หนังสือหน้านี้มีน้ำตาซ่อนอยู่
"สุขสันต์วันเกิดนะ ไม่ว่าเธอจะทำอะไรอยู่ที่ไหน เราจะเป็นกำลังใจให้เสมอนะ"
เขายังจำคำพูดของเธอได้ดี 
หญิงสาวผู้อยู่เคียงข้างเขาและคอยให้กำลังใจเขาในการทำตามความฝัน

อากาศภายนอกร้อนแรงเหลือเกิน แสงแดดสาดส่องไปทั่วทุกหย่อมหญ้า เขารีบก้าวขาเพื่อไปให้ถึงที่หมายทันเวลา ถ้าคนสำคัญของงานอย่างเขาไปสายคงดูไม่ดีสักเท่าไร 
งานแจกลายเซ็นครั้งแรกของเขา หลังจากฝ่าฟันอุปสรรค ความท้อแท้และความล้มเหลวต่างๆ ในที่สุดความฝันของเขาก็เป็นจริง มีสำนักพิมพ์ยอมรับผลงานของเขา และมันดันขายดีอีกด้วย  ถ้าเธอรู้คงจะดีใจไม่น้อย

เขามาถึงก่อนเวลาพอสมควร หลังจากจัดการอาหารและบุหรี่สำหรับมื้อเช้า ก็ใกล้ถึงเวลาแล้ว
ฝ่ามือของเขาเริ่มแฉะ ใจเริ่มเต้นไม่เป็นสุข
เขาตื่นเต้นเหลือเกิน สำหรับเขาแล้วแค่มีหนังสือเป็นของตนเองสักเล่มก็ดีพอแล้ว แค่ใครจะคิดว่ามันจะเป็นที่นิยมมากขนาดนี้


ผู้คนเริ่มทยอยเข้ามาเลือกซื้อหนังสือและต่อคิวเพื่อรับลายเซ็นจากเขา มีผู้คนไม่น้อยเลย เขารู้สึกตื้นตันใจอยู่เงียบๆ ทั้งที่อันที่จริงแทบจะอยากไปกราบแทบเท้าของนักอ่านเหล่านั้นที่อุดหนุนผลงานของเขาผ่านไปสักชั่วโมง อาการตื่นเต้นลดน้อยลง แต่ความดีใจที่มีคนชอบหนังสือของเขาเยอะขนาดนี้ยังคงมีอยู่อย่างท่วมท้น เขาเริ่มสนทนากับนักอ่านได้อย่างลื่นไหล ไม่ตะกุกตะกักเหมือนคนแรกๆที่เข้ามา

"สวัสดีครับ ชื่ออะไรครับ?" เขาเงยหน้ายิ้มให้กับนักอ่านคนล่าสุดที่ยื่นหนังสือมา 
ตาของเขาและนักอ่านผู้นั้นประสานกันเป็นเวลานาน เขาชะงักนิ่งไม่เคลื่อนไหว

ดวงตากลมโตคู่นั้นช่างคุ้นเคย เช่นเดียวกับรอยยิ้มที่เธอมี ยังเหมือนกับที่เขาเคยได้เห็นอยู่ทุกวัน 
เสื้อสีชมพูตัวโปรดที่เขาเห็นเธอใส่อยู่บ่อยๆ
กางเกงยีนส์และรองเท้าผ้าใบยังคงเป็นคู่เดิมเหมือนเคย 

เธอยังคงเป็นเธอคนเดิมที่เขารู้จัก
เธอผู้คอยให้กำลังใจเขาในการเขียนหนังสือ
เธอผู้เป็นคนแรกที่ได้อ่านทุกสิ่งที่เขาเขียน
เธอผู้ที่เขาโอบกอดอยู่ทุกคืนก่อนนิทรา
หากแต่วันนี้เธอยืนอยู่เบื้องหน้าของเขา
ไม่ได้อยู่เคียงข้างเขาเหมือนที่เคยเป็น

น้ำตาของเขาเริ่มเอ่อล้นออกมา 
เขารีบก้มหน้าเพื่อหลบสายตาและเขียนขยุกขยิกลงบนหน้าหนังสือ จากสองบรรทัด เริ่มเป็นหนึ่งย่อหน้า จากหนึ่งย่อหน้ากลายเป็นครึ่งหน้า สุดท้ายหนังสือหน้านั้นนั้นก็เต็มไปด้วยความในใจและรอยน้ำตาของเขาที่ไม่เคยมีใครได้เห็นนอกจากเธอ

เขารวบรวมความกล้าอีกครั้งพร้อมกับเงยหน้าขึ้นและยื่นหนังสือคืนให้กับเธอ
ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยน้ำตาไม่ต่างจากเขา
มือของเธอที่ยื่นมารับนั้นกุมมือของเขาเอาไว้
ไออุ่นจากมือของเธอยังคงอบอุ่นเหมือนยามที่
มือของเขาและเธอสอดประสานกันเช่นเคย
เขายังคงจำได้ดีแม้เวลาจะผ่านมานานแล้วก็ตาม


ทุกสิ่งยังคงเหมือนเดิม
ทั้งตัวเธอ ตัวเขา ความรู้สึกที่มีให้กัน
เว้นแต่เพียงสถานะของเธอกับเขา



เขาและเธอยิ้มให้กัน 
เธอขยับปากทำท่าจะพูด 
แต่ไม่มีเสียงเล็ดรอดออกมา
บางทีการไม่พูดอะไรก็คงจะดีกว่า
แต่เขารู้ดีถึงคำที่เธอต้องการจะพูด
มันคงเป็นคำพูดเดียวกับที่เธอบอกเขา
เมื่อคราวเลิกรา

"ขอบคุณสำหรับทีี่ผ่านมานะ
จะเป็นกำลังใจให้เสมอ
ขอมีความสุขมากๆนะ"

เธอปาดน้ำตาและรับหนังสือคืนจากเขา
เขารู้ดีว่าไม่สามารถเปลี่ยนแปลงอะไรได้แล้ว
จึงได้แต่มองแผ่นหลังของเธอที่ไกลออกไปเรื่ิอยๆ


SHARE
Written in this book
ความรักสองสามมวน
เราสูบบุหรี่ โดยที่รู้ว่าร่างกายโดนทำร้าย มวนแล้ว มวนเล่า เพียงเพื่อเยียวยาหัวใจ ร่างกายที่ทรุดโทรมลงทุกครั้งเพื่อแลกกับ หัวใจที่ถูกปลอบประโลมจากความสุขจอมปลอม และบ่อยครั้งที่ความรักรสชาติเหมือนควันบุหรี่

Comments