หญิงสาวผู้ตกหลุมรัก...
1


"รักคือความทุกข์....สุขคือนิพพาน
รักคือความทุกข์....สุขคือนิพพาน
รักคือความทุกข์....สุขคือนิพพาน
รักคือความทุกข์....สุขคือนิพพาน"

เสียงเปิดประตู
ประตูกำลังถูกเปิดเข้าไปในห้องๆ หนึ่ง


2


ภายในห้องนอนสีขาว แดดยามเช้าพุ่งตรงมาใส่ข้างหลังของปิยะ ในขณะที่ปิยะนั่งจุดบุหรี่อยู่ที่ปลายเตียงนอนโดยที่ข้างๆ ของเค้านั้นมีร่างผู้หญิงนอนเปลือยกายอยู่ใต้ผ้าห่มผืนเดียวกัน ปฎิทินบอกวันให้เห็นชัดเจนว่า อีกไม่กี่วันก็จะสิ้นเดือน แก้วน้ำที่มีน้ำอยู่เต็มแก้วที่ถูกวางอยู่บนโต๊ะข้างเตียง พร้อมด้วยนาฬิกาที่บอกเวลาในยามเช้าของวันนี้

ทุกอย่างเงียบสงบเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น....

นอกเสียจากใบหน้าอันแสนเศร้าของปิยะที่กำลังก้มลงมองบางสิ่งบางอย่างที่วางอยู่ตรงปลายขาของเค้า


3


"ฉันมาทำอะไรที่นี่...."

เสียงในความคิดของกานดากึกก้องอยู่ในหัวสมองของเธอในขณะที่เธอกำลังก้าวเท้าไปข้างหน้าอย่างไร้จุดหมาย ที่นี่คือที่ไหน? นี่คือสิ่งที่เธอคงกำลังกังวงอยู่ว่าอะไรกันแน่ที่พาเธอไปจากตรงนี้ และอะไรคือคำตอบของคำถามที่เธอกำลังตั้งขึ้นมาภาพที่ล่องลอย สะท้อนกับพระอาทิตย์อย่างวนเวียนและสับสน ประกฎในดวงตาของเธออย่างที่เธอไม่อาจจะควบคุมได้

แต่เรื่องที่แปลกไปทุกอย่างที่เกิดขึ้นล้วนแต่สวยงาม แต่มันไม่ชัดเจน เสียงหัวเราะท่ามกลางมวลหมู่ดอกไม้ที่กำลังผลิบาน สิ่งที่ดูไม่ชัดเจนแต่มันช่วยเติมเต็มความสุขให้กับกานดาได้เป็นอย่างดี

เสียงเปิดประตู กานดาสะดุ้งตื่นขึ้นมาในห้องสีขาวอันมืดมิด พร้อมกับความรู้สึกที่ว่างเปล่า.....


4


ภายในห้องนอนสีขาว แดดยามเช้ายังคงส่องสว่างสดใส พัดลมกำลังหมุนไปมาตามจังหวะ บนโต๊ะถูกจัดวางเอกสารอย่างเรียบร้อย เครื่องประดับต่างๆ ภาพถ่ายของปิยะกับคนรักของเขา ได้ถูกวางไว้ ณ ที่ตรงนั้น ขณะที่ปิยะกำลังคีบบุหรี่อยู่ที่ปลายเตียงนอน

"ตื่นเร็วจังนะ"

เสียงผู้หญิงพูดขึ้นมา ทำให้ปิยะหันไปพลางส่งยิ้มให้เธอ หญิงสาวผู้นั้นขยับเข้ามาโอบกอดร่างกายของปิยะอย่างอบอุ่นราวกับเธอไม่เคยได้มอบความรู้สึกดีอย่างจริงใจให้กับใครนอกจากเขาผู้นี้ ปิยะละสายตาจากสิ่งที่อยู่ตรงปลายเท้าของเค้า หันมากอดร่างของผู้หญิงคนนั้นอย่างถนุดถนอม กระดาษและปากกาบนโต๊ะเขียนหนังสือที่ถูกวางอย่างเรียบร้อยคงเป็นพยานรู้เห็นสิ่งที่เกิดขึ้นระหว่าง ปิยะ และหญิงสาวผู้นั้น เช่นเดียวกับน้ำในแก้วที่กำลังสร้างคลื่นจากแรงสั้นสะเทือนที่เกิดจากสิ่งรอบข้าง

แดดยามเช้าแห่งความสุข ที่สวยงาม


5


ความเงียบงันในห้องสีขาวในยามราตรี ในขณะที่กานดานั่งอยู่ปลายเตียงในความมืดมิด ปฎิทินไม่ได้ทำหน้าที่ของมันอย่างที่ควรจะเป็น เวลาจากนาฬิกาที่อยู่บนโต๊ะข้างเตียงที่หยุดงานด้วยความเหนื่อยล้า เช่นเดียวกับแก้วน้ำ ที่ไม่มีน้ำหลงเหลืออยู่ ความเยือกเย็นที่เกิดขึ้นจากแววตาของกานดา ทำให้รู้สึกถึงความว่างเปล่า และมองไม่เห็นถึงสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นต่อไป


6


ปิยะนอนอยู่บนเตียงข้างกายของเค้าคือหญิงสาวที่เค้าได้ร่วมรักด้วยเมื่อซักครู่ที่แล้วแววตาที่ล่องลอยของปิยะช่างดูอ้างว้างเหมือนกับเค้าคิดอะไรอยู่ในใจ บางสิ่งที่เค้าไม่สามารถที่จะพูดออกมาได้แสดงออกผ่านแววตาของเขา บุหรี่มวนเดิมได้ถูกวางเอาไว้บนโต๊ะข้างแก้วน้ำที่มีน้ำอยู่เต็มแก้วใบเดิม....

