Twin soul?
ฉันเคยถามตัวเองว่า คนประเภทไหนที่จะรับมือไม่ได้หรือได้ยากจนไม่ต้องการจะลองศึกษา คำตอบคือ มันไม่ใช่คนแบบประเภททั่วไป เห็นแก่ตัว หยาบคายอะไรเลยนะ แต่เป็นคนประเภทตัวฉันเอง มนุษย์ประเภท "ตัวเอง" นี่แหละที่ฉันรับมือไม่ได้มาโดยตลอด ฉันเป็นมนุษย์ที่รู้จักตัวเองดีพอ รู้ว่าอยากทำอะไร ไม่อยากทำอะไร แต่ในขณะที่พยายามดำเนินชีวิตด้วยเหตุผลนั้น พวกเราก็ยังมีอารมณ์คุกกรุ่นเป็นตัวขับเคลื่อน คล้ายกับรถยนต์ 2 ระบบ ที่สลับกันไปมาระหว่างเชื้อเพลิงกับไฟฟ้า แต่ต่างกันตรงที่มนุษย์ประเภทตัวฉันนั้นใช้ทั้งสองสิ่งกระตุ้นกันอยู่ไปมา และไม่มีระบบตายตัว

บางทีฉันมีเชื้อเพลิงที่จุดประกายไฟในความคิดทุกย่างก้าวตามเข็มนาฬิกาที่กำลังเดินไป ณ ขณะนั้นบางอย่างก็ถูกเผาไหม้ไปหมด บางอย่างก็เผาไหม้ไม่หมด จึงมีคราบเกาะเกรอะกรังในหัวใจที่เปรียบเสมือนเครื่องจักรตัวสำคัญในชีวิต หรือบางครั้งชีวิตของฉันก็ต้องการความสมมาตรตามทฎษฎีวิทยาศาสตร์บ้าง แต่ก็เป็นฉันเองที่เหมือนจะขับเคลื่อนชีวิตของใครหลายคนได้ แต่วิธีขับเคลื่อนชีวิตของตัวเองอย่างคล่องแคล่วนั้น ฉันยังคงสอบไม่ผ่านสักที

ด้วยเหตุนั้น ฉันจึงไม่เคยนึกถึงการรักคนที่เหมือนกับตัวฉันเอง เพราะมันช่างคลุมเครือ ความรักของฉันกับอีกคนที่เหมือนกันก็คงเป็นเส้นขนานกันไป เส้นทางขนานที่มีลมพัด บางทีมีฝุ่น บางทีก็เป็นลมฝน บางทีก็เย็นสบาย เอาแน่เอานอนไม่ได้เลยสักนิด

ไม่นานมานี้ ฉันได้พบคนๆหนึ่งที่ได้พาฉันเข้าสู่วงการ "ฝาแฝด" ฉันไม่รู้จักและไม่สนใจอะไรใดๆในเรื่องเหล่านี้ เพราะความรักของฉันสิ้นสุดที่คำว่า "เนื้อคู่" และฉันคิดว่า ฉันได้สูญเสียมันไปเรียบร้อยแล้ว ฉันรู้สึกเหมือนเวลาหมุนย้อนกลับ ย้อนกลับไปตลอดเวลา ราวกับฉันไม่อาจลืมที่ที่จากมาเพียงเพราะลืมอะไรบางอย่างไว้ที่นั่น ย้อนกลับไปให้ฉันรู้สึกถึงใครสักคนที่อยู่