คลายความคิดถึง


     นาทีที่อินสตาแกรมแจ้งเตือนว่าคุณได้ลงโพสต์ใหม่  ก็ทำเอาเรายิ้มจนแก้มแทบจะแตกออกมาเลยล่ะ :-)




     ความคิดถึงตลอดหลายสัปดาห์ที่ผ่านมา  ก่อตัวขึ้นกลายเป็นปีศาจร้ายที่ทรมานจนเราแทบทนไม่ไหว  จะให้ทักแชทไปถามไถ่ความเป็นอยู่  ก็ดูจะมากไปสำหรับเราที่รู้จักคุณเพียงฝ่ายเดียว





     แต่แล้วความคิดถึงนั่นก็คลายตัวลงไป  เมื่อคุณอัพรูปที่คุณไปปั่นจักรยานพร้อมกับวิวทิวทัศน์ของเมืองยามค่ำคืน  แสงไฟจากตึกสูง  ต้นไม้และผู้คนที่อยู่รอบตัวคุณ





     น่าแปลกที่เราจดจำรายละเอียดของโพสต์นั้นได้เป็นอย่างดี  คุณลงภาพทั้งหมดแปดรูปกับแคปชั่นน่ารักๆ ว่า  'มาปั่นจักรยานครับ'





     คุณจะรู้บ้างไหมนะ  ว่ามีคนๆ หนึ่งที่แอบชื่นชมคุณมาตลอด  คำว่าน่ารักของโลกใบนี้เราเก็บไว้ให้คุณเพียงคนเดียวเลยนะ  จะใช้มันเท่าไหร่ก็ได้  แต่ต้องใช้กับเราคนเดียวนะ :-)





     ได้ชื่นชมคุณในมุมเล็กๆ ของเราแค่นี้ก็พอแล้ว  มุมเล็กๆ ที่ไม่อาจเอื้อมไปถึงคุณ  หวังว่าเราจะได้พบคุณอีกผ่านทามไลน์อินสตาแกรมนะ  คุณคนน่ารัก




SHARE
Written in this book
ถึงคุณผู้เป็นรอยยิ้มของเรา :-)
บันทึกของ 'เรา' ถึง... 'คุณ'
Writer
2909
Writer
ห้วงจักรวาลที่มีแค่เราคนเดียว

Comments