แ ต ก ส ล า ย
ข้อดี เราร่าเริง ข้อเสีย เราเกลียดตัวเอง

ใครๆก็บอกว่าเรายิ้มเก่ง หัวเราะง่าย โชคดีจัง
555555555555555555555555555จริงเหรอวะ 
ไม่เลย เราไม่ได้ยิ้มเก่ง เราไม่ได้หัวเราะจริงๆ เราไม่ได้พอใจ เราไม่ได้มีความสุข 
แกแค่ไม่รู้ 
หรืออาจจะรู้ แต่ทำเป็นไม่เห็น

ตราบใดที่เรายังยิ้มให้แกเหมือนเดิม แกก็ไม่จำเป็นต้องรู้ก็ได้ 


เรายิ้มให้เขาหนึ่งที แล้วกลับมาร้องไห้ในใจ
ตลอดไป

เหนือกว่าการรับรู้ว่าตัวเองเศร้าอยู่คือการไม่รู้ว่าตัวเองรู้สึกอะไร 
มันไม่ได้เศร้า ไม่ได้เสียใจ แต่ก็ไม่มีความสุข 
มันไม่มีความรู้สึกอะไรเลย

ทำไมมันเงียบขนาดนี้นะ 
เราตะโกน มันสะท้อน ก้องอยู่ในใจ 

เหมือนได้ยินเสียงอะไรแตกเป็นเสี่ยงๆ 
คลับคล้ายคลับคลาว่าจะเป็นเศษหัวใจของเรา

บางคนบอกว่าให้ทำตามหัวใจตัวเองสิ ทำสิ่งที่อยากทำ 

แล้วถ้ามันแตกเป็นเสี่ยง เราควรไปตามชิ้นไหน
 
สมัยเด็กๆ เราเคยได้ยินคำว่า ใจสลาย 
คำว่า สลาย ในความคิดเราตอนนั้นมันช่างดูยิ่งใหญ่มาก โคตรจะเว่อร์เหลือเกิน ใจสลาย
อะไรคือคำว่าสลาย มันจะสักแค่ไหนกันวะ เราถามตัวเอง 

จนวันหนึ่ง เราผ่านช่วงชีวิตมาถึงจุดนึง เราถึงได้เข้าใจความหมายของมันด้วยตัวเองอย่างถ้องแท้ 

เออ มันขนาดนั้นเลยว่ะ 
มันต้องเป็นคำนี้คำเดียวเลย ใจสลาย

ไม่มีใครอธิบายได้ มีแต่เศษซากปรักหักพังเป็นพยาน 

แวบนึง เรารู้สึกการมีอยู่ของเรามันช่างเศร้าเหลือเกิน 

แต่ชีวิตมันก็แบบนี้แหละใช่มั้ย 
เราบอกกับตัวเอง

ทุกครั้งที่เรารู้สึกว่าโอ้ นี่มันเจ็บ เจ็บมากเหลือเกิน 
มันจะมีอะไรเจ็บได้มากกว่านี้อีกเหรอ เราจะผ่านมันไปได้ยังไง

และเราก็จะรู้
ที่รัก มันเจ็บได้กว่านี้อีก,

และเราก็จะรู้ 
ว่ามันผ่านไปได้ มันจะผ่านไปได้ เหมือนทุกครั้งที่มันผ่านมา

ไม่เป็นไรนะ, อย่างน้อยๆก็ผ่านวันนี้ไปได้แล้ว.


SHARE
Writer
fhn
writer,reader
dear me,

Comments