The best time

มีความสุขจัง 
นั่นคือสิ่งที่ผมกำลังรู้สึกในตอนนี้ ตั้งแต่เมื่อหลายชั่วโมงก่อนจนตอนนี้ที่ผมกำลังนั่งดื่มเบียร์อยู่ที่ระเบียง

มันมาแบบไม่ทันได้ตั้งตัวและเตรียมใจ อยู่ๆ หลายอย่างก็เกิดขึ้น 

ตอนแรกผมกำลังนั่งฟังเพลงพร้อมกับร้องเพลงไปด้วยกันที่ลานดนตรีที่จัดแสดง พองานเลิกผมก็ปรบมือแสดงความยินดี

ผมคิดว่าวันนี้เป็นวันที่ดีมากๆ สำหรับผม เท่าที่เคยได้รับมา


" โดยเฉพาะ น้องเก้า ศิลปกรรม แฟชั่น ปี 3 "

 


นั่นคือสิ่งที่ผมได้ยินหลังจากใกล้ปิดลานแล้ว ผมยังจำได้ว่าตอนนั้นผมปรบมือเสร็จหลังจากเขาพูดเสร็จบนเวที ผมก็เตรียมกลับทันทีหลังจากมาดูเขาแสดงและร้องเพลง

รวมถึงมาให้กำลังใจเขาด้วยนะ

ช่วงเวลานั้นสมองของผมสั่งให้ผมนั่งอยู่กับที่ ไม่ให้ลุุกตามคนอื่นที่ลุกไปหมดแล้ว เหมือนมันมีลางสังหรณ์บางอย่างบอกผมมาว่า

กำลังจะมีอะไรดีๆ เกิดขึ้น

ผมยังคงนั่งดูทุกสิ่งทุกอย่างอยู่ที่เดิม ตรงด้านหน้าของเขาด้วยสายตาที่ปิดไม่มิดว่ากำลังจะสื่ออะไร กำลังใจ คาดหวัง หรือหลายๆ อย่าง

ขอใช้เป็นโอกาสนี้เลยแล้วกันนะครับ
 
นั่นคือสิ่งที่เขาพูด หลังจากนั้นดนตรีก็เริ่มขึ้น ในความรู้สึกของผมตอนนั้นเหมือนทั้งลานดนตรีมีเพียงแค่ผมเท่านั้น เสียงรอบข้างไม่ได้เข้าโสตประสาทเหมือนกับเสียงของอีกฝ่ายที่ยังตราตรึงอยู่เหมือนทุกครั้งที่ได้ยิน

ผมฟังเขาร้องเพลง "รักแรกพบ" ผมไม่เคยฟังเพลงนี้มาก่อน หรืออาจจะแค่เคยผ่านหูก็ไม่รู้เหมือน

แต่แอบปฏิเสธไม่ได้เลยว่า

เสียงพี่เขายังคงเพราะ น่าฟัง เหมือนทุกครั้งที่เขาร้องเพลง

อีกฝ่ายสื่ออารมณ์จากท่วงทำนองของเพลงได้ดี เหมือนต้องการสื่อออกมาจากใจจริงซึ่งผมก็รับรู้ถึงสิ่งนั้นได้



ริมฝีปากของเขามันไม่หุบยิ้มเลยตั้งแต่อีกฝ่ายเริ่มร้องเพลงจนกระทั่งจบเพลง



ยามที่เขาคนนั้นสบตามาทางผม มันเหมือนกำลังทำให้ผมเขินจนทำตัวไม่ถูก แพ้ แพ้สายตาของเขา

ไม่สิ..

แพ้ทุกอย่างที่เป็นเขาต่างหาก

จนกระทั่งเกือบจบเพลง เขาก็เดินลงมาจากเวที เดินมาหาผมซึ่งนั่งอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลจากตรงนั้น

ช่วงจังหวะที่พี่เขาเดินลงมา มันเหมือนกับสิ่งที่ผมเคยฝันในหลายๆ คืนที่ผ่านมา จนกระทั่งวันนี้

"รักนะครับ"
 

วันที่ฝันของผมเป็นจริงเสียที

"คบกับพี่นะครับเก้า"
 
ตอนนั้นผมทำอะไรไม่ถูก เหมือนทุกอย่างถูกหยุดนิ่งหลังจากจบประโยคนั้น เหมือนมีผีเสื้อหลายร้อยตัวบินไปมาในตัว หัวใจเต้นเป็นจังหวะที่เร็วขึ้น แรงขึ้นจนกลัวว่าคนตรงหน้าจะได้ยิน พร้อมกับเลือดสีแดงที่ขึ้นมาอยู่บนพวงแก้ม

มือของผมชื้นเหงื่อไปหมด ผมทำตัวไม่ถูกจริงๆ มันทั้งเขิน ทั้งดีใจและหลายๆ อย่างปนกันไปหมด

เสียงรอบข้างที่โห่แซวและเชียร์บอกให้ผมตอบตกลงนั้นไม่ได้แล่นเข้ามาในหัวผมเลยจริงๆ สายตาของผมมันก็ยังจับจ้องอยู่ที่อีกฝ่ายไม่ละไปไหน

คบครับ
 

หลังจากที่เรียบเรียงความรู้สึกของตัวเองได้แล้ว ปากของผมมันเอ่ยตอบตกลงกลับไป อยู่ๆ ขอบตามันก็ร้อนไปหมดเหมือนอยากจะร้องไห้แต่ก็อึ๊บมันเก็บไว้ แทนที่น้ำตาด้วยรอยยิ้มและความสุขแทน 

หมดแล้วทั้งหัวใจที่มี

มอบให้พี่คนเดียวเลย

อยู่เป็นความสุขของผมไปเรื่อยๆ นะครับ คนดีของผม

รักนะครับ 
The best time in my life is having you beside me. 

ช่วงเวลาที่ดีที่สุดของฉัน คือวันที่มีเธอเคียงข้าง.

SHARE

Comments