CHOCOLATE LOVER


ทำไมถึงชอบผู้หญิงวะ


คำถามจากพี่ที่ทำงานเล่นเอาฉันแทบสำลักเบียร์ บ้าเอ๊ย อยู่ดีๆมาถามงี้ได้ไงวะเนี่ย


"ถามไรของพี่วะ"

ฉันเช็ดคราบเบียร์มุมปาก ยกน้ำขึ้นซดล้างคอ ตอนนี้เหลือแค่ฉันกับพี่แป๋มที่นั่งปักหลักกันที่โต๊ะ ส่วนคนอื่นๆน่ะลุกไปเต้นบนฟลอร์กันแล้ว--อีฝนได้ผู้ชายแล้วด้วยคนนึง หนอย นังทัวเด ไวนักนะเรื่องแบบนี้

"เอ้า ก็อยากรู้อ่ะ อยู่ดีๆคนเราจะชอบเพศเดียวกันได้ไง"

เสียงพี่แป๋มฟังดูอ้อแอ้ แก้มกลมๆก็ดูแดงจัดเพราะฤทธิ์ของเบียร์ขวดที่สาม และนั่นอาจเป็นเหตุผลว่าทำไมพี่แป๋มถึงกล้าถามอะไรอย่างนี้ออกมา ปกติแล้วเธอไม่ใช่คนช่างพูดอะไรขนาดนั้น

ออกจะดุด้วยซะด้วยซ้ำ

ใครๆก็พูดกันว่าพี่แป๋มฝ่ายบัญชีน่ะดุเป็นหมา แถมหน้าตาพี่แกก็ไม่ค่อยรับแขกเท่าไร ทั้งๆที่หน้าตาน่ารักขนาดนั้นแท้ๆ

"โถ่ ทีพี่ยังชอบช็อกโกแลตเลย"

บนโต๊ะทำงานพี่แป๋มมักจะมีช็อกโกแลตวางไว้อยู่เสมอ คืนวันวาเลนไทน์ที่ผ่านมาฉันเห็นเธออยู่ในร้านเค้กและเค้กช็อกโกแลตตรงหน้า--เธอยิ้ม ยิ้มกว้างเหมือนเด็กๆ เผยให้เห็นเขี้ยวเล็กๆสองข้างมุมปาก และตาก็กลายเป็นสระอิ

ฉันคิดว่าคนที่ไม่ค่อยยิ้ม เวลาที่ยิ้มออกมาสักครั้งหนึ่งมันมักจะดูพิเศษ นั่นอาจเป็นเหตุผลว่าทำไมฉันถึงจำภาพวันนั้นได้ชัดเจนนัก

"เกี่ยวไรกะช็อกโกแลตอ่าา"

พี่แป๋มกลายสภาพเป็นของเหลว เธอฟุบหัวลงกับโต๊ะ แขนพาดขวาง ปอยผมสีน้ำตาลหลุดลุ่ยระกับใบหน้าชุ่มเหงื่อ ดวงตาสีอ่อนช้อนมองขึ้นสบตากับฉัน

"พี่มีเหตุผลป่ะล่ะ"

"ไม่มีอ่ะ"

หน้ากลมๆสะบัดเสียจนผมประบ่าปลิวตาม ฉันล่ะไม่ชินกับพี่แป๋มตอนเมาเอาซะเลย

"เออ การชอบอะไรสักอย่างมันต้องมีเหตุผลด้วยเหรอวะพี่"

คำถามของพี่แป๋มได้กดเปิดสวิชต์อะไรบางอย่างในหัวใจฉันขึ้น หรือบางทีก็อาจจะเป็นเพราะฉันเองก็เริ่มจะเมาแล้วเหมือนกัน

"บางคนชอบชานม บางคนชอบดนตรี บางคนชอบเต้น ทำไมไม่เห็นมีคนไปตั้งคำถามวะ"

"แต่..."

"พี่จะบอกว่าเพราะสิ่งที่คิมชอบมันผิดปกติใช่ป่ะ"

แค่อ้าปากก็รู้แล้วว่าจะพูดอะไร...ก็เหมือนๆกับใครหลายคนนั่นแหละ

ฉันไม่เคยรู้สึกแย่กับความชอบของฉัน แต่ทำไมคนอื่นถึงได้เป็นเดือดเป็นร้อนกับมันนักนะ ทั้งๆที่มันก็เป็นเพียงแค่เรื่องเรียบง่าย ความรักก็คือความรัก สุดท้ายแล้วถ้าคนสองคนรักกันมันก็เหลือเพียงความรักเท่านั้นเอง

"ถ้าการเป็นตัวเองมันผิดปกติ คิมยอมผิดปกติก็ได้"

