เมษายน

ผมยังใช้ชีวิตอยู่ในเมืองแห่งนี้

ตลอดยี่สิบกว่าปีที่ผ่านมา

เมืองเล็กๆ ในหมู่บ้านริมทะเลสาบ

จริงๆ แล้วบ้านผมไม่ได้ติดทะเลหรอก

แค่เวลาบอกใครว่าบ้านติดทะเลแล้วมันดูเท่ดี



ผมขับรถเข้าเมืองสัปดาห์ละสองครั้ง

ครั้งแล้ว ครั้งเล่า

มีร้านกาแฟเปิดใหม่ทุกวัน

ผมไปดื่มทุกร้านที่เปิดเช่นกัน

เด็กที่เราเห็นเมื่อวันก่อน

ตอนนี้กำลังกลายเป็นวัยรุ่น

เราสองคนกำลังเข้าสู่วัยผู้ใหญ่

ส่วนคุณก็ไม่ต่างกัน



คุณออกจากเมืองนี้ตอนจบมัธยมหก

ไปเรียนมหาวิทยาลัยแถบฝั่งทะเลอันดามัน

ทะเล หาดทราย แนวเทือกเขากั้นเราไว้

ทะเลที่นั่นเป็นอย่างไรบ้าง

คงสวยกว่าทะเลสีคล้ำที่นี่ใช่ไหม



เมืองที่คุณอยู่เป็นอย่างไรบ้าง

แห้งแล้งหรือว่าสดชื่น

กลางคืนที่นี่สงบเงียบ

ไม่คึกคักเหมือนเมืองที่คุณอาศัยอยู่



จำตอนที่เราไปล่องเรือดูทะเลดอกบัวได้ไหม

ทะเลสาบกว้างไกล นกหลากหลายสายพันธุ์

เราไม่รู้จักนกสักตัว คนขับเรือก็มัวแต่ฮัมเพลง

ส่วนเราก็นั่งกินไข่ปลาทอดกันจนอิ่ม

บ้านสองหลังกลางทะเลที่เราเห็นวันนั้น

ตอนนี้ผุพังไปมากแล้ว อีกไม่นานคงจมลงไป



สะพานยาวที่นั่นสวยดีนะคุณ

เราขับรถกันไปถึงฝั่งระโนด

ถ่ายรูปควายน้ำที่มีฉากหลังเป็นยอหาปลา

ภาพฟิล์มม้วนนั้นผมยังเก็บไว้, คงอยู่ที่ไหนสักแห่ง



ชีวิตมหาวิทยาลัยเป็นอย่างไรบ้าง

คุณอ้างว้างหรือมีเพื่อนเยอะจนรำคาญ

คุณได้เป็นดาวมหาลัยสมใจหรือยัง , จำได้คุณเคยบอกผม

หรือคุณเป็นแค่คนธรรมดา ธรรมดาแบบที่ผมเป็น



คุณไม่ได้กลับมาที่นี่เลยใช่ไหม

ทะเลฝั่งโน้นคงมีอะไรให้คุณทำมากมาย

หรือเพราะคุณไม่มีเหตุผลอะไรให้กลับมา

ระหว่างเราขาดการติดต่อกันไปเนิ่นนานแล้ว

ผมยังจำชื่อเอ็มเอสเอ็นของคุณได้

อีเมล์ของคุณตั้งด้วยชื่อจริงและปีเกิด 1996

แต่ถึงจำได้ก็ไม่มีความหมายอะไร, ผมไม่มีเฟสบุ๊กคุณ



ผมเกิดและยังอาศัยอยู่ที่นี่

ส่วนจะตายที่ไหนนั้นผมก็ไม่รู้

หากคุณรู้ได้โปรดบอกผมด้วย

หากคุณผ่านทางมาเมืองนี้

ซึ่งแน่นอนว่าคงเกิดขึ้นได้ยาก

ทะเลฝั่งนั้นมีทุกอย่างที่คุณต้องการ



แต่หากคุณคิดถึงทะเลสีคล้ำ

คิดถึงความทรงจำที่นี่ (อาจมีหรือไม่มีผมอยู่)

หาเวลากลับมาเยี่ยมมันบ้างนะ

ทะเลและท้องฟ้ายังรอคุณอยู่



ช่วงเวลาที่เราอยู่ด้วยกันเหมือนคลื่นซัดชายหาด

พัดพาก้อนกินและเปลือกหอยสีสวยให้กับเรา

เป็นโมงยามแห่งความงดงามระหว่างเรา

แต่ไม่นานทะเลก็พรากสิ่งเหล่านั้นกลับคืน

ชายหาดเหลือเพียงความว่างเปล่า

เช่นเดียวกับเรื่องเล่าของเราสองคน



ผมว่าทะเลคงจะคิดถึงคุณ

เช่นเดียวกับผมที่คิดถึงคุณทุกวัน

หาเวลากลับมาเยี่ยมมันบ้างนะ

ทะเลและท้องฟ้ายังรอคุณอยู่.



20 เมษายน 2562

ด้วยความคิดถึง

ณ หมู่บ้านริมทะเลสาบ (ที่ไม่ติดทะเล)
 


SHARE
Writer
Pratchawitdax
Reader&Writer
Writing Express

Comments