จุดเริ่มต้นของการเริ่มเปลี่ยนตัวเอง

ก่อนอื่นเราขอทักทายทุกคนที่เข้ามาอ่านด้วยคำง่ายๆ คือคำว่า " สวัสดี " ใช่เราพูดคำนี้กับตัวเองเมื่อเราเริ่มมีน้ำหนักที่มากขึ้น เราพูดกับเขาว่า " สวัสดีเจ้าความอ้วน " 

ตอนนั้นเราอยู่ในช่วงในช่วงวัยเรียนมหาลัย เราบอกตามตรงเลยว่าเราชอบช่วงเวลาที่แสนสนุกนี้มาก ทั้งเที่ยวกับเพื่อน ได้เรียนอย่างที่เราชอบอย่างที่เรารักและที่สำคัญได้มีแฟน แต่ประเด็นของวันนี้ไม่ได้อยู่ที่ตรงนั้นประเด็นมันอยู่ที่ตรงนี้ต่างหาก

เราเริ่มเข้าเรียนมหาลัยครั้งแรกเรามีความสุขมากเราไม่ได้สนใจว่าใครจะมองเราแบบไหน เพราะเรามีเพื่อนที่เข้าใจและผู้คนรอบข้างที่ดีกับเรา แต่พอเราเริ่มเที่ยวเยอะกินเยอะจากการทำงานจนเราเริ่มน้ำหนักขึ้นผิดแปลกจากตอนเข้ามาแรกๆ กลับมีคนบางกลุ่มที่คอยทักทายเราด้วยคำว่า ช่วงนี้เธออ้วนขึ้นนะ สวัสดีอ้วน หรือแม้กระทั่งอ้วนหรือท้องเนี่ย 

ซึ่งเราเป็นคนไม่ได้คิดอะไรอยู่แล้ว จึงตอบกลับไปขำๆว่าอ้วนแล้วไงน่ารักแล้วกัน แต่ในใจกลับไม่ใช่เลยเราเคยมีปมเรื่องอ้วนมาก่อน สมัยเราอยู่ประถมบอกตามตรงโรงเรียนเอกชนในกรุงเทพก็มีการ bully กันแล้ว เราโดนแกล้งตั้งแต่ประถมแต่ก่อนเราเป็นเด็กอ้วนและดำ

จึงไม่มีเด็กผู้หญิงอยากคบหรือเด็กผู้ชายเข้าใกล้ ต่อให้เราจะเรียนเก่งเป็นหัวหน้าห้องแต่ก็ไม่มีใครให้เกียรติเรา ทุกกคนต่างว่าที่รูปลักษณ์แถมโดนแกล้งจนต้องร้องไห้ครูก็ช่วยอะไรไม่ได้ เธอบอกกับพ่อแม่เราว่าเป็นการแกล้งกันตามประสาเด็ก

หลังจากนั้นเราก็ไม่อยากไปโรงเรียนอีก แต่กลายเป็นว่าเราดูงี่เง่าเป็นเด็กงอแงนั่นเลยทำให้เราตัดสินใจไปโรงเรียนอีกครั้ง แต่คราวนี้เราไม่ยอมเราเริ่มลองลดน้ำหนักจนเราผอมมานิดหน่อยเพราะไม่จริงจังแต่โฟกัสไปที่เรียนให้เก่งขึ้น ก่อนวันจบทั้งๆที่เราไม่ได้อ้วนเท่าไหร่แล้ว แต่ทุกคนก็ล้อเราว่าอ้วนดำไม่เว้นแม้กระทั่งทรงผมของเรานั่นทำให้มันเป็นปมที่ฝังลึกมาตลอด

และตอนที่โดนล้อมรามอแรกๆเราไม่ได้คิดอะไรแล้ว เพราะเพื่อนคอยเยียวยาเราทำให้เราไม่ได้คิดมากเรื่องนี้และไม่กลับมาเสียใจอีก เราจึงมีความสุขกับการกินและพูดคำว่าสวัสดีให้กับความอ้วนอย่างมีความสุข 

