press start button
ผมไม่รู้เลยว่าสมัยนั้น เด็กๆรุ่นเดียวกันในครอบครัวอื่นเค้าเลี้ยงลูกกันแบบไหน และตอนนั้นเอง ผมคงไร้เดียงสาเกินกว่าจะนั่งคุยกันกับเพื่อนว่าครอบครัวของพวกเค้าเลี้ยงดูกันและกันอย่างไร ผมรู้แค่ว่าตั้งแต่สมัยประถม พ่อและแม่มักเลี้ยงดูผมด้วยเกมมาเสมอๆ
.
“แค่เรียนที่โรงเรียนก็เหนื่อยจะแย่แล้ว กลับมาบ้านทำแค่การบ้านก็พอ 
แล้วตอนเรียนก็ตั้งใจเรียนไปให้เต็มที่” 
.
จำได้เลาๆว่าแม่เคยพูดอะไรไว้คล้ายๆแบบนี้ ข้อดีคือผมไม่ต้องมานั่งอ่านหนังสือเสริมนอกเวลาเพื่อหวังว่าจะได้เกรดดีๆ แบ่งเวลาเอาแค่ตอนเรียนให้เต็มที่ ส่วนข้อเสียคือในบางที มีบางครั้งที่เราโกหกคนที่บ้านว่าไม่มีงานค้างเพื่อให้ได้นั่งเล่นเกมอย่างสบายใจ แล้วค่อยไปลอกเพื่อนเอาตอนเช้า
.
คอมพิวเตอร์ pc เครื่องแรกสมัย ป.2 ให้เราท่องเน็ตได้อย่างไม่มีปัญหา ก่อนอัพเกรดอีกครั้งตอน ป.4 เพื่อให้เล่นเกมออนไลน์ต่างๆได้อย่างลื่นไหลพร้อมๆกับพกเกมบอยคัลเลอร์ไปโรงเรียนบ้างในบางวัน ก่อนได้ ps2 มาตอน ป.5 และได้เครื่องคอนโซลใหม่ๆเรื่อยมาจนไปสิ้นสุดลงที่ Nintendo DS 
.
เลิกเรียนปุ๊บอยากรีบกลับบ้านปั๊บ กลับบ้านมานั่งเล่นเกมอยู่ใกล้ๆพ่อแม่ แกก็สบายใจที่เราไม่ออกไปไหน ผมก็แฮปปี้ที่ได้นั่งเล่นเกมเสมอๆ
.
ไม่ใช่แค่ซื้อเครื่องให้ แต่ยังคอยหาเกมใหม่ๆมาเติมให้อยู่เสมอๆ การซื้อเกมของแม่คือไปร้านขายแผ่นที่สะพานเหล็ก บอกเค้าว่าเอาเกมใหม่ที่เพิ่งออก ถ้าซื้อห้าแผ่นจะได้แถมหนึ่งแผ่น ดังนั้น จำนวนขั้นต่ำในเกมใหม่ที่จะได้ในแต่ละครั้งคือ 6 แผ่นเป็นอย่างน้อย (และใช่ ทุกแผ่นคือเกมเถื่อน) และเป็นเช่นนี้เรื่อยมาจนการมาถึงของ ps3 และ xbox ที่ส่งผลให้เกมใหม่ๆใน ps2 ออกน้อยลงเรื่อยๆ 
.
หลังจากนั้น บรรดาเกมต่างๆก็เป็นส่วนหนึ่งในชีวิตเรื่อยมา
.
ไม่ต้องกังวลเรื่องใช้ชีวิตไม่คุ้มหรอก ต่อให้เราจะอยู่ในเซฟโซนแค่ไหน ซักวันหนึ่งโลกจะสอนบทเรียนหลายๆอย่างให้กับเราเองโดยที่เราไม่ต้องร้องขอหรือเอาตัวเองไปอยู่ในจุดเสี่ยงใดๆด้วยซ้ำไป ข้อดีคือเกมมักจะสอนเราเสมอว่าในสถานะการบางอย่าง การตัดสินใจที่ผิดพลาดอาจทำให้เราต้องเสียเวลามากกว่าที่ควรจะเป็น หรือบางที อาจหมายถึงชีวิตหนึ่งที่ต้องเสียไป
.
จำไม่ได้แล้วว่าตั้งแต่เมื่อไรที่แม่ปล่อยให้ผมเล่นเกมได้เรื่อยๆโดยไม่จำกัดเวลา ซึ่งแต่เริ่มก็คงเหมือนกับครอบครัวอื่น เล่นได้ครั้งนึงไม่เกินหนึ่งชั่วโมง ก่อนเพิ่มเติมเวลาเรื่อยๆเมื่อเราโตขึ้น แต่ก่อนยังไม่รู้จักคำว่า speed run หรอก แต่คงเป็นเพราะการจำกัดเวลานี่แหละที่ทำให้เราต้องรีบเคลียเกมเหล่านั้นให้จบโดยใช้เวลาสั้นที่สุด และคงเป็นเหตุผลที่เราโตมาแล้วไม่สนุกกับเกมประเภท moba หรือเกมที่ต้องวนลูปซ้ำไปซ้ำมาในทุกๆตาอย่างไม่มีจุดสิ้นสุด
.
วันนี้นั้งจัดบ้าน เลยได้เปิดกล่องเก็บเกมเก่า เอามันมานั่งดูทีละแผ่น ถ้าแยกเกมทั้งหมดในกล่องที่มีออกมาเป็นสองประเภท คือเล่นจบและไม่จบ พบว่ามากกว่า 50% ในบรรดาเกมทั้งหมด ผมเคลียจบเกมแล้วเรียบร้อย
.
การให้เด็กเล่นเกมจะทำให้โตมาเป็นวัยรุ่นหัวรุนแรงหรือกลายเป็นผู้ใหญ่ไม่มีคุณภาพมั้ย อันนี้ผมคงไม่รู้ แต่ผมเองก็คิดว่าตัวเองก็เติบโตมาได้อย่างไม่มีปัญหาอะไร มีงานทำปกติ มีเงินพอใช้ชีวิตไปวันๆได้โดยรู้ว่าต้องทำอะไร ไม่ได้สร้างภาระใดๆให้กับที่บ้านมากนัก
.
วันเวลาผ่านไปเกือบสิบปีตั้งแต่แม่ซื้อเกมแผ่นสุดท้ายให้ ในวันนี้ kingdomheart 3 , god of war 4 , devil may cry 5 หรือแม้แต่ sekiro ที่ต่อยอดมาจากเกมนินจาสมัย ps2 อย่าง Tenchu ก็ดูเหมือนว่าเพื่อนของเราเหล่านี้ย้อนกลับมาทักทายเราอีกครั้ง และบอกว่าเรายังอยู่ด้วยกันเสมอมานะ พอโตมากับมัน ผูกพันกับมัน ก็ไม่อยากได้อะไรมากไปกว่าคอนโซลใหม่ๆและเกมใหม่ๆ คิดว่าตอนเด็กๆ ถ้าแม่ให้เลือกระหว่างมอเตอร์ไซต์และคอมพิวเตอร์ในราคาเท่ากัน เราคงเลือกคอมพิวเตอร์แน่ๆ
.
ไม่ใช่แค่ปีนี้หรอกที่เราใช้วันหยุดยาวไปกับการเล่นเกม ในทุกๆปีตั้งเล่นเกมเป็น ปีใหม่ , สงกรานต์ มันคือช่วงที่เราจะได้เล่นเกมมากที่สุด และนอนดึกได้โดยไม่ต้องกังวลว่าจะตื่นไปเรียนไม่ไหว และช่วงเวลาเหล่านี้แหละที่เราจะได้จดจ่อกับมัน และอิ่มเอมไปกับมันโดยวางโลกอื่นๆพักไว้ชั่วคราว
.
จะออกไปเที่ยวไหน จะไปดูหนัง อ่านหนังสือ ทำสวนหรือสิ่งอื่นใด เรารู้เสมอว่าในวันหนึ่งวันใด กิจกรรมเหล่านี้มันคงไม่ใช่สิ่งที่เราจะทำมันได้ตลอดไป ร่างกายมีการเสื่อมสลาย และประสาทสัมผัสคงไม่ฉับไวตลอดกาล 

