ยืนมองท้องฟ้าไม่เป็นเช่นเคย
มีถ้อยคำอีกมากมายที่ยังไม่ได้เขียน
มีประโยคอีกนับไม่ถ้วนที่ยังไม่ได้เอื้อนเอ่ย
มีหลายสถานที่ที่รอให้ไปด้วยกัน
แต่ก็ไม่มีเธอคนนั้นอีกแล้ว

สายลมและความฝันโฉบเอาตัวเธอไป
หายไปในมิติใหม่ที่ฉันไม่อาจหาทางเข้าไปได้

ความรักและความหวังเลือนจางหายไปแล้ว
สิ่งที่พอจะจับต้องได้คือหน้ากระดาษบันทึกที่มีเศษเสี้ยวของเธอหลงเหลืออยู่

หล่นหายอยู่ในเขาวงกตของอักษร
เล่นซ่อนแอบอยู่ในบางประโยค
ทิ้งร่องรอยเอาไว้ในอดีต ฝากความความรู้สึกดีๆ มากมายไว้ในความทรงจำที่ล่มสลาย

ทิ้งฉันไว้อย่างเดียวดายในฤดูร้อนอันแสนหนาวเหน็บ.
SHARE
Written in this book
บทกวี
Writer
zupisets
blogger
1DAN*

Comments