ติดรายการทำอาหาร

ตอนนี้น่าจะผ่านมาประมาณ สิบกว่าวันแล้วที่สมัครเน็ตฟลิก

แต่ก็ยังมีปัญหากับการเรียกชื่อมันอยู่เลยว่าสรุปแล้วมันเรียกว่า เน็ตฟลิ้ก หรือว่า เน๊ตฟลิก
 
เคยมีเพื่อนคนนึงบอกไว้ว่าจริงๆมันได้ทั้งสองแบบนั่นแหล่ะ เป็นสำเนียงของอเมริกาเหนือกับอเมริกาใต้ เพื่อนพูดด้วยท่าทางที่ดูน่าเชื่อถือมากๆบวกกับที่มันไปเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนที่อเมริกามาปีนึง ก็เลยดูเป็นอะไรที่น่าเชื่ออยู่พอตัว

แต่นั่นไม่ใช่สาเหตุที่ทำให้ช่วงนี้ติดรายการแข่งทำอาหาร โดยปกติแล้วเป็นคนที่ชอบดูรายการแข่งทำอาหารอยู่แล้ว โดยเฉพาะรายการ มาสเตอร์เชฟ (ทั้งของไทยแล้วของUSแต่ของออสเตเรียไม่ค่อยได้ดูเท่าไหร่) ซึ่งรูปแบบของรายการเนี่ยก็จะเป็นแบบที่เอา โฮมกุ๊ก มาแข่งกัน (ซึ่งบางคนก็ฝีมือเกินโฮมกุ๊กไปมากๆ)

ของ US เป็นมาสเตอร์เชฟแรกที่ได้ดูซึ่งส่วนตัวก็เป็นแฟนคลับของ กอร์ดอน แรมซีย์ 
 
ต้องเท้าความไปอีกว่าที่เป็นแฟนคลับของเขาได้ก็เพราะไอ้รายการ Hell Kitchen ตั้งแต่เด็กๆแล้ว

รู้สึกว่ามันดุเดือดแล้วก็ชอบมากๆเวลาคนทำอาหารไม่สุกแล้วเชฟแรมซีย์แกก็จะตวาดว่า 
อิทส์ รอว์ ! (มันดิบ!)
 
ต่อมาก็เป็นของไทยเรา (ตอนที่รู้ว่าบ้านเราซื้อลิขสิทธิ์มานี่ดีใจมากๆ) ซึ่งส่วนตัวรู้สึกอินกับเมนูมากกว่าเพราะว่าก็อาหารไทยอ่ะเนาะ แล้วก็พวกโจทย์ กล่องปริศนา แล้วก็น่าจะตรงกับจุดประสงค์รายการที่ว่า อยากให้คนไทยเข้าใจอาหารไทยมากขึ้น

มีเมนูหนึ่งในซีซั่นหนึ่งที่ทำให้เราถึงกับไปหากินข้างนอกคือเมนู พระรามลงสรง จำได้ว่าคนที่ทำคือ พี่จำลอง ดีใจมากที่แกได้เข้าชิงรอบสี่คนสุดท้าย พิกัดคือโรงอาหารอักษรจุฬาร้านอาหารตามสั่ง (ไปลองกันได้นะ) 

รายการแข่งทำอาหารเนี่ยเป็นหนึ่งในประเภทของรายการที่ชอบดูแต่มักจะเป็นอะไรที่ดูไม่บ่อยหรือดูควบคู่กับไปกับ addiction อื่นๆ (ขอเรียกการติดซีรี่ย์ของตัวเองว่า addiction ) แต่ช่วงนี้เราติดรายการทำอาหารเป็นพิเศษเราไม่สามารถเปลี่ยนไปดูรายการประเภทอื่นได้เลย พอไปดูก็จะรู้สึกเบื่อ ไม่เอ็นจอย ไม่อยากติดตามเท่าไหร่ (เมื่อวานกดเร่งสิบวิรัวๆเลยตอนที่ดูหนังเรื่องนึง) ไม่เหมือนกับตอนดูรายการทำอาหาร มันรู้สึกกระชุ่มกระชวยหัวใจอยากจะติดตามต่อ ถึงขั้นที่ว่าตื่นตีห้าลุกขึ้นมาทำอาหารได้เลยทีเดียว

