ตะกอนความคิดของฉัน

เดี๋ยวนี้ฉันว่าฉันมองชีวิตในแบบที่มันเป็นมากขึ้น ใช้คำว่ายอมรับดีกว่า

ฉันเริ่มรู้สึกว่าอะไรๆที่ไม่สมบูรณ์พร้อม ในเมื่อมันเป็นความจริงก็ต้องยอมรับมัน ยอมรับไม่ใช่การโผเข้าหามัน ไม่ใช่การผลักไสมัน แต่เป็นการรับรู้ มองเห็นมัน

ฉันรู้สึกว่าฉันเติบโต

ไม่ใช่ปุบปับก็เติบโตเลย แต่เป็นการตกตะกอน

อาจะเป็นการพูดคุยกับนักจิตวิทยาเมื่อหนึ่งสัปดาห์ก่อน

อาจจะเป็นเพราะฉันต้องผ่านช่วงเวลาที่ทรมาน อับอาย เจ็บปวดอย่างไร้ทางสู้ จากการผ่าตัด ทำให้ฉันรู้ว่าในช่วงเวลาที่ไม่เพอร์เฟค ฉันก็ยังจะต้องใช้ชีวิตต่อไป

มีข่าวดีเรื่องหนึ่งที่เกิดขึ้นเร็วๆนี้ นั่นคือหลังจาก 23 ปีแห่งการค้นหาตัวเอง

ฉันพบความฝันของฉันแล้ว

ถ้าใครสักคนได้อ่านบทความนี้ ฉันหวังว่าพวกคุณจะใช้ชีวิตในวันที่ไม่เพอร์เฟคให้ดี และหวังว่าคุณจะค้นพบในที่สุดว่า

ไม่มีช่วงเวลาใดที่ล้ำค่าไปกว่าช่วงเวลาในขณะนี้อีกแล้ว

ไม่มีโชคใดล้ำค่ายิ่งกว่าการได้เกิดมา

และไม่มีสิ่งใสล้ำค่ายิ่งไปกว่าหัวใจที่สงบสุขของคุณ

ชีวิตนี้เกิดมาเพียงหนึ่งครา

เหมือนลมพาใบไม้ปลิวพลิ้วผ่านหญ้า

อิสระถูกจำกัดเพียงเวลา

จึงหวังว่าจะดื่มด่ำในทุกกาล 




SHARE
Written in this book
My fight บันทึกเพื่อสู้ต่อ
บันทึกนี้สร้างขึ้นเพื่อสร้างแรงใจแก่ตนเอง และฝากรอยเท้าเล็กๆ เอาไว้เผื่อว่าวันหนึ่งมันอาจสร้างแรงบันดาลใจให้ใครสักคนที่กำลังต่อสู้อยู่เช่นกัน
Writer
theEnjoyer
writer, dental student
เรื่องราววายป่วง สนุกสนาน หรือแม้กระทั่งเรื่องไร้สาระในชีวิตข้า เด็กทันตะสุดเพ้อเจ้อ ล้วนถูกบันทึกไว้ ณ ที่นี้

Comments