ไม่รู้จะตั้งอะไร บ่นๆ ไปเรื่อยๆ
อะไรทำให้เราเหงาและโดดเดี่ยวขนาดนั้นวะ

ถ้าหากลองผ่าดู ภายในของเราช่างว่างเปล่า ขาวโพลน ไม่รู้สึกอะไรเลย

เกิดอะไรขึ้นกันแน่

เรารายล้อมไปด้วยเพื่อนฝูง คนรัก ครอบครัวที่อบอุ่น แต่ทุกๆ วัน มันจะมีบางช่วงบางตอนที่เราหลบมุม จมจ่อมอยู่กับบางสิ่งบางอย่างอยู่คนเดียว

เวลาก่อนเลิกงาน สามโมงกว่าๆ ความรู้สึกที่อธิบายไม่ได้ปล่อยหมีดฮุคเข้าเต็มหน้า

ทำอะไร ไปไหนดี มองไปทางไหนก็ดูไม่มีที่ทางที่เหมาะเจาะสำหรับเราเลย

ไม่อยากเล่นเกม ไม่อยากอ่านหนังสือ ไม่อยากคุยกับใคร แต่อยู่เงียบๆ ก็อันตราย

หมดบุหรี่ไปหลายมวน เหมือนจะช่วยได้ แต่ก็ไม่

มันคือความรู้สึกเหี้ยอะไรวะ อย่าถือสาหากเข้ามาอ่านตัวหนังสือเหล่านี้ของผมเลย ผมเองก็ยังไม่รู้ว่าเขียนมันออกมาด้วยได้ยังไงเหมือนกัน

ผมก็ไม่สามาถจะอธิบายได้ แต่รู้สึกแค่ว่ามันแย่มากๆ อยากกินอะไรบางอย่างหรอ อยากซื้อเครื่องเกมหรือเปล่า แต่มันทำไม่ได้ เพราะเรื่องเงินใช่มั้ย ถ้ามีเงินแล้วเราจะมีความสุขได้จริงๆ หรือเปล่า ถ้าใช้เงินไปแล้วมันจะมีความสุขมั้ย

บางทีก็อิจฉาแมวที่บ้านนะ มันนอนทั้งวัน รอพวกเรากลับมา กินอาหาร หยอกล้อกับเรา แล้วก็นอนหลับไป มันจะเครียด มันจะเศร้าบ้างมั้ยนะ แต่ไม่รู้ว่ะ เกิดเป็นอะไรก็คงจะทุกข์เหมือนกัน

ไม่ต้องกังวลนะ ผมไม่ฆ่าตัวตายหรอก ผมไม่กล้าขนาดนั้น ผมทำได้แค่พ่นตัวหนังสือไปเรื่อยๆ แบบนี้แหละ อย่าถือสาอะไรเลย

ไลน์กลุ่มที่ทำงานแจ้งเตือนอีกแล้ว โคตรรำคาญ แต่ทำได้แค่ปล่อยผ่านไป

ใกล้เลิกงานแล้ว พรุ่งนี้หยุด ก็คงอยู่บ้านโง่ๆ ทำงานบ้าน เซฟเงินที่แทบไม่เหลือติดบัญชีเพราะเก็บเงินไว้เพื่ออนาคตที่ไม่มีแพลนอะไรเหมือนกัน รู้แค่ว่ามันอุ่นใจดีเท่านั้นเอง

น่าเบื่อว่ะ ทำได้แค่เขียนไปเรื่อยๆ รอให้ตัวเองเข้าที่เข้าทาง คงใกล้แล้วล่ะมั้ง สุ่มๆ เดาหาซื้อ หากินอะไรบางอย่างคงพอช่วยได้

เออ

คงได้แหละ

ปวดขี้
SHARE
Writer
zupisets
blogger
1DAN*

Comments

Phoomanee
1 year ago
ยังรออ่านต้นฉบับดีๆ นะครับ
Reply
Phoomanee
1 year ago
ยังรออ่านต้นฉบับดีๆ นะครับ
Reply
Phoomanee
1 year ago
ยังรออ่านต้นฉบับดีๆ นะครับ
Reply
khaikung
1 year ago
สู้ค้าบ แวะมาบ่นบ่อยๆ นะ
Reply