ฉันว่า--หันไปสั่งเบียร์อีกขวด ขวดที่สามหมดไปแล้ว และเรากำลังจะเริ่มกินขวดที่สี่ ประตูหัวใจเปิดอ้า สิ่งที่กักเก็บเอาไว้ก็พรั่งพรูออกมา

อันที่จริงเราเองก็แทบจะเป็นคนแปลกหน้าต่อกันและกัน ความสัมพันธ์ของเราไม่มีอะไรมากไปกว่าคนที่ทำงานที่เดียวกัน ห่างเหินเกินกว่าจะเรียกว่าเพื่อนร่วมงานด้วยซ้ำ

ถ้าพี่นุ่นไม่ชวนมากินเบียร์ด้วยกัน เราก็คงเป็นคนแปลกหน้าของกันและกันต่อไป

"แต่คิมทำไม่ได้จริงๆว่ะพี่ ไอ้ประเภทยอมทิ้งสิ่งที่เป็นแค่เพราะว่าคนอื่นเค้าไม่ชอบอ่ะ"

และเพราะว่าทำไม่ได้เนี่ยแหละ ถึงได้มีแต่เรื่องวุ่นวายตามมา--คนบางประเภทก็มักจะคิดว่าใครก็ตามที่ไม่เหมือนตัวเองคือสิ่งที่โสมมและแปลกแยก พวกเขาจะโยนตำแหน่งตัวประหลาดน่ารังเกียจให้ทันที

พูดจบก็กระดกเบียร์ลงคอไปอีกแก้ว

พอเงยหน้าขึ้นจะหยิบขวดเบียร์มาเติม ถึงได้เห็นว่าพี่แป๋มกำลังทำปากยื่นๆเหมือนเป็ด และตากลมโตก็แวววาวด้วยน้ำตา

"ทำไมต้องดุด้วยง่าาา ก็ถามเฉยๆเอง"

"เฮ้ย คิมเปล่าดุนะ"

อะไรวะนั่นน่ะ

ร้องไห้เฉยเลยว้อย!

แล้วฉันก็ดันเป็นพวกแพ้น้ำตาซะด้วยสิ เห็นแล้วก็เกิดอาการเลิกลั่กทำอะไรไม่ถูก ทิชชู่ก็ไม่มี ว้อย! ใช้มือนี่แหละปาดๆเอาละกัน หยุดร้องซะทีสิวะพี่! คนมองกันหมดละว้อย!

"ขี้แงจังวะพี่ ไม่เอาดิไม่ร้อง"

"ก็คิมดุง่าาา"

ชิบหาย

น่ารักว่ะ

พี่แป๋มเสียงสองว่ะ

น่ารักชิบหาย

"ม่ายยย คิมแค่อธิบายสิ่งที่พี่ถามไง"

อ่ะ เหลวเป็นเนยเลยกูเนี่ย

โทนเสียงงุ้งงิ้งขึ้นมาเฉยเลยว่ะ มือไม้ก็เกะกะขึ้นมาเฉยๆ เดี๋ยวจับหน้า จับผมจับหัว ไม่รู้จะเอาไปวางตรงไหนเลยว้อย!

"ว่าแต่รู้ได้ไงว่าเราชอบช็อกโกแลต"

พอแล้วว้อยย พี่แป๋ม!

ทำตาแป๋วๆแบบนั้นคิดว่าน่ารักมากนักรึไง 

เออ...น่ารัก น่ารักเป็นครั้งที่ล้าน

"กะ ก็ ก็ ก็คิมเป็นคนช่างสังเกตไง พี่กินบ่อย ใครๆก็รู้ป่ะ"

เนี่ย มึงลนอ่ะคิม! มึงกำลังลน!

ตาโตๆตรงหน้าก็ดูเหมือนจะรู้อะไรๆซะด้วย ถึงได้เป็นประกายขบขันแบบนั้น แม่ง อะไรวะเนี่ย เสียฟอร์มว่ะ เป็นอะไรของกูวะ

"แผนกบัญชีเค้าลือกันว่าคิมชอบฝน จริงไหมอ่ะ?"

ได้ยินคำถามละเบียร์ในปากแทบพุ่ง

อย่าให้รู้นะใครมันเป็นคนปล่อยข่าว...มึง!!!

