[OS] My Boss, My J and My Love <3 (Jessica x Bona) #PG13


"คุณคิม โบนาค่ะ"


"คะ?!"


เสียงขานเรียกชื่อดังก้องไปทั่วบริเวณทำให้เจ้าของชื่อที่กำลังเหม่อลอยสะดุ้งเฮือกและหลุดออกจากภวังค์เด้งตัวยืนขึ้นทันที


คุณเลขาสุดสวยเห็นแบบนั้นก็ได้แต่ยิ้มขำในลำคอเบาๆให้กับท่าทางเก้ๆกังๆของอีกคนที่กำลังค่อยๆเดินเข้ามาหา พวกเธอส่งยิ้มให้กันและกันก่อนที่จะเป็นคุณเลขาผายมือไปทางประตูไม้บานใหญ่ด้านข้างเธอ


"เชิญค่ะ"


คิม โบนา เด็กสาวไฟแรงจบใหม่กำลังจะเข้าไปสมัครงานในบริษัทที่ตัวเองใฝ่ฝันอยากจะทำมากที่สุด 'Blanc & Eclare' บริษัทแบรนด์เสื้อผ้าชื่อดังที่กำลังได้รับความนิยมมากที่สุดในตอนนี้ แถมยังเป็นบริษัทของรุ่นพี่ในมหาวิทยาลัยของเธอที่เธอเผลอ ตกหลุมรัก เจ้าหล่อนเข้าอย่างจังอีกด้วย


...จอง เจสสิก้า...
คือชื่อของรุ่นพี่ของเธอคนนั้น


โบนาพยายามทำทุกอย่างเพื่อให้คุณสมบัติของตัวเองเพรียบพร้อมเหมาะสมกับตำแหน่งงานในบริษัทของรุ่นพี่ จนกระทั่ง...วันนี้ก็มาถึง วันที่เธอได้ยืนอยู่ตรงหน้าประตูบานใหญ่ตรงหน้าและกำลังจะเข้าไปพบกับ เจ้าของบริษัท คนนั้น


'รักแรกของเธอ'

"ขอบคุณค่ะ"


กล่าวขอบคุณเล็กน้อยก่อนจะรวบรวมความกล้ากระชับแฟ้มเอกสารสมัครงานในมือ จัดเสื้อเชิ๊ตด้านใน สูทและกระโปรงให้เรียบร้อย สูดลมหายใจเข้าและผ่อนออกเพื่อผ่อนคลายความตึงเครียดของตัวเองก่อนจะเปิดประตูไม้อันหนักอึ้งเข้าไปภายในห้องทำงานสีขาวบริสุทธิ์


"ขออนุญาตค่ะ"


เอ่ยบอกบุคคลที่อยู่ในห้องแต่หากกลับไม่มีเสียงตอบรับ โบนาจึงถือวิสาสะเข้าห้องไปยืนอยู่ตรงหน้าโต๊ะขนาดใหญ่นั้นโดยไม่ได้รับอนุญาต และเห็นว่าคนที่อยู่ในห้องนั้นกำลังนอนพิงพนักหลังอยู่อย่างสบายใจและดูเหมือนจะไม่ได้รับรู้ว่ามีใครอีกคนอยู่ในห้องกับเจ้าหล่อนด้วย


ถึงแม้อุณหภูมิภายในห้องจะค่อนข้างต่ำแต่มันกลับไม่ได้ทำให้อุณหภูมิบนใบหน้าของคนมาใหม่ลดลงตามอุณหภูมิของห้องเลย ใบหูเรียวแดงเรื่อขึ้นเมื่อสายตาไล่มองไปตามโครงหน้าของบุคคลที่ยังคงนิ่งไม่ไหวติง สายตายังคงจดจ้องมองโครงหน้าสวยไร้ที่ตินั้นอย่างไม่ละ ลามไล้ไปตามแพขนตา เนินจมูก และปากอวบอิ่มสีแดงสดโดยที่เธอไม่รู้ตัวเลยด้วยซ้ำว่าได้เข้าใกล้ใบหน้านั้นตั้งแต่เมื่อไหร่ เพราะรู้ตัวอีกทีกลิ่นหอมอ่อนๆจากตัวคนที่กำลังนอนอยู่ก็โชยเข้าโสตประสาทอย่างจัง ยากที่จะละได้