ผมคิดว่าในวันที่ยังมีแรงเหลือและไหวอยู่ ถ้าเรารู้ว่าอะไรที่ทำแล้วชุบชูหัวใจได้ในช่วงวันหยุดสั้นๆได้แน่ๆ ก็ไม่น่ามีข้อแม้อะไรที่ต้องปฏิเสธมันไปเพียงเพราะเหตุผลที่ว่าวันนี้เป็นวันที่คนส่วนใหญ่ทำแบบนี้กัน ถ้าฉันไม่ทำแบบนั้นบ้าง มันจะทำให้ฉันเป็นคนใช้วันหยุดได้ไม่สุดเหวี่ยง
.
พอถึงจุดนี้แล้ว นึกภาพวันที่ตัวเองไม่ได้เล่นน้ำหรือเล่นน้ำไม่ไหว ยังไม่น่ากลัวเท่าวันที่เราค้นพบว่าเราไม่สามารถเล่นเกมได้อีกแล้วเลย เพียงเท่านั้นเอง
.
อย่างน้อยปีนี้หลุดยามสามสี่วันก็เคลียไปได้แล้วอย่างน้อยก็สองเกม
นับว่าเป็นวันหยุดคุณภาพใช้ได้เหมือนกัน
SHARE
Writer
khaikung
storylog reader
เป็นคนธรรมดาที่ชอบหาเรื่องใส่ตัว ยินดีที่ได้รู้จักครับ IG : khaikung_journey , Ask.fm : @khaikung

Comments

zupisets
7 months ago
กลายเป็นว่านี่โตมากับเกม MOBA แทน เล่นเกมแบบอื่นไม่ค่อยถนัดเลย ชีวิตติดป้อม 555
Reply
khaikung
7 months ago
เป็นคนชอบนาฬิกาแน่ๆ
Bluebaby
7 months ago
หืม ชอบความคิดของคุณแม่ของคุณจังค่ะ และสนับสนุนเรื่องที่ว่า "เรียนในห้องเต็มที่ก็พอ" และชอบที่ซื้อแผ่นเกมมาให้ด้วย :)
Reply
stp
7 months ago
ยังเล่น kh3 ไม่จบเลย คงต้องกลับไปเคลียร์บ้างแล้วล่ะครับ :)
Reply
ZeeKeR
7 months ago
เกมให้อะไรเรามากกว่าแค่ความสนุกจริงๆ โชคดีที่สมัยนี้การจะเอาเกมเก่าๆสมัยเด็กๆกลับมาเล่นใหม่ไม่ใช่เรื่องยาก พอเราได้กลับมาเล่นอีกครั้งรู้สึกเหมือนคุยกับเพื่อนเก่าของเราอยู่ ^^
Reply