"เฮ้ย บ้า กะอีฝนเนี่ยนะ เหลือมันคนสุดท้ายก็ไม่เอา"

"โห ขนาดนั้นเลย"

น้ำเสียงเจือของเธอด้วยหัวเราะ พร่างพรายด้วยรอยยิ้มในแววตาราวกับว่าน้ำตาเมื่อครู่คือภาพลวง

"ก็เพื่อนกันป่ะพี่ คิมก็ไม่ได้ชอบผู้หญิงทุกคนในโลกนะเว้ย"

เออ ตรรกะอะไรทำให้คิดว่าเลสเบี้ยนแม่งต้องชอบผู้หญิงทุกคนที่สนิทวะ พวกสเตรทแม่งยังไม่ได้ชอบผู้ชายทุกคนเลย 

"จริงอ่าาา"

พี่แป๋มไหลลงไปกองกับโต๊ะอีกครั้ง แนบแก้มกับแก้วเบียร์บนโต๊ะแล้วช้อนตาขึ้นมองฉันที่กำลังพูด

"เออดิ คิมโคตรเกลียดเวลาที่มีคนพูดประมาณว่า 'โห คิมชอบผู้หญิงเหรอ งี้ชอบเราป้ะเนี่ย' หรืออะไรประมาณว่า 'นอนห้องเดียวกันอย่าทำมิดีมิร้ายเรานะ' แบบนั้น" 

ว่าแล้วก็สาดเบียร์เข้าคอไปอีกรอบเผื่อมันจะดับความรู้สึกโกรธที่ลุกโชนในใจลงไปได้บ้าง นึกๆไปแล้วชีวิตนี้ก็เจอพวกประสาทแดกมาเยอะเหมือนกันนะเนี่ย ก็ถือว่าเป็นโชคดีของพวกแม่ง ที่เจอฉันตอนยังเป็นเด็กน้อย และปากยังไม่หมาเท่าตอนนี้ 

"ก็เข้าใจนะว่าล้อเล่น แต่บางทีคิมก็รู้สึกแบบ อะไรวะ กูก็เลือกไหมอ่ะ"

ถ้าย้อนกลับไปก็อยากจะตอกกลับอีกประโยคว่า และกูก็ไม่เลือกมึงไง อีควาย น่าเสียดายที่ตอนนั้นเด็กน้อยเกินกว่าจะเท่าทันความใจร้ายของคน

"โห เกรี้ยวกราดหนักเลย ไม่เคยเห็นคิมในมุมนี้เลยนะ"

เสียงหัวเราะของพี่แป๋มเหมือนน้ำใสในวันที่อากาศร้อน มันฟังดูสดใสไร้เดียงสาจนอดหัวเราะตามไม่ได้

คนบ้าอะไรวะ ยิ้มแล้วน่ารักชิบหาย

ตัวก็เล็กๆ อยากอุ้มกลับบ้านจังเลย

"ฮะๆ แล้วปกติพี่เห็นคิมในมุมไหนอ่ะ"

แสงสีม่วงสลัวตกกระทบขนตายาวก่อเกิดเป็นเงาทาบทับผิวแก้มแดงเรื่อ พี่แป๋มวนนิ้วไปมาบนหยดน้ำข้างแก้ว หยดละอองไอเย็นเกาะอยู่บนนิ้วเรียวเล็ก

"ก็ อารมณ์ดี สบายๆ หัวเราะง่าย เฟรนด์ลี่ อะไรงั้นมั้ง"

แล้วก็ยกมันจรดริมฝีปาก ทิ้งร่องรอยลิปสติกจางๆไว้บนขอบแก้ว

"อือ คิมก็คนธรรมดาแหละพี่ มีรัก มีโกรธ อารมณ์ดี อารมณ์ไม่ดี"

ฉันอดไม่ได้ที่จะหัวเราะเบาๆออกมา ตอนนี้เพลงในผับเปลี่ยนเป็นจังหวะเนิบช้าฟังสบาย พี่แป๋มเคาะนิ้วบนโต๊ะเบาๆเป็นจังหวะเพลงนั้น ปากขยับฮัมเพลงเบาๆ

"แล้ว พ่อแม่คิมรู้เรื่องนี้ไหมอ่ะ"

เธอตวัดช้อนสายตาขึ้นสบประสาน ดูราวกับกระต่ายน้อยที่ตื่นกลัวและอยากรู้อยากเห็น

"ก็รู้แหละ คิมไม่คิดจะปิดไว้อยู่แล้ว"

ฉันไหวไหล่ ภาพเก่าๆในอดีตฉายซ้ำขึ้นในห้วงความคิด--วี่แววตกใจในแววตาของแม่ และร่องรอยกังวลในสีหน้าของพ่อ

"และเค้าโอเคไหม"

"เฉยๆมั้ง ไม่ต่อต้าน แต่ก็ไม่สนับสนุน" 

ไม่ได้รังเกียจ แต่ก็ไม่เคยยอมรับกับใครต่อใครว่าลูกสาวมีแฟนเป็นผู้หญิง แถมยังชอบพาลูกชายของใครต่อใครมาแนะนำให้ฉันรู้จัก

