เสียงที่ไม่มีใครได้ยิน

คนที่ไม่เคยคิดจะฟังแม้เราจะตะโกนอยู่ข้างหู เขาก็จะไม่มีวันได้ยิน

คนที่ไม่คิดจะมองแม้เรายืนอยู่ตรงหน้าก็ไม่มีวันจะได้เห็น
สิ่งที่กั้นกลางอยู่คือทัศนคติ มายาคติ และประสบการณ์ที่ถูกนำมาตัดสินกัน
เราต่างมีไม้บรรทัดในใจ เราต่างมีหน่วยวัด แต่ติดที่ไม้บรรทัดที่ใจเราถือมันคนละอัน และเซ็นติเมตรในใจไม่เคยกว้างเท่ากัน

เราจึงใช้ชีวิตบนโลกเดียวกันที่เหมือนไกลกันคนละดวงดาว




SHARE
Writer
Alongtimeago
Writer
รู้จักเราเท่าที่เราอยากให้รู้จัก เพราะเราไม่อาจเป็นได้อย่างที่ใครฝัน

Comments