"เสียมารยาท"


เสียงใสดังขึ้นท่ามกลางความเงียบทำให้คนที่กำลังกระทำสิ่งที่ไม่สมควรสะดุ้งสุดตัวพร้อมกับรีบเด้งตัวออกเพื่อวิ่งมายืนตรงด้านหน้าโต๊ะตามเดิม แต่หากเจ้ากรรมคงจะหมั่นไส้เธอไม่น้อยเพราะตอนหมุนตัวกลับเพื่อวิ่ง ขาดันไปกระแทกกับขอบเหลี่ยมของโต๊ะอย่างแรง และมันก็กระแทกเข้าไปที่โคนขาด้านในข้างขวาอย่างจังจนคนร่างบางถึงกับทรุดลงไปนั่งกองกับพื้นห้อง


"โอ้ย!!!"


โบนาล้มตัวลงนอนแนบกับพื้นมือทั้งสองกุมแน่นที่ต้นขาเพราะความเจ็บที่แล่นปราดเข้ามาในตัวทำให้น้ำตาใสค่อยๆออกจากหางตา


"สมน้ำหน้า...อยากเสียมารยาทเอง"


เจ้าของห้องที่เอาแต่นั่งมองเฉยๆกลับยกยิ้มขึ้นเหมือนกำลังดูหนังตลก โบนาผงกหัวขึ้นมองอีกคนอย่างผิดหวังก่อนที่เธอจะค่อยๆพยายามยันตัวลุกขึ้นนั่ง แต่หากความเจ็บปวดยังคงแล่นปราดเข้ามาเหมือนมีมีดเล่มใหญ่ปักอยู่ทำให้เธอต้องทรุดลงไปนอนกับพื้นอีกครั้ง


"คุณจะนอนอยู่ตรงนี้ทั้งวันเลยหรือไง?"


บุคคลในชุดสูทสีขาวค่อยๆลุกขึ้นจากเก้าอี้ก่อนจะมาหยุดยืนมองเธอที่ยังคงนอนร้องโอดครวญด้วยความเจ็บปวดอยู่ที่พื้นห้อง


"ก็มันเจ็บนี่คะ ฉะ...ฉันพยายามแล้ว โอ้ย..."


"เฮ้ออออออ"


หล่อนถอนหายใจเฮือกใหญ่แต่หากกลับลงมานั่งคุกเข่าอยู่ข้างตัวเธอพร้อมกับจับต้นขาของเธออย่างเบามือก่อนที่มืออีกข้างจะค่อยๆถลกกระโปรงตัวน้อยของเธอขึ้น


"อ๊ะ! คุณเจสสิก้า"


โบนาพยายามที่จะถดตัวถอยห่างแต่หากกลับโดนมือนั้นจับล็อคเอาไว้ไม่ให้ขยับไปไหน


"จะหนีทำไม ไหนบอกเจ็บไง ก็จะดูให้"


โบนาไม่ได้ว่าอะไรต่อและกลับยอมให้เจสสิก้าถลกกระโปรงของเธอขึ้น ใบหน้าค่อยๆกลับมาแดงก่ำอีกครั้งแต่หากครั้งนี้ไม่ได้เป็นเพราะความเจ็บแต่หากมันเป็นเพราะความเขินอาย 


...กลับมาเจอกันอีกครั้งก็ไม่ได้ประทับใจ แถมเขายังมาจับเปิดกระโปรงเพราะเธอดันซุ่มซ่ามอีก ทุเรศจริงๆเลย คิม โบนา เอ้ย!!!...


"เดินยังไงถามจริง?"


โบนาค่อยๆลืมตาขึ้นก่อนจะค่อยๆมองที่ต้นขาของตัวเองและเห็นว่ามันเขียวจนม่วงช้ำเป็นวงกว้างแถมยังมีรอยเลือดซึมๆออกมาเล็กน้อยด้วย


"ค...คือ..."