อย่างกับว่าถ้าฉันเจอผู้ชายดีๆแล้ว ฉันจะเลิกชอบผู้หญิงอย่างนั้นแหละ

"แต่บางทีคิมก็แอบเห็นนะ ว่าเค้าผิดหวัง"

ผิดหวังทุกครั้งที่ไปงานแต่งงานของลูกสาวคนอื่น หรือเวลาที่รับรู้ข่าวญาติๆว่าได้ให้กำเนิดหลานตัวน้อยๆ ฉันรู้ว่าลึกๆแล้วพ่อก็อยากอุ้มหลานเหมือนกัน

"คิมก็ไม่เข้าใจนะ ว่าเค้าจะผิดหวังอะไร ในเมื่อคิมไม่ได้ทำอะไรผิดเลย"

ฉันแสยะยิ้ม

แล้วไง?

ชีวิตเป็นของฉัน และฉันมีสิทธิ์เลือกเส้นทางที่ฉันต้องการ ถึงแม้ว่าเส้นทางนั้นมันจะไม่ถูกใจใครก็เถอะ

"แต่เราคิดว่าคิมเท่นะ เท่มากเลยที่กล้าทำตามหัวใจตัวเอง"

แล้วพี่แป๋มก็ยิ้ม

ยิ้มแบบที่เห็นเขี้ยวเล็กๆมุมปากนั่น และตาก็ยิบหยีเป็นสระอิ--ยิ้มแบบที่ทำให้หัวใจฉันสั่นไหวอย่างกับไปเล่นเรือไวกิ้ง

"พี่รู้ตัวป่ะว่าเวลาพี่ยิ้มละน่ารัก"

คงเพราะเมาล่ะมั้ง ถึงได้กล้าพูดอะไรแบบนั้นออกไป รู้ตัวทุกอย่างว่ากำลังทำอะไร แต่กลับควบคุมมันไม่ได้เลย 

แค่เอื้อมมือไปก็สัมผัสได้ถึงแก้มนุ่มของคนตรงหน้า ฉันเผลอตัวลูบมันอย่างแผ่วเบา จมดิ่งลงไปในดวงตาสีน้ำตาลคู่นั้น

"จะจีบเราเหรอ"

พี่แป๋มกระซิบถาม ไม่มีทีท่าว่าจะหลบสัมผัสของฉันเลยสักนิด วี่แววซุกซนขี้เล่นพร่างพรายในสายตา

พี่แป๋มเองก็คงกำลังเมา

"ถ้าบอกว่าจีบพี่จะว่าไงอ่ะ"

เธอไม่ตอบอะไร ทว่าดวงดาวตรงหน้าพราวระยับ--ท้าทาย เชิญชวน

สวัสดีทุกโค้นนน
หายไปพักใหญ่ๆ ฮืออออ มีพล็อตมากมายในหัวแต่ยังไม่มีอารมณ์อยากสานต่อเลยค่ะ จะร้องง แงง 


SHARE
Written in this book
เรื่องสั้นขยันเขียน
รวมมเรื่องสั้นของเก๊าเอง จับฉ่ายกันไปเลย 55
Writer
Sunflower38
Beginner
เจิดจ้า แจ่มใส ให้เหมือนทานตะวัน :) TW : Chirwa_Sunshine Joylada : Sunflower38

Comments

239Km20
28 days ago
น่ารัก แงงง
Reply
Sunflower38
28 days ago
ขอบคุณมากนะคะ 😁
kf_kongfang
28 days ago
งื้อ น่ารักมาก อ่านไปยิ้มไปจนคนอื่นหาว่าเป็นบ้าเเล้ว
Reply
Sunflower38
28 days ago
ขอบคุณที่ชอบค่ะ 😁
juneruby
27 days ago
น่ารักมากกกกก
Reply
Sunflower38
27 days ago
ขอบคุณค้าบ
kubinoyoko_new
26 days ago
ต่อออ

Reply
Sunflower38
26 days ago
เก่บวั้ยให้จินตนาการกันต่อเองง 55555
kubinoyoko_new
26 days ago
แต่งจอยต่อเลยค้าบ ;w;
Sunflower38
25 days ago
...เรื่องเก่ายังไม่อัพตอนใหม่เรยคับ รีดเดอร์สาปแช่งชั้นแร้ว
Jakeee
25 days ago
น่ารักกก อ่านแล้วเขินเหมือนเป็นคิมซะเอง ฮื่อ เรื่องนี้จะเขียนต่อรึเปล่าคะ? ดีมากๆเลย ;--;
Reply
Sunflower38
25 days ago
อาจจะค่ะ แล้วแต่อารมณ์ ถ้าคึกๆก็คงเขียน 5555 ขอบคุณที่ชอบนะคะ