ซึ่งพอได้ถามตนเองถึงต้นตอมันก็เริ่มจากหลังดูรายการ Final table ของเน็ตฟลิก (ตอนนั้นตัดสินใจดูเพื่อลดความเครียดจากการดูเรื่อง นาร์กอส เม็กซิโก) เราเคยเห็นในทวิตเตอร์แนะนำบ่อยๆ มันมีความพิเศษกว่ามาสเตอร์เชฟที่เราติดอยู่ตรงที่ว่าคนที่มาแข่งกันไม่ใช่ โฮมกุ๊ก แต่เป็นเชฟระดับแถวหน้าทั่วโลกมาแข่งกันโดยแบ่งเป็น สิบสองทีม ทีมละสองคน เพื่อหาเชฟที่จะไปในนั่งเก้าอี้ตัวที่สิบกับเชฟอันดับหนึ่งจากทั่วโลกเพียงคนเดียว

โจทย์ในทุกๆตอนก็คืออาหารประชาติหนึ่งจาน ความสนุกของรายการนี้อยู่ที่ว่าเชฟบางคนก็ไม่ได้เชี่ยวชาญอาหารประเทศนั้นๆ บางคนไม่เคยกิน บางคนถนัด และ จุดที่ตัดสินระหว่างแต่ละทีมเป็นจุดเล็กๆเพราะเชฟทุกคนมีฝือกันอยู่แล้ว ซึ่งสนุกถูกใจเรามากๆ ทำให้เราเกิดความรู้สึกอยากกลับมาทำอาหารอีกครั้ง (ครั้งก่อนเป็นเพราะเรื่อง ratatouille ที่เป็นหนูทำอาหาร)

หลังจากที่ดูทั้งสิบตอนจบก็ทำให้เราไม่สามารถหยุดดูรายการทำอาหารได้ ทำให้ซีรี่ย์เรื่องอื่นๆที่เราดูค้างไว้สนุกน้อยลง ไม่มีความดึงดูดที่จะดูอย่างอื่นนอกจากรายการทำอาหาร

หมายถึงไอ้เรื่องนาร์กอสนั่นล่ะ
(แต่เราก็กัดฟันดูจนจบได้ *กัดฟันไม่ให้ตัวเองข้ามไปดูตอนสุดท้ายเลยให้มันจบๆหรืออ่านสปอย)

ยังทำให้อยากลองอาหารต่างชาติมากขึ้น สำหรับตัวเราแล้วรู้สึกว่าการกินอาหารเป็นประสบการณ์อย่างหนึ่ง แล้วพอได้รู้จักอาหารประจำชาติที่แทบไม่เคยได้ยินมาก่อนอย่าง ปาเอลย่า (ข้าวผัดของสเปน) หรือ ของฝรั่งเศสที่จำชื่อไม่ได้ (จำได้แค่มีคำว่ารอแยล Royale ในชื่ออาหาร) ก็ทำให้อยากจะตามไปกินให้ได้ (แบบให้ได้!)

สิ่งที่ได้จากรายการนี้ก็คือได้รู้ว่่าอาหารแต่ละชาติมันแสดงถึงตัวตน ราก ของวัฒนธรรมชาตินั้นๆ (ไม่อยากไปเล่าถึงมากเพราะอยากไปดูเองในรายการมากกว่า )

ผลจากการดูยังไม่หมดแค่นั้น มันยังทำให้สงกรานต์นี้ เราวางแผนที่จะทำพาสต้าเส้นสด! ในวันหยุดสงกรานต์ที่อากาศร้อนๆทำให้แทบไม่อยากจะออกจากบ้านเลย ตอนแรกตั้งใจว่าจะทำพิซซ่าหน้า 
มาการิต้า (ซอส มอซซาเรลล่าชีส โหระพา) เลยทีเดียวแต่ว่าก็ต้องล้มเลิกไป (ไม่แน่หรอก!) เพราะคิดว่าสงกรานต์นี้คงจะต้องได้อยู่บ้านคนเดียว 
 
พาสต้าที่จะเลือกทำก็น่าจะเป็น ย็อกกี้ (gnocchi) ที่หน้าตาเหมือนคุกกี้ไส้สับปะรด จากการไปถามเพื่อนเชฟมาแล้วว่าพาสต้าอันไหนที่เหมาะกับการทำแบบไม่ใช้เครื่องรีด ถ้าผลลัพธ์ออกมาดีก็อาจจะมาเขียนรีวิวการทำพาสต้าสดเองครั้งแรกแต่ถ้าล้มเหลวก็คงทำเหมือนกับว่าไม่เคยเล่าถึงมันมาก่อน

แอบคิดเล็กๆนะว่าถ้าเรายังติดรายการทำอาหารอยู่แบบนี้ ซักสามสี่ห้าปี อาจจะมีเชฟคนนึงกลับมาเล่าเรื่องตัวเองก็ได้ว่าจุดเริ่มต้นมาจากการติดรายการทำอาหาร


SHARE
Writer
inchada
learner
19 l ทดลองเขียน

Comments