(เรื่องเล่า) วินาทีที่ตกหลุมรัก

1.

ฉันเคยมีความรัก แต่ทุกๆครั้งที่รู้ตัวว่าได้รัก ฉันไม่เคยรู้ตัวมาก่อนเลยว่ามันเกิดขึ้นตอนไหน พอฉันรู้ตัวอีกที ความรู้สึกที่เรียกว่ารักมันก็เกิดขึ้น ขึ้นมาแล้ว 

พอมองย้อนกลับไป ความรักครั้งเก่าๆของฉันเกิดขึ้นจากความผูกพันธ์ เกิดขึ้นจากการถูกใจตั้งแต่แรกเห็น เกิดขึ้นจากการสานสัมพันธ์ แต่ฉันไม่เคยรับรู้ในเสี้ยววินาทีที่ตกหลุมรักเลยสักครั้ง

ฉันเคยสงสัยในคำบรรยายของนิยายรักโรแมนติกที่เคยได้อ่าน หรือจากภาพยนตร์รักโรแมนติกที่เคยได้ดู ในจังหวะที่พระเอกนางเอกสบตากัน หากเป็นในนิยายคำบรรยายคงเขียนเอาไว้ว่า โลกของทั้งคู่เหมือนหยุดหมุน วินาทีที่สบตากันแค่เพียงครู่เดียวแต่กลับรู้สึกยาวนานจนหัวใจเผลอเต้นรุนแรงอย่างควบคุมไม่อยู่ หรือหากเป็นในภาพยนตร์ ฉากนั้นก็จะเป็นฉากที่กล้องซูมเข้าไปในแววตาของตัวเอกทั้งคู่สลับกันไปมา โดยที่มีเงาของฝ่ายตรงข้ามสะท้อนฉายอยู่ในนั้นพร้อมกับจังหวะดนตรีทำนองหวานที่ชวนให้รู้สึกข้วยเขินอย่างน่าประหลาด

วินาทีที่ตกหลุมรัก มันจะเกิดภาพและความรู้สึกอย่างนั้นขึ้นมาจริงๆหรือ
ฉันเคยสงสัย
.
.
.
จนกระทั่งวันหนึ่ง
วันที่ฉันได้รับรู้วินาทีที่ตัวเองได้ตกหลุมรัก

มันเกิดขึ้นโดยไม่ทันได้ตั้งตัว และมันก็เป็นความรู้สึกที่แปลกประหลาดมากจริงๆ



ฉันได้มาเรียนภาษาที่ต่างประเทศ และได้แอบมองคนๆหนึ่งมาเป็นระยะเวลาประมาณ 2 เดือนกว่าๆ เพราะถูกใจการแต่งกายของเขา เราทั้งคู่นั้นต่างเชื้อชาติ ซึ่งนั่นทำให้ฉันแอบมองโดยไม่เคยคิดอะไรไปมากกว่านั้น ไม่เคยคิดที่จะชอบ ไม่เคยคิดที่จะได้รู้จัก และไม่เคยคิดที่จะได้รู้ชื่อของเขาเสียด้วยซ้ำ ฉันไม่เคยคิดอะไรเลยนอกจากมองการแต่งกายของเขาในทุกๆวันอยู่อย่างนั้น

ตลอดระยะเวลาที่ฉันแอบมองเขานั้น จะเกิดขึ้นแค่เพียงช่วงเช้าและช่วงพักที่เขาเดินผ่านประตูหน้าห้องเรียน ซึ่งช่วงเวลาหลังจากนั้น ฉันก็ไม่ได้สอดส่องมองหาหรือมีความรู้สึกว่าอยากเจอหน้าอะไรอีก

จนกระทั่งวันหนึ่ง เพื่อนต่างชาติที่เป็นเชื้อชาติเดียวกันกับเขาได้ชวนฉันไปกินข้าวในเมืองด้วยกัน หลังจากกินข้าวเย็นเสร็จ พวกเราก็เดินเล่นจนได้ไปเจอกับกลุ่มของคนที่ฉันแอบมองมาตลอด ตอนนั้นฉันแค่รู้สึกแปลกใจเพียงเล็กน้อย และได้ยืนมองพวกเขาคุยกันด้วยภาษาที่ไม่เข้าใจ นั่นเป็นครั้งแรกที่รู้สึกว่าเข้าใกล้เขาที่สุดในระยะห่างแค่เพียงหนึ่งช่วงแขน ก่อนที่พวกเขาจะแยกย้ายจากกัน แต่ผ่านไปไม่กี่ชั่วโมงพวกเขาก็กลับมารวมกลุ่มกันอีกครั้ง โดยการไปนั่งเล่นที่ริมแม่น้ำ และแน่นอนว่าฉันก็ตามไปร่วมด้วย 