ทุกที่มีเรื่องดีและเรื่องร้ายแต่โชดไม่เข้าข้างเรา ก่อนใกล้จบหนึ่งปีสภาพเราแย่มากเราอ้วนมากจนหบายคนว่าเราอ้วนเยอะมากแม้กระทั่งเพื่อนเราทุกคนต่างพูดกับเป็นเรื่องปกติประจำทุกๆวัน แม้กระทั่งแฟนเรา ไม่นานเราก็เลิกกับแฟนเราไปเพราะอะไรหลายๆอย่าง

เรื่องราวร้ายๆทำให้เราเป็นโรคซึมเศร้า จิตใจเราแย่มากจมปลักกับคำพูดที่ว่าด่าเรา ร่างกายเราไม่แข็งแรงเพราะไม่ได้ออกกำลังกายเหนื่อยง่ายหายใจติดขัด เรารู้ทันทีเลยว่าร่างกายและจิตใจตอนนั้นเราอยู่ในขั้นเลวร้ายที่สุด ช่วงเวลานั้นเราไม่มีใครเลยเหมือนอยู่คนเดียวกับความมืดเราคิดจะฆ่าตัวตาย แต่กลับมีแสงสว่างกับมือที่แสนอุ่นมาจับเราไว้

นั่นคือพ่อของเรา ท่านคุยกับเราหลายอย่างเราร้องไห้ออกมาในรอบหลายสิบปี ทุกเรื่องราวและทุกอย่างได้ส่งผ่านไปถึงท่านหมด และมีคำหนึ่งที่ทำให้เราลุกขึ้นสู้อีกครั้ง " พ่อสอนให้ลูกอดทนมาตลอดและลูกอดทนมันได้ดีมาก พ่อถูมิใจในตัวลูกไม่ว่าจะทำอะไรขอให้เราตัวเองมากกว่าคนอื่น "

นั่นจึงทำให้เราเปลี่ยนตัวเอง มันคือจุดเปลี่ยนในชีวิตเราเลย หันมารักตัวเองเราเริ่มลดน้ำหนัก ดูแลตัวเอง จนเราผอมลงผิวพันธ์ดีขึ้นจนแปลกตาสุขภาพกายดีขึ้นและสุขภาพจิต ตอนนี้เราแฮปปี้กับชีวิตมาก

เราอยากจะบอกหลายๆคนที่ตอนนี้กำลังอยู่ในเหตุการณ์เดียวกับเรา หันกลับมารักตัวเองหันมามองว่าตัวเรามีค่าแค่ไหน ไม่มีอะไรที่เราทำไม่ได้หรอก ถ้าเราอยากจะเปลี่ยนตัวเองให้ดีขึ้น 

                                     " ไม่ใช่เพื่อใครแต่เพื่อนตัวเราเอง "


เพราะเหตุนี้เราถึงอยากทำบล๊อกนี้ขึ้นมา เป็นระยะเวลาที่เราเปลี่ยนแปลงตัวเองเป็นเทคนิคหลายๆอย่างที่เราใช้แล้วได้ผลจริงๆ เราอยากให้คนที่กำลังเปลี่ยนตัวเองไม่ท้อเราอยากเป็นแรงบันดาลใจให้กับใครหลายๆคน เพราะฉะนั้นสู้ๆนะคะสาวๆ :)


SHARE
Written in this book
การเปลี่ยนแปลงในชีวิตเด็กสาว
ชีวิต ประสบการณ์เหตุการณ์ที่ดีและไม่ดี การเปลี่ยนตัวเองในสัมคม และการเตือนสติ
Writer
CHALOTTE_A
Beauty and Lifestyle
สิ่งที่น่าสนใจเกี่ยวกับความสวยความงาน สุขภาพ การแต่งหน้า การแต่งตัว ไลฟ์สไตล์ ของสาวๆ

Comments