัวตน อย่าได้โละทิ้ง มันมีความฝันอันเปี่ยมเลือดเนื้อ คุกชนิดใดในจักรวาลก็คุมขังไม่ได้ นี่คือสัจธรรม
     แล้วจึงลาโลกนี้ด้วยสงบบริบูรณ์
.
.
- C หรือ D -
ทั้งหมดนี้เป็นการเปลือยโลกข้างในผม เส้นเวลาของผมยินยอมกับการโดนกำหนดออกแบบ เป็นตุ๊กตาล้มลุกที่เศร้าสร้อยกับการโอนเอนยอมจำนน
     แต่อย่างน้อยยังพยายามจะรักตนเอง ให้ดีพอไม่ใช่สมบูรณ์แบบ
     ไม่ก้มหัวจำนนทุกเงื่อนไขอำพรางอีกแล้ว
     อนุทินโลกข้างในผม the end
.
.
- D หรือ C -
Oooooooohh, it's a lovely life
You have gone so far
Don't give it up
I feel like a child
Found in WAKING LIFE
...
.. . .
ขอบคุณหนอนทุกท่านที่อ่านจนจบตรงนี้ครับ
...
นัธกร อิเรศวร / แอดหนอนวิกลจริต
ร่างเมื่อ 18 เม.ย. 62 - 23.04 น.
เสร็จเมื่อ 19 เม.ย. 62 - 1.45 น. และพิมพ์เสร็จ 7.37 น.
SHARE
Writer
Natthakorn_Eresaun
ผู้ฝึกเขียนจับฉ่าย
พยายามมีผลงานเป็นของตัวเอง สักวัน จะเขียนทุกแบบให้ได้ ทั้ง บทกวี เรื่องสั้น เรียงความ ความเรียง ร้อยแก้ว และนิยายคือความท้าทายที่ใหญ่ยื่ง

Comments