ครั้งนั้นเป็นสถานการณ์ที่ทำให้ฉันและเขาได้รู้จักกัน

เราเจอกันที่ริมแม่น้ำอีกครั้งในอาทิตย์ต่อมา แต่เราก็แทบไม่ได้คุยกัน ความจริงแล้วเราทั้งคู่ก็ยังเป็นคนแปลกหน้าต่อกันอยู่ดี เพราะหลังจากแนะนำตัวกันไป ฉันก็ไม่แน่ใจว่าเขาจะจำชื่อของฉันได้หรือเปล่า ตอนบังเอิญเดินสวนผ่านกันที่โรงเรียน เราทั้งคู่ก็ไม่ได้ทักทายอะไรต่อกัน มันเหมือนเรื่องที่เราแนะนำตัวกันที่ริมแม่น้ำคืนนั้นเป็นเรื่องหลอกลวง เหมือนฉันแค่รู้สึกฝันไปเอง

วันหนึ่งในโรงอาหารที่ผู้คนพลุ่งพล่าน ฉันกับเพื่อนต่อแถวคุยกันเพื่อรอซื้ออาหารกลางวัน จังหวะที่ฉันพูดอะไรสักอย่างให้เพื่อนฟังแล้วหมุนตัวหันหลังจะไปสบตากับเพื่อนอีกคนทางด้านหลัง ก็กลับกลายเป็นว่าเขาที่กำลังเดินแทรกแถวระหว่างฉันและเพื่อนชะงักตัวสบตาเข้ากับฉันที่กลับหลังหันไปโดยที่เขาไม่ทันได้ตั้งตัว ครั้งนั้นฉันอยู่ใกล้กับเขาจนหายใจแทบผิดจังหวะ ในตอนนั้นที่ทำอะไรแทบไม่ถูก เขาก็คลีรอยยิ้มพร้อมกับเอ่ยทักทายออกมาว่า "สวัสดี" ฉันนิ่งค้างไปเพียงชั่วครู่เดียวก่อนจะรีบพยักหน้ารับอย่างเร็วไว แล้วเอี้ยวตัวหันกลับไปในทันที

เราไม่ได้คุยหรือเอ่ยทักอะไรกันอีกหลังจากนั้น มีเพียงแค่เดินผ่าน สบสายตา และส่งยิ้มให้กันแค่เพียงเล็กน้อย บางครั้งก็แสร้งหลบหน้าเพราะไม่รู้ว่าควรทำตัวยังไง แต่ฉันก็ยังแอบมองเขาในตอนเช้าของทุกๆวัน ไม่มีอะไรที่หวือหวาหรืออะไรที่ทำให้ฉันรู้สึกเผลอไผลหัวใจไป มันเป็นแบบนั้นมาเรื่อยๆจนเวลาผ่านไประยะหนึ่ง

แต่สุดท้ายแล้วฉันก็รู้สึกเหมือนโดนเขากลั่นแกล้ง ทั้งๆที่เขาไม่ได้ลงมือทำอะไรเลยเสียด้วยซ้ำ เขายังคงเป็นเขาที่ทำตัวปกติ และฉันก็ได้รับรู้ว่าตัวเองพ่ายแพ้ให้เขาได้อย่างง่ายดายเพียงแค่เผลอไปสบสายตานานกว่าทุกๆครั้งที่เคยเกิดขึ้นมาก่อน 

วันนั้นฉันและเพื่อนกำลังเดินไปโรงอาหาร ด้านหน้าของพวกฉันมีเขาที่กำลังยืนอยู่ด้วยกันกับกลุ่มเพื่อนๆของเขา ทุกครั้งที่ฉันต้องเดินผ่านด้านหน้าของเขา ฉันจะเผลอเกร็งตัวขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้ และครั้งนั้นก็เป็นเช่นเดียวกัน 

ความจริงแล้วฉันสามารถเดินผ่านเขาไปได้โดยไม่หันไปมองหรือสนใจใดๆ แต่ตอนนั้นฉันแค่อยากรู้ว่าเขากำลังมีท่าทีแบบไหน ในวินาทีที่เดินผ่านด้านหน้าของเขา ฉันหันไปมอง แต่กลับกลายเป็นว่าสายตาของเขามองมาที่ฉันเข้าอย่างพอดี เราสบตากันและกันอย่างไม่ทันได้ตั้งตัว ฉันไม่ได้หลบสายตา และเขาเองก็สบตามองมานิ่งๆโดยไม่มีท่าทีใดๆ

ระยะเวลาแค่เพียงประมาณ 3 วินาทีเท่านั้น แต่ฉันกลับรู้สึกว่ามันยาวนานมากๆกับการที่สบตามองใครสักคน ทันทีที่ละสายตา อกข้างซ้่ายของฉันก็วูบไหวพร้อมกับใบหูสองข้างที่รู้สึกร้อนผ่าวขึ้นมาอย่างน่าแปลกประหลาด

จนถึงวันนี้ ความรู้สึกของวินาทีที่เดินผ่านหน้าของเขาวันนั้นมันยังคงอยู่
ฉันยังคงรู้สึกอยู่

และนั่นก็คือวินาทีที่ฉันรู้ตัวแล้วว่าตัวเองกำลังตกหลุมรัก







SHARE

Comments