ครอบครัว
เราเคยไปเรียน high school ที่ต่างประเทศ ตอนนั้นเราไปเริ่มเรียน year 10 ก็เริ่มเรียนภาษาก่อน ยังไม่มีเพื่อน กลัวครู อยู่ตัวคนเดียว ไม่กล้าเข้าหาใคร แถมยังโดนเพื่อนแกล้ง เพื่อนต่างชาติ เป็นเอเชียเหมือนกันนี่แหล่ะค่ะ ชอบจับผิดเราเพราะเราเรียนไม่เก่ง ทำอะไรน่าอายเพราะพูดผิดบ่อย ทำตัวไม่ค่อยถูก ตอนนั้นคิดถึงบ้านมากเลยค่ะ ต้องอยู่หอ ตื่นเช้ามาก็ต้องไปกินข้าวเช้าใน Dining room ชีวิตในหอน่าเบื่อมาก เพราะวันๆอยู่แต่ในตึก ทำอะไรก็ต้องเป็นเวลา กว่าจะได้พักผ่อนก็ต้องรอให้ถึงวันหยุด เสาร์ อาทิตย์ พอกลับมาจากเรียนหนังสือเสร็จ ก็รีบมาโทรหาคุณแม่ทันทีเลยค่ะ ช่วงแรกๆร้องไห้ตลอด ขอแม่กลับบ้าน แต่กลับโดนดุกลับมา เราเลยต้องอดทน เรียนอยู่ถึง 3 ปี กว่าจะได้กลับบ้าน กว่าจะผ่านเวลายากๆนี้มาได้ แทบตาย เพื่อนในหอก็มีแต่เพื่อนต่างชาติ ยิ่งเป็นคน local ยิ่งเข้าหายากไปใหญ่เลยค่ะ เวลาอยู่ในหอ ก็จะได้แต่นั่งกินข้าวคนเดียว เอาหนังสือไปอ่านก็ไม่ได้ ไม่งั้น staff ก็จะไม่พอใจเรา เราต้องให้เกียรติผู้ใหญ่ด้วยการทานอาหารก็ต้องใช้เวลากับเพื่อนในหอ ตอนนั้นเราเหงา คิดถึงชีวิตที่ไทยมาก แต่ทำอะไรไม่ได้เลย อยากกลับบ้านก็ทำไม่ได้ เรียนหนังสือก็ต้องเรียนคนเดียว ชีวิตตอนนั้นเป็นชีวิตที่ยากมากที่สุดในชีวิตทั้งหมดเลยค่ะ ผ่านมาได้ถือว่าโชคดีมาก ดีที่ไม่ร้องไห้ คิดสั้นไปซะก่อน 
SHARE

Comments