ฉันร้องไห้เพราะเสียดายความอบอุ่นคุ้นชินแสนสบาย
                         ฉันร้องไห้                            เพราะเสียดายความอบอุ่นคุ้นชินแสนสบาย               แต่ไม่ได้เศร้าโศกหรือเสียใจอะไร           กับการเปลี่ยนแปลงทั้งนั้น
ประโยคข้างบนผมได้จากมาจากหนังสือ ความโหยหาเป็นชื่อยาเสพติด หนังสือสนุกดีนะ ลองหามาอ่านดู ผมจะไม่พูดถึงส่วนอื่นของหนังสือหรอก ผมพูดถึงแค่ประโยคนี้เท่านั้นแหละ
เอาง่ายๆเลยนะ
ประโยคนี้ทำให้ผมนึกถึงคุณ..
เดี๋ยวนะ ทำความเข้าใจกันก่อน 
นึกถึง ที่ไม่ได้แปลว่าคิดถึง แค่นึกถึงเฉยๆ
คุณ ที่ไม่ได้แปลว่าคุณที่ผมเขียนถึงบ่อยๆ คุณที่หมายถึงคุณแฟนเก่าหนะ

โอเคผมเข้าใจแหละมันฟังดูแปลกๆ ในเมื่อผมเป็นคนบอกให้เราแยกทางกันเองแท้ๆ แต่ข้ามส่วนนี้ไปเถอะ ผมไม่อยากพูดถึงซักเท่าไหร่

ผมแค่เจอประโยคนั้นในหนังสือ แล้วนึกถึงคุณเฉยๆ แน่นอนว่าผมไม่ได้ร้องไห้หรอกแต่ก็ปฏิเสธไม่ได้เลยว่า ผมคิดถึงความอบอุ่นนั้นจริงๆ ความอบอุ่นที่คุณเคยให้ กอดของคุณ สัมผัสของคุณ มันยังจำได้ดีอยู่เลย สารภาพว่ามีบางครั้งที่ผมนึกอยากกลับไปอยู่ในอ้อมกอดอุ่นๆนั้น แต่เราต่างก็รู้ดีว่าผมโหยหาหิมะแค่ไหน
ไม่ได้หวังให้กลับมา หรือหวังให้ยกโทษให้ยังไงหรอกนะ แค่อยากพูดถึงเฉยๆ ยังไงการพูดทุกอย่างที่คิดออกไปก็เป็นนิสัยของผมอยู่แล้วนี่นะ ผมไม่เคยคิดว่าการแยกทางคุณเป็นทางเลือกที่ผิดหรอกนะ สิ่งที่ผมเกลียดตัวเองคือการที่ผมไม่รู้สึกเสียใจเลยในวันที่เราเดินแยกกัน แต่ยังไงก็แอบนึกถึงความอบอุ่นนั้นอยู่
แต่นั่นแหละ คุณก็รู้ดี

ว่าผมโหยหาหิมะแค่ไหน :)
SHARE

Comments