ห่างกันสักพักนะ Facebook
จะว่าเพราะความแก่ก็คงใช่ หรือไม่ว่าจะอะไรก็แล้วแต่ ช่วงประมาณสองสามเดือนที่ผ่านมา ฉันชักเริ่มอยากกลับไปใช้ชีวิตเหมือนตอนที่ฉันยังเด็ก อืม..อาจจะเรียกได้ว่ายุคที่ยังไม่เกิด disrupt ก็ได้มั้ง โดยเฉพาะอย่างยิ่งยุคที่ยังไม่มี Facebook 

Facebook ทำให้ฉันและเพื่อนต่างอัพเดทชีวิตของแต่ละคนอยู่ตลอดเวลาจนทำให้ฉันเริ่มรู้สึกไม่ตื่นเต้นกับการเปลี่ยนแปลงสักเท่าไหร่ จะว่าฉันบ้าก็ได้นะ แต่ฉันชอบอารมณ์ความรู้สึกของตัวเองเวลาประหลาดใจกับอะไรสักอย่าง เช่น จากข่าวคราวของเจ้าของเสียงปลายสายโทรศัพท์หรือการพบปะหน้ากันเสียมากกว่า 

และ Facebook ทำให้ฉันได้รับข่าวสาร และกิจกรรมบางอย่างที่รวดเร็ว แต่จู่ ๆ ฉันก็เริ่มถามตัวเองว่า ฉันจำเป็นต้องรู้เร็วขนาดนั้นเลยหรือไม่ และข้อมูลนั้นถูกต้องแล้วหรือยัง และด้วยปริมาณข้อมูลชิ้นเล็ก ๆ แต่พยายามยัดเยียดให้รู้อยู่ตลอดเวลาทำให้ฉันโหยหาความช้า และความยาวของเนื้อหาอย่างหนังสือไปโดยปริยาย 

แต่ด้วยงานและสังคมที่ยังใช้ Facebook การที่ฉันจะปิดบัญชีของตัวเองคงทำได้ยาก สิ่งที่ทำได้ในตอนนี้ คงเป็นการ "ห่างกันสักพัก" ไม่ใช่ว่าฉันรักคนอื่นมากกว่า แต่ฉันแค่อยาก "ใช้" ไม่ได้อยาก "ถูกใช้" แค่นั้นเอง..

SHARE
Writer
ikoong
INFP // Aggretsuko~
ลำตัวฉุ ๆ // สุดโต่งแบบ contrast // เสพติดการเที่ยวคนเดียว

Comments