"ช่างเถอะ...ฉันว่าฉันก็ผิดที่ทำให้คุณตกใจ ลุกขึ้นไปนั่งบนเก้าอี้ดีๆไปจะทำแผลให้"


"เอ๊ะ?!"


โบนาร้องออกมาด้วยความสงสัยส่วนอีกคนก็ค่อยๆโอบอุ้มร่างของเธอขึ้นก่อนจะค่อยๆวางลงที่เก้าอี้หนาบุบนวมของเจ้าหล่อน สายตาคมเหลือบมองกันอีกครั้งก่อนที่หล่อนจะเดินออกจากห้องไป โดยที่อีกคนยังคงอึ้งค้างกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างรวดเร็วจนตั้งตัวไม่ทัน


"...เมื่อกี้...เขาอุ้มฉันหรอ?"


ยังไม่ทันได้ประมวลผลอะไรมากนัก ร่างเพรียวของใครบางคนก็กลับเข้ามาในห้องอีกครั้งพร้อมกับอุปกรณ์ทำแผลในมือ เจสสิก้าเดินเข้ามาหยุดอยู่ตรงหน้าของโบนาก่อนจะค่อยๆคุกเข่านั่งลงที่พื้นห้องให้โบนาต้องผงะและถอยออก


"จะขยับหนีไปไหนล่ะ"


ไม่ว่าเปล่าแต่แขนเรียวที่ดูไม่น่าะมีเรี่ยวแรงนั้นกลับจับที่พนักแขนทั้งสองแล้วดึงเก้าอี้ที่มีเธอนั่งอยู่เข้าหาตัวอีกจนใบหน้าของเราทั้งคู่อยู่ใกล้กันมาก...จนเธอรู้สึกไม่ค่อยปลอดภัยต่อใจของตัวเธอเอง


"คราวนี้ก็ แหกขา จะทำแผลให้"


...สาบานได้เลยว่าเขาเป็นคนที่ไม่มีศิลปะในการพูด หรือ ไม่ก็เป็นคนชอบพูดจาสองแง่สองง่าม...



น้ำเสียงเย็นเหยียบเอ่ยขึ้นให้โบนาต้องรีบทำตามแม้มันจะเป็นเรื่องที่น่าอายแต่ก็คงไม่มากเท่าก่อนหน้าที่เธอจะเดินชนโต๊ะ


มือเรียวค่อยๆถลกกระโปรงตัวน้อยขึ้นเผยให้เห็นต้นขาที่ขาวและเนียนสวยของมันถึงแม้ว่าจะเห็นมาก่อนหน้านั้นแล้วเพียงไม่กี่นาทีก่อนหน้า แต่เมื่อมันได้ต้องกับแสงไฟโดยตรงแบบนี้มันยิ่งทำให้เห็นชัด ใบหน้าที่เคยแต่จะแสดงสีหน้าเฉยเมยกลับค่อยๆขึ้นสีแดงระเรื่ออย่างช้าๆ เจสสิก้าลอบกลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก หล่อนรวบรวมความกล้าอีกครั้งพร้อมกับถลกกระโปรงขึ้นไปจนเห็นถึงแผลที่แผ่ขยายเป็นวงกว้าง แต่นั่นมันกลับไม่ใช่จุดที่โดนกระแทกอย่างจัง เจสสิก้าค่อยๆผ่อนลมหายใจอีกครั้งก่อนที่จะค่อยๆถลกกระโปรงนั้นขึ้นไปอีกและ...


...ใช่ มันอยู่ใกล้กันเลย...


"คุณเจสสิก้าคะ?"


"ห๊ะ??!"


และเหมือนหล่อนเพิ่งจะรู้ตัวว่าเผลอมอง 'อะไรต่อมิอะไร' นานเกินไปและแน่นอนว่าการกระทำแบบนั้นมันช่างเสียมารยาท


"ท...ทำแผลเสร็จแล้วหรอคะ?"


