ผมคือใคร?
[180419/0108]


who am i ?

......มันคืออะไรที่เป็นผมจริงๆ......

 ที่ผมมักจะใช้เขียนลงใน ไดอารี่ของผมเสมอ 
 ทำไมผมถึงต้องชอบคำนี้นะรึ

 มันเป็นชื่อหนังเมื่อสมัยที่ผมยังเด็กๆ

 และเป็นหนังที่ เฉินหลง ตัวเอกของเรื่อง

 แสดงเป็นคนความจำเสื่อมไปชั่วขณะ

 โดยชื่อเรื่องก็บอกอยู่แล้ว ว่า who am i ?

........”who am i ? ผมเป็นใคร” ........
 

คือคำที่คุณพี่เฉินหลง ตะโกนก้องออกไป เพื่อถามตัวเขาเอง

ผมชอบนะ....เพราะผมเองก็เฝ้าถามตัวเองตลอดเวลา


            ..........ว่าผมเป็นใคร.............  


 ผมเป็นใคร ในโลกกว้างใบนี้

 ในสังคมแห่งนี้

 และสิ่งสุดท้ายที่ตอบผมมา คือ ความรู้สึก ลึกๆในใจของผม

มันตอบกลับมาว่า

..."ผมคือลูกที่ดีของพ่อแม่

ผมคือคนดีคนหนึ่งในสังคมใบนี้ที่ไม่คิดเอาเปรียบใครหรือคดโกงใคร

ผมคือคนที่มาเติมเต็มในชีวิตของผู้ที่ด้อยโอกาสทางการศึกษา

ผมคือนักจิตวิทยาสำหรับเด็กที่ครูหลายๆคนไม่เข้าใจ

ผมคือคนที่ขยันเรียนรู้สิ่งต่างๆบนโลกใบนี้ ด้วยการลองผิด ลองถูกด้วยตนเอง"... 

และสุดท้ายไม่ว่าผมจะเป็นยังไง

ผมก็คือผม อยู่วันยังค่ำ 
 ผมคนที่เป็นแค่คนธรรมดาคนหนึ่ง ที่มาจาก ตจว.

เด็กหน้าตี๋ที่พูดภาษาเขมรได้ เพราะคนในหมู่บ้านพูดกันเป็นภาษาหลัก

คนที่วันนึง มีความคิดแผลงๆที่อยาก ออกแบบโลโก้เป็นของตัวเองบ้าง

ก็อาศัย อาจารย์ยูทูป เรียนรู้และลองผิด ลองถูก

จนปัจจุบันนี้ทำเป็นงานเสริม (ความจริงไม่น่าเรียกว่งานเสริมหรอกนะ...เพราะว่า)

ผมไม่เคยได้รับเงินค่าจ้างเลยมากกว่า ในงานนี้

เหตุผลเพราะว่า คนที่ว่าจ้างผมเป็นคนที่ผมนับถือ และผมอาสาที่จะทำให้เองมากกว่า

ผมไม่เคยคิดหรอกว่า ผลงานของผม

จะไปเข้าตาคณะกรรมการของบริษัทเข้า

โลโก้ของผมได้รับการยอมรับและถูกตั้งให้เป็น โลโก้บริษัทเปิดใหม่แห่งหนึ่ง ในระยอง

ผมเริ่มมีความหวัง อีกครั้ง ที่จะทำโลโก้ ออกมาเรื่อยๆ

และแล้ว โอกาสที่ผมจะได้พิสูจน์อีกครั้งว่า ผมทำได้จริงไหมก็คือ

น้องชายสุดที่รักของผม อยากได้โลโก้ ประจำร้านขายของออนไลน์เป็นของตัวเอง

ผมเริ่มแบ่งเวลาในการคิดออกแบบอีกครั้ง

ในที่สุด โลโก้ ก็ผ่านมติของภรรยาเขา นั้นคือน้องสะใภ้ผมอีกครั้ง

นับตั้งแต่นั้นมาผมก็ได้ออกแบบ อีกหลายชิ้น ที่เป็นของตัวเอง

....(แล้วแบบนี้ผมจะเก็บเงินที่ใครนะ...ฮ่าฮ่าฮ่า).....
 และไม่ว่าผมจะเป็นใครก็ตาม สิ่งที่ยึดเหนี่ยวในใจผมก็คือ

คำพูดของพ่อที่สอนผมในวัยเด็กเสมอ

พ่อพูดมาประโยคนึง เมื่อครั้งที่ผม เป็นเด็กดื้อ ว่า...

“ถ้าลูกคิดจะเป็น คนเลว ก็จงเลวให้ถึงที่สุด อย่ามีความดีแม้แต่น้อยเข้ามา

แต่ถ้าลูกคิดจะเป็น คนดี ก็จงดี ให้ถึงที่สุด อย่าทำให้ใครเดือดร้อน เพราะเรา

และอย่าเอาเปรียบใครเด็ดขาด”

 ผมถามกลับแบบกวนพ่อว่า...ถ้าผม ปล้นจี้ แล้วผลที่ตามมาจะเป็นไง

พ่อตอบว่า “ก็เป็นคนที่สังคมไม่ยอมรับ เป็นคนคุก เป็นคนที่ถูกสังคมตราหน้าว่า ไม่ดี

และเมื่อลูกเลือกที่จะเป็นแล้วก็จงยอมรับในสิ่งที่ตามมานั้นด้วย”

“ผมจะเป็นคนดี คนดีของพ่อแม่ คนดีของสังคม”
 นั้นคือคำตอบผม...ก่อนที่จะจบบทสนทนาระหว่างพ่อลูกกัน


เมื่อถึงตอนนี้ความคิดผมเริ่มไหลไปเรื่อยแล้วล่ะครับ

แต่ผมคงต้องชะงักความคิดตัวเองไว้ก่อน

เพราะนี่มัน ตีหนึ่งกว่าแล้วรึครับ

พรุ่งนี้เช้า ผมต้องลุกหุงข้าวให้ภรรยาของผม ก่อนที่เธอจะไปทำงาน

และจัดแจงทำกับข้าวให้เธอ แต่เช้า

                                         
คืนนี้ผมคงต้องรีบเข้านอนแล้วล่ะ

                                            
ราตรีสวัสดิ์ ครับทุกๆคน 


 เจ้าเหมี่ยวเวลาติดสัสนี่ เล่นซะเราไม่ได้หลับ ได้นอนเหมือนกันนะเนี้ยะ....&%#@*!$%@#@




SHARE
Written in this book
TEE555​
Writer
Superman555
writer
who am I ?

Comments