จำนวนน้ำในแก้วใบนั้นเริ่มหายไป จากแรงสั่นสะเทือนของสิ่งรอบข้าง ไม่เต็มแต่ก็คงไม่น้อยเกินไป ท้องฟ้าเริ่มสว่างมากขึ้นกว่าช่วงเวลาเมื่อครู่ แสงแดดส่องแรงเข้ามาในห้องเดิมที่อยู่ ปิยะขยับตัวเองมานั่งที่ปลายเตียง สายตาของเขาถูกดึงดูดด้วยอะไรบางสิ่งที่อยู่ตรงปลายเท้าของเขา
และหญิงสาวคนนั้นค่อยขยับตัวมายังปิยะและเข้ามาหอมแก้มก่อนที่จะลุกออกจากเตียง แล้วเดินไปยังห้องน้ำเพื่อชำระล้างร่างกาย

ปิยะหยิบซองบุหรี่ของเค้าออกมาและจุดขึ้นมาหนึงมวน โดยที่สายตาของเขายังมองไปที่บางอย่างที่อยู่ระหว่างปลายขาของเค้า เสียงน้ำจากฝักบัวไหลออกมาพร้อมกับเสียงร้องเพลงอย่างมีความสุขของหญิงสาวหลังร่วมรักกันเสร็จสิ้น


7


กานดานั่งอยู่บนเตียงอย่างไร้จุดหมาย สายตาของเธอมองออกไปข้างนอกหน้าต่าง ท้องฟ้าที่มืดคลึ้มในยามราตรี เธอมองออกไปไกลแสนไกล ในสายตาที่มีแต่ความอ้างว้างจนบอกไม่ถูกว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไปในชีวิตของเธอ สายตาที่ว่างเปล่าแต่กลับมีบางสิ่งซุกซ่อนอยุ่ในจิตใจของเธอ

กานดาค่อยๆ ลุกออกมาจากเตียงนอน เดินไปยังหน้าต่างบานนั้น ก่อนที่เธอจะเดินไปยังห้องน้ำ เสียงน้ำจากฝักบัวไหลออกมาพร้อมกับเสียงร้องไห้อย่างคลุ้มคลั่งของเธอ เสียงน้ำจากฝักบัวคละเคล้ากับเสียงร้องไห้ดังกังวาลท่ามกลางห้องที่ว่างเปล่า.......


8

ปิยะใส่ชุดภูมิฐาน ยืนอยู่ที่โต๊ะหนังสือ ในมือกำลังหยิบสมุดเล่มนึงและอ่านมันอย่างตั้งใจ

ทุกอย่างเงียบสงัด........


9


ทุกอย่างหยุดนิ่ง มีเพียงความอ้างว้างและเสียงน้ำที่ไหลออกมาจากฝักบัว ที่ไร้เสียงร้องของกานดา


10


ปิยะนั่งอยู่ปลายเตียงเค้ากำลังจ้องมองบางสิ่งที่อยู่ระหว่างขาของเขา ในมือยังถือบุหรี่มวนเดิมที่กำลังถูกมอดไหม้ เสียงฝักบัวของหญิงสาวที่กำลังร้องเพลงอย่างมีความสุขดังขึ้นมา ปิยะนั่งอยู่ปลายเตียง เขาค่อยๆ ก้มลงแล้วหยิบสมุดเล่มนั้นขึ้นมา แล้วจ้องมองมัน


11


ปิยะใส่ชุดภูมิฐาน ยืนอยู่ที่โต๊ะหนังสือ ในมือถือสมุดอยู่เล่มหนึ่งเค้าวางสมุดเล่มนี้ลงบนโต๊ะ ปิยะยืนมองสมุดเล่มนั้น ทุกอย่างค่อยถอยออกห่างจากปิยะ ออกไปจากห้องสีขาวห้องนั้น


12


ปิยะใส่ชุดภูมิฐาน เดินมาเคาะประตูหน้าห้องห้องหนึ่ง กานดาเปิดประตูห้องนั่น ปิยะเดินเข้าไปในห้อง ก่อนที่ประตูจะปิดลง เสียงทุกอย่างเงียบสงบ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น



___________________________________________
แรงบัลดาลใจจาก
"หญิงสาวผู้ตกหลุมรัก พระพุทธเจ้าฯ" โตมร สุขปรีชา
SHARE
Writer
patzh
Regista
Chamchuri Supporters / Bangkok

Comments