เช้าของทุกวัน
    ในทุกเช้าของทุกวัน เมื่อเสียงนาฬิกาดังขึ้น ภาพของคุณลอยเข้ามาในหัวอย่างไม่มีสาเหตุ 

" ทุกอย่างมันจะไม่เหมือนเดิมอีกเเล้ว ".
" ทำไมผมยังตัดใจจากคุณไม่ได้เสียที " มันทรมานเหลือเกิน การที่จะต้องมานั่งคิดถึงเเต่ไม่สามารถที่จะทำอะไรได้ นอกจากจมอยู่กับตัวเอง กับความทรงจำในอดีตที่เเสนสุข เเต่ไม่สามารถที่จะย้อนกลับไปได้ 
.
" ทำไมผมต้องมาจมกับคุณ คนที่ทิ้งผมไป " ทำไม?
.
" เมื่อไหร่ผมจะเดินออกมาได้เสียที "
.
    เช้าวันใหม่เริ่มขึ้นเสียเเล้ว ทำไมเราไม่กลับกลายเป็นคนใหม่หล่ะ จะจมอยู่กับสิ่งที่เป็นอดีตเสียอยู่ทำไม 
.
" ผมบอกตัวเองอยู่เสมอเเต่ไม่สามารถที่จะทำได้ " 
.


ได้เเต่หวังเล็กๆว่าเวลานั้นจะเยียวยาทุกสิ่ง 
    
...........ขอให้มันเป็นจริง



SHARE
Written in this book
my love

Comments