เจสสิก้าสะดุ้งก่อนจะรวบรวมสติและส่ายหน้าเป็นการบอกปฏิเสธกับอีกคน


"ยัง...แปปนะ จะเสร็จแล้ว"


เจสสิก้าต้องเรียกสติตัวเองอีกครั้งซึ่งเป็นรอบที่เท่าไหร่ของวันแล้วก็ไม่รู้ ก่อนที่หล่อนจะค่อยๆลงมือทายาลงบนบริเวณรอยช้ำเขียวม่วงนั้นอย่างเบามือ ร่างบางกระตุกเบาๆเมื่อนิ้วสัมผัสกับผิวเนื้อส่วนที่เจ็บและมันคงจะเจ็บมากจนโบนาถึงกับสะดุ้งจนตัวโยน มือเล็กเข้ามาคว้าไว้ที่หัวไหล่ของร่างเพรียวที่กำลังตั้งใจทายาให้เธออยู่ เจสสิก้าเงยหน้ามองอย่างตกใจก่อนที่จะตกใจมากขึ้นกว่าเดิมเมื่อสังเกตเห็นน้ำตาค่อยๆไหลลงอาบแก้มของคนหน้าสวยอย่างช้าๆ


"ฉะ...ฉันเจ็บค่ะ...คุณเจส...เจสสิก้า"


เสียงเรียกชื่อหล่อนที่แสนกระเส่ามันดังขึ้นแผ่วเบาทำให้สติที่พอมีอยู่ขาดสะบั้นลง ใบหน้าคมเลื่อนเข้าใกล้ใบหน้าสวยอย่างเร็วพร้อมกับประกบริมฝีปากเข้ากับส่วนเดียวกันของอีกฝ่าย โบนาพยายามที่จะผลักไสไล่ส่งในตอนแรกกลับเปลี่ยนเป็นการยกแขนขึ้นโอบรอบคอพร้อมกับตอบรับรสจูบนั้นของเจสสิก้า ลิ้นร้อนเกี่ยวกระหวัดกันไปมาเหมือนกระหายในรสสัมผัสซึ่งกันและกัน


เจสสิก้าผละริมฝีปากออกแต่หากยังคงคลอเคลียอยู่ตรงบริเวณแก้ม คางและลามมาถึงต้นคอขาวเรียกเสียงครางฮือในลำคอของอีกคนได้เป็นอย่างดี และนั่นยิ่งเป็นตัวกระตุ้นให้คนบางคนขาดสติมากกว่าเดิม


มือซนที่ยังคงอยู่ตรงขาทั้งสองค่อยๆแยกมันให้ออกห่างจากกัน กระโปรงตัวน้อยที่มันถลกขึ้นอยู่แล้วก็ยิ่งถลกขึ้นไปอีกจนขึ้นไปอยู่ที่เอวของเจ้าของเผยให้เห็นแพนตี้ตัวจิ๋วสีชมพูที่เริ่มมีร่องรอยของความเปียกชื้นขึ้นบริเวณจุดกลางลำตัว มือเรียวค่อยๆลูบวนอยู่ตรงบริเวณส่วนรักของอีกคนจนเจ้าของได้แต่กระตุกด้วยความเสียวซ่านที่แล่นเข้ามา


ริมฝีปากเลื่อนขึ้นประกบกันอีกครั้งป้องกันเสียงที่จะเล็ดลอดออกไปนอกห้องแม้มันจะข้างนอกไม่มีทางได้ยินมันอยู่แล้ว นิ้วเรียวยังคงนวดคลึงอยู่ตรงจุดกึ่งกลางลำตัว โบนาร้องครางลั่นและทั้งตัวก็สั่นสะท้านจนแทบจะร่วงหล่นจากเก้าอี้ ดีที่ยังมีไหล่ของใครบางคนตรงหน้าเป็นที่ยึดเกาะ เล็บเรียวค่อยๆจิกเข้าที่ไหล่ของเจ้าของห้องอย่างช้าๆแต่หากแทนที่หล่อนจะเจ็บและผละมันออกแต่มันกลับทำให้หล่อนกระทำกับเธอมากขึ้นไปอีก


"อ๊ะ!! ค...คุณเจสสิก้าคะ"


"พี่เจ...เรียกพี่เจสิคะ"


"พะ...พี่...พี่เจ...อ๊ะ!"


