สิ่งของ การตกทอดจากความจำ

ถึงฉันจะพูดแรงไปแบบนั้น แต่ฉันก็ยังพยายามดูแลสิ่งที่เขาทิ้งไว้อยู่เสมอ
ฉันไม่ได้เห็นหน้าเขามาสักพักใหญ่ แต่การดูแลสิ่งที่เขาทิ้งไว้มันกลับให้ความรู้สึกคล้ายๆกัน
มันดูบ้า…บัดซบจังเลยนะ
............


“ทำไมไม่รดน้ำบ้างล่ะ”
.
“…” เขาทำหน้าเหยเกใส่ฉัน
.
“ซื้อมาแล้วไม่ดูแล แบบนี้ไม่น่าซื้อมานะ”
.
“ก็มันไม่มีเวลานี่”
.
“ไม่อยากให้มันตาย ก็ช่วยดูแลกันบ้างสิ”
.
“เอ้า มันเกี่ยวด้วยเหรอ ทำไมโยนความรับผิดชอบจังล่ะคุณ”
.
เขาชอบซื้อมันมาทิ้งไว้ห้องฉันบ่อยๆ
ฉันเลิกกับเขาไปแล้ว แต่ทุกอย่างกลับมาเป็นปกติหลังจากความสัมพันธ์ของเรา
ถูกลดสถานะลง แต่มันก็ไม่ต่างกับชีวิตคู่ที่เคยเป็นมาก่อน
ถึงจะมีความรู้สึกจะแปลกๆไปสักหน่อย
แต่ฉันก็ไม่ได้ติดใจอะไรมากนักที่เรากลับกลายเป็นเพื่อนกันอีกครั้ง
เส้นทางที่เคยก้าวผ่านมาด้วยกัน ฉันมั่นใจว่ามันจะไม่กลับไปเป็นแบบเดิมได้อีก
.
“ถ้าดูแลแค่ต้นเดียวยังไม่ได้ คุณจะไปซื้อต้นอื่นมาทำไมเยอะแยะ เดี๋ยวก็ตายหมดหรอก’
.
“มันนานๆรดน้ำทีน่า ไม่เห็นต้องซีเรียสขนาดนั้นเลย มันไม่ตายหรอก ขี้บ่นเดิมเลยนะคุณ ฮ่าๆ”
.
“ก็เพราะคิดแบบนี้ไง”
.
“…” เขามองตาฉัน ใบหน้าตาใสสลดลง
.
“เลยอยู่กับใครไม่ได้นานอะ”
.
ช่วงเวลาอันแสนหงุดหงิดจากนิสัยเขา ทำให้ฉันพูดคำแรงๆออกไป
มันไม่ได้ตรงกับใจจริงของฉันเลยสักนิด
.
ตั้งแต่วันนั้น ฉันก็ไม่ได้พบกับเขาอีก
ฉันรู้สึกเสียใจกับคำพูดของตัวเอง
แต่ถึงจะเป็นแบบนั้นฉันก็ไม่สามารถบังคับเขาได้ นั่นคือความจริงที่เป็นไป
.
ในตอนจบฉันทำได้เพียงนั่งดูแลสิ่งที่เขาทิ้งไว้ ให้มันยังคงอยู่ต่อไปในหัวใจผ่านกาลเวลา
SHARE
Written in this book
Short stories in cloudy day
เส้นทางเดินของชีวิตจากมุมมองการเจริญเติบโต
Writer
GLITCH
Unconscious
ข้าไม่ชอบทราย...มันร่วนและ....หยาบ ทําให้ผิวหนังแสบและมันก็เข้าไปทุกที่

Comments