รอ รอ และเฝ้ารอ อย่างอดทน

ทุกครั้งที่หวนนึกถึงความทรงจำเก่าเก็บที่อยู่ในลิ้นชักต่างๆ ทุกครั้งที่หยิบมันขึ้นมา ปัดฝุ่น นำมาเรียงใหม่ในอัลบั้ม จัดระเบียบตามหมวดหมู่ สิ่งที่ตามมาเสมอคือ 

'น้ำตา'

น้ำตาของความสุข ความเศร้า และ ความเหงาในปัจจุบัน

ไม่อาจห้ามได้ ทุกครั้งที่ต้องจัดระเบียบความคิดต่างๆ บางครั้งเป็นภาพจำ หลายครั้งเป็นเสียง และที่บ่อยที่สุดคือกลิ่น

เหตุการณ์หลายอย่าง ทำร้ายความรู้สึก ยิ่งเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้น แม้ความสัมพันธ์จะจบลงไปแล้ว แต่ไม่น่าเชื่อว่าจะกระทบได้รุนแรงขนาดนี้

จากที่เคยชอบบางอย่าง สนใจในบางสิ่ง ตอนนี้แค่ได้ยินชื่อก็อยากจะเดินหนี

แต่โดยส่วนใหญ่คามทรงจำเหล่านั้นช่างหอมหวาน และอบอุ่น เติมพลัง และความมุ่งมั่นให้แก่ร่างกายและจิตใจ

ความทรงจำช่างน่ากลัว แต่ที่น่ากลัวกว่าคือการสังเคราะห์ความทรงจำเหล่านั้นให้เป็นความรู้สึก

ถึงแม้จะพยายามแค่ไหน การจะสังเคราะห์สิ่งเหล่านี้ ให้เป็นเพียงข้อมูลจัดเก็บในลิ้นชักของความทรงจำ

เวลา คือ สิ่งสำคัญ

ความเจ็บปวด คือ กระบวนการ, จงโอบกอดมัน

และเฝ้ารอ รออย่างอดทน
...ให้เวลาทำหน้าที่ของมัน






SHARE
Writer
Nut_Sukkul
Architect.
I just interesting in behavior of people.And I try to learn about that and share what I learned and met.

Comments