แล้วพบกันใหม่
คลื่นลมที่ไม่เคยสงบลง ก็เหมือนกับใจคนไม่เคยสงบใจสายน้ำ ท้องฟ้า แสงแดด สายลม คือความงามที่ธรรมชาติได้จัดสรรความลงตัวให้กับมัน

เมื่อเรือเทียบท่าออกจากฝั่ง เสียงผู้คนก็เริ่มเงียบสงบลง เสียงคลื่นกระทบตัวเรือ สายตาทุกคนจับจ้องไปยังจุดหมายปลายทางข้างหน้า 

"ท่าเรือหน้าบ้าน"

ความร้อนของไอแดด บวกผสมกับความเค็มของไอน้ำจากทะเลที่กระเซ็นเข้ากับใบหน้า มันช่างทำให้รู้สึกว่า "เหนอะหนะ" เหลือเกิน ^^

มันคือรอบที่สองที่ได้มาเยือนและมันคือทุกรอบที่เราแทบจะไม่พิษสวาทกับมันเลยสักครั้ง การเดินทางที่ว่าแสนยาวไกล (พัทยาที่ว่าใกล้) มันไม่ได้ทำให้ใจรู้สึกตื่นเต้นได้เลย

เพราะการรอคอยของกลุ่มบางกลุ่ม และคนบางคน เกิดเป็นการก่อตัวเล็ก ๆ ของการสังสรรค์ที่ "มาไม่ครบองค์" แต่เราก็สนุกกันได้ ถ้่าไม่นับรวมการไปนั่งรอพวกเขาเล่นน้ำแล้วละก็....มันจะดีมาก ๆ

สองวันกับหนึ่งคืนที่เสียงพูดคุยจอแจกันหน้าโฮมสเตย์หลังเล็กนั้นดังขึ้นและสงบลงตามลำดับน้ำที่พวกนั้นกินเข้าไป ทำให้รู้สึกว่า มันก็มีดีที่ตรงนี้นี่แหละ 

"ปิ้งย่าง"        "น้ำจันทร์"

ในคืนเดือนเพ็ญ หลังจากเสียงของพวกเราเริ่มดังขึ้นเรื่อย ๆ เสียงของกลุ่มคนต่างชาติก็ดังขึ้นไปแพ้กัน (ฟังไม่ออก) เสียงดนตรีเราไม่มี ทุกอย่างคือการพูดคุย นึกถึงเรื่องราวในวัยเด็ก แล้วตามมาด้วยเสียงหัวเราะของแต่ละคน

ถ้่าจะให้ย้อนกลับไปในวันนั้น เรื่องราวของปู่มันก็ไม่น่าเล่าให้ขบขันได้เหมือนในวันนี้ เพราะอาจจะเป็นช่วงของเวลาที่ผ่านมาหรืออาจจะกลายมาเป็นเพียงความทรงจำที่ดีในตอนนี้ แต่ในตอนนั้นมันเป็นเรื่องที่หลาน ๆ ทุกคนในบ้านต้องทำตามอย่างขัดไม่ได้ นั่นก็คือ "การเลี้ยงควาย"

ค่ำคืนที่ทุกอย่างเริ่มเงียบสงบ คงไม่ต่างจากทุกคนในเกาะนี้เช่นกัน ทุกอย่างบนโต๊ะหมดจนไม่เหลืออะไรให้ขบเคี้ยวหรือนั่งกินกันต่อไปได้ สุดท้ายเลยต้องมาจบอยู่ที่การ 

"อำลา"
ชีวิตทุกคนเติบโตขึ้นมาเพื่อ "การจากลา" อย่างนั้นจริงๆ หรือ หรือมันเป็นเพียงบทบาทหนึ่งของชีวิต ที่วันนึงเราได้กลับมาพบกัน พูดคุย ส่งยิ้ม เสียงหัวเราะ แล้วก็จากกันไปทำหน้าที่ที่ต้องทำและต้องดำเนินไปในชีวิตบนเส้นทางของแต่ละคน

เมื่อถึงวันที่ต้องโบกมือจากลา แล้วกล่าวพร้อมกันว่า


"ค่อยพบกันใหม่"

เรื่องเล่าทิ้งท้ายในวันสงกรานต์

16-4-2562

#กูนี่แหละเขียน #Bantuek28 

SHARE
Written in this book
Bantuek By กูนี่แหละเขียน
คนเรามีทั้งช่วงดีและไม่ดี บางคนทุกข์ บางคนท้อ แต่อย่ารอให้มันนานจนกัดกร่อยใจ ถ้าใจยังบอกว่า 'สู้ไหว' ก็ขอให้คุณจงลุกขึ้นสู้เดินต่อไป แค่เดินต่อไป แต่นั้นจริง ๆ
Writer
Bantuek28
Bantuek28
สวัสดี สบายดีไหม? วันนี้ได้ทำอะไร พักผ่อนบ้างได้ไหม แค่หลับตา

Comments

Plutokung
4 months ago
เพลงอาวรณ์ ของมาลีฮวนน่า ดังลอยมาเลยฮะ คิดถึงเกาะล้านกับเหล่าเดอะแก้งจัง
Reply
Bantuek28
4 months ago
แต่เรากลับคิดถึงเพลงของคาราบาวค่ะ ทะเลก็มีชีวิต ทะเลก็มีหัวใจ ^^
Plutokung
4 months ago
5555555555555555555
Reply