Volunteer chapter 2
     โอเค มาต่อ หายไปหลายเดือนเลยฮ่าๆ ช่วงนี้ไม่ค่อยว่างแหะ โปรเจคจบนี่หนักหนาสาหัสมาก 555+ จากครั้งที่แล้วนะที่เราเพิ่งได้ขึ้นรถบอกเลยว่าเดินทางหลายต่อมากกว่าจะไปถึงยอดดอย (ต่อไปนี้ขอเรียกจุดหมายที่จะไปว่ายอดดอยนะ)  
เดินทางต่อแรก : รถขนหมู 
     คนครบแล้ว ของถูกขนขึ้นหมดแล้ว ถึงเวลารถก็ออกตามกำหนดการ แรกๆก็สนุกนะ เหมือนเด็กเห่อของเล่นใหม่อะ คุยกันจอแจ ดีดกีตาร์อยู่ท้ายรถ กางสมุดเพลง บางคนก็เอาหูฟังเสียบและไม่สนใครอีกเลย (เครไม่เป็นไรสงสัยเขาอยากพักผ่อน) นั่งไปได้สัก 3 ชม. นั้นแหละ หลังจากนั้นคือ หลับ อาการปวดตูดเริ่มแสดงอาการ หิวข้าว กร่อย ยังดีที่ยังมีแวะปั๊มเป็นบางช่วงให้เข้าไปหาอะไรกินตามจุดพักรถ 
     ตกดึกละ เข้าถึงใน จ.ตาก เป็นที่เรียบร้อย อากาศเริ่มเย็นลงตามสภาพภูมิอากาศ พอเริ่มขึ้นเขาเท่านั้นแหละ อือหือออ !! สงสารคนลืมเอาเสื้อกันหนาวมาจริงๆ 555+ ลมพัดมาเท่่านั้นแหละ หน้าชา ปากชา ขาชา ไอนั้นก็ชา เสียงเพลงวงแพนเค้กลอยเข้ามาในหัวเลย 555+ พูดแล้วก็อดขำไม่ได้ แต่ตอนนั้นเราพกเสื้อกันหนาวไปด้วย ถือว่าอยู่เป็น ง่วงละนอนต่อบนรถนั้นแหละ 
ภูเขา ชาวเขา อากาศหนาว
     หือออ ตื่นมาด้วยเสียงจอแจของเพื่อนร่วมขบวน เฮ่ยเราถึงไหนล้วเนี่ย มองดูรอบๆ ถึงกับอุทานเสียงหลงกับเพื่อนข้างๆเลย เฮ่ยมึง !! โคตรสวยอะ เราเข้ามาในโซนของชาวเขาแล้ว แต่ยังอยู่ในส่วนของตีนเขาอยู่ ถ้าจำไม่ผิดน่าจะอยู่ที่ อ.แม่สะเรียง แล้วหล่ะ ได้เห็นวิถีชาวบ้าน ปลูกกระท่อมอยู่กัน เด็กบางคนก็ตะโกนพูดจาคุยกันตามภาษาเด็กๆ แต่ภาษาที่เขาคุยกันตอนนั้นไม่แน่ใจว่าภาษาอะไรแต่ไม่ใช่ภาษาไทยแน่นอน เพราะเราฟังไม่ออก คือคิดไว้ว่า เห้ย โคตรคุ้มอะ นี่ยังไม่ถึงยอดดอยเลยนะ วิวสวย อากาศดี แต่น่าเสียดาย ตอนนั้นมัวแต่เห่อมองเลยไม่ได้ถ่ายรูปไว้ T^T (เส้นทางในต่อแรกที่รถวิ่ง ยังอยู่ในแผนที่อยู่)

SHARE
Writer
Baconlism
writer
Experience/journey

Comments