"เธอต้องการอะไร"


"ช่วย...ฉัน ได้...โปรด"


รอยยิ้มร้ายผุดขึ้นที่ริมฝีปากเรียวบาง ลิ้นร้อนลามเลียลากตั้งแต่ลำคอไปจนถึงใบหูเล็กพาให้ร่างบางที่โดนกระทำสั่นสะท้านไปทั้งตัว ดวงตาสวยเหลือบมองคนใบหน้าคมที่ลอบมองกัน สายตาหวานหยาดเยิ้มบ่งบอกให้รู้ว่าทั้งหล่อนและเธอต้องการกันและกันมากขนาดไหนในตอนนี้


"ได้ตามคำขอ...


.


.


.


...จียอน..."



มือเรียวกำลังเปิดดูใบสมัครนับร้อยในแฟ้มที่เลขาคนสนิทนำเอาเข้ามาให้ หล่อนอยากจะแน่ใจว่าคนที่เข้ามาทำงานในบริษัทของหล่อนมีคุณภาพและคุณสมบัติที่คู่ควรจริงๆ หล่อนจึงบอกกับทุกคนว่าในการสัมภาษณ์งานทุกครั้งเจ้าตัวจะต้องเป็นคนสัมภาษณ์ด้วยตัวเองเท่านั้น นั่นจึงเป็นเหตุผลว่าทำไมตอนนี้หล่อนถึงต้องมานั่งเปิดดูประวัติของคนสมัครงานด้วยตัวเอง แต่หากยิ่งเปิดไปเรื่อยๆก็กลับไม่เจอใครที่มีคุณสมบัติเข้าข่ายในสิ่งที่เจ้าตัวต้องการ จนกระทั่งเปิดมาถึงหน้าสุดท้าย และเจ้าหล่อนกำลังจะปิดแฟ้มลง...แต่หากก็ต้องสะดุดกับชื่อและนามสกุลของผู้หญิงคนนั้น


.


.


.


คิม โบนา (จียอน)


.


.


.




'เอาแฟ้มงานของเราคืนมานะ!!'

'คืนให้โง่ดิ่วะ 55555 โอ้ย!!!'

'เอาคืนให้เขาไป ถ้ายังไม่อยากติดเอฟ'

'ไปเว้ย!!!'

'ของเธอ'

'ขะ...ขอบคุณนะคะ...พะ...พี่...'

'เจสสิก้า จอง เจสสิก้า'

'ค่ะ หนูชื่อจี...เอ่อ...โบนาค่ะ คิม โบนา'

'ชื่อในรายงานไม่ใช่ชื่อนี้นี่'

'ค...คือฉัน...ไม่ค่อยชอบ...มัน...'

'น่ารักดีออก จียอน'

'หรอคะ...?'

'อื้ม'



รอยยิ้มกระตุกขึ้นทันทีที่มองรูปที่แปะในใบสมัครก่อนจะกดโทรเรียกหาให้เลขาคนสนิทเข้ามาหาในห้อง


"คุณคิม...พรุ่งนี้โทรเรียกคุณโบนามาสัมภาษณ์งานได้เลยนะ"


"ได้ค่ะ"



"คุณคิม โบนาค่ะ"

.


.


.


.


"ขออนุญาตค่ะ"


...เสร็จฉัน ยัยลูกหนู...


End.


สนอง Need ให้เด็กๆเรือผีปิศาจมากๆ 555555
ไม่งงนะคะ เพราะไรท์งง แฮร่!!!
ขอให้สนุกกับฟิคนะคะ รักทุกคนที่เข้ามาอ่าน จุ๊ฟๆ
ปล. ขอโษถ้าไม่ถูกใจในโพนี่ แต่แอฟทักษอรเป็นเมะไม่ได้จริงๆ เราขอโทษ /กราบ


Thank you for Support & Enjoy.
Devilpuma ;)
SHARE

Comments

coco_ss
6 months ago
ผ้มรักคุณคั้บ! 
Reply