เมื่อเขา "เปลี่ยนกุญแจ" ประตูหัวใจ

เราไปเจอบทความหนึ่งของ ของเพจ Roundfinger
บทความนั้นมีอยู่ว่า......

เหมือนมีบานประตู
ตั้งอยู่ระหว่างเรา

เธอเปิดประตูบานนี้
แล้วเข้ามาทำร้ายฉัน

วันเวลาผ่าน
ฉันจึงทราบว่า
เป็นฉันเองนั่นแหละ
ที่อนุญาตให้เธอมีกุญแจ
เปิดประตูบานนี้ได้
และ...ทำร้ายหัวใจฉันได้

กระทั่งวันนี้
ฉันเปลี่ยนล็อกประตู
กุญแจดอกเดิมที่เธอมี
มิอาจไขประตูเข้ามาได้อีกต่อไป

ที่แปลกก็คือ
การที่เธอเข้ามาไม่ได้อีกเลย
กลับทำให้ฉันเจ็บปวดไปอีกแบบ

..........................................................
 
        จากบทความนี้... มันทำให้ฉันคิดถึงเรื่องราวระหว่างฉันกับคนคุย ที่เราเพิ่งจะลดความสัมพันธ์ ให้เหลือแค่พี่น้อง 
เขาบอกว่าการที่เรากลับมาอยู่ในสถานะพี่น้อง มันคงจะทำให้เราไม่อึดอัด
และใช่....บทความนี้ เขาแชร์มาบน facebook  
มันทำให้ฉันคิดต่อ 
ว่าถ้าผู้หญิงคนในบทความเป็นฉัน 
ฉันคงรู้สึกแปลกเช่นเดียวกับเขา....

     ที่แปลกก็คือ...เธอคนนั้น(ผู้หญิงในเรื่อง)
คงได้แต่เสียใจ 
ที่ครั้งนึงเคยได้มีโอกาสได้เข้าไป 
พยายามทำมันให้ดีแต่ก็กลับดูแย่ในสายตาเขา เลยถูกเขาทิ้งไว้หน้าประตู
ที่เขาจะไม่เปิดให้อีกแล้ว

คงได้แต่ยืนตากฝน และร้องไห้ 
พร้อมกับพูดกับตัวเองว่า 
ที่ผ่านมาเราพยายามตั้งมากมาย 
เธอเคยเห็นบ้างมั้ย? เธอใส่ใจมันรึป่าว? 

เราอาจจะแค่บ่นเธอไม่กี่นาที
เธอกลับจดจำมัน และคิดว่าไม่ดี

แต่ในช่วงเวลาที่เราดูแลเธอตอนเธอหกล้ม 
ตอนเธออ่อนแอ มันคงไม่ได้ใจเธอเลย

วันนี้....เธอให้เราอยู่นอกประตู 
เราทนได้ ถึงอากาศจะร้อน จะหนาว 
แต่เชื่อสิ! เราทนไหว 
ถ้าเธอคิดว่าดี เราก็จะพยายามทำมันให้ดี 
เพื่อให้เรายังคงแข็งแรง 

เพื่ออะไรอ่ะหรอ?

เธอเห็นนั่นมั้ย? ตรงนั้นมีหน้าต่าง 
ถ้าเธออยากคุยกับเรา 
เราจะแข็งแรงรอคุยกับเธอตรงนี้

แต่ถ้าวันนึงเธอไม่สบาย 
ถ้าไม่ไหวจริงๆ 
เธอเปิดประตูให้เราเข้าไปดูแลเธอได้นะ

ถึงสุดท้ายเราอาจจะต้องกลับมาอยู่ข้างนอกอีก หรือมีใครคนหนึ่งเขาเข้ามาดูแลเธอแล้ว

แต่ไม่ว่ายังไง 
เราก็ยังจะคงเป็น "พยาบาลประจำตัว" 
ของเธอเสมอ

หวังว่า 1 ใน 100 ครั้งที่เธอมองมาที่ประตู 
เธอจะนึกถึงเราบ้างนะ :)

แต่ถ้าวันนึงเธอเปลี่ยนใจ 
ไขประตูให้เรา 
เราคงมีโอกาสได้อยู่ใกล้เธออีกสักครั้ง

คิดถึงเสมอ
ดูแลตัวเองดีๆนะ ^^
...........................................................

    เรื่องราวต่างๆที่ถูกถ่ายทอดออกไป
ผ่านบทความนี้  มันก็แทนความรู้สึกของฉัน
ที่อยากให้เขาได้รับรู้ 
เขาบอกฉัน ว่าเขาเข้าใจความรู้สึกฉันทั้งหมด 
ใช่! เขาคงเข้าใจจริงๆ ถึงอยากที่จะปิดประตูใส่หน้าฉันแบบนี้

เขาอาจรู้สึกว่า เขาเปิดประตูให้ฉัน
เพื่อให้ฉันเข้ามาทำร้ายเขา ทำเขาอึดอัด
 
แต่ถ้าย้อนกลับไป.... ประตูที่เปิดบานนี้ 
ฉันไม่ได้กล้าที่จะเดินผ่านประตูเข้าไป 
ฉันก็กลัวเหมือนกัน ว่าถ้าเข้าไปแล้ว ฉันอาจจะชอบสิ่งที่อยู่ด้านหลังประตู 
หรือมันอาจจะเป็นกับดักที่ทำให้ฉันเจ็บปวด
หรือฉันอาจจะต้องเสียใจถ้าฉันไม่ได้กลับเข้าไปอีก

ฉันเลยไม่กล้าที่จะเดินเข้าไป แม้ประตูบานนี้จะเปิดกว้างแค่ไหน

แต่! ที่ฉันเข้าไปครั้งแรกนั้น...เพราะคุณ!
คุณเป็นคนจับมือฉันและพาฉันเดินเข้าไป


คุณบอกฉันว่าข้างในมีแต่ความบริสุทธิ์ใจ
คุณบอกฉันว่าฉันสามารถอยู่ได้ 
คุณบอกฉันว่ามันคือที่ปลอดภัย
คุณบอกฉันว่าไม่เป็นไรนะ มีอะไรบอกคุณ 
คุยกันแล้วทุกอย่างมันจะดีขึ้น
แต่คุณ! ไม่ได้บอกฉันถึงสิ่งที่ต้องระวัง

จนวันนึงฉันพลาด! ฉันทำผิดฉันทำคุณเสียใจ 
มันเป็นเรื่องที่คุณไม่ชอบ คุณเรียกสิ่งนี้ว่า 
ความงี่เง่า!
ซึ่งคำๆนี้ คุณและฉัน เราให้นิยามไม่เหมือนกัน
ฉัน...กำลังจะบอกคุณ เพื่อให้เราได้คุยกัน 
เพื่อให้ทุกอย่างมันดีขึ้น


แต่! ไม่ทัน

คุณปิดประตูใส่หน้าฉันเสียแล้ว.......

30_happiness_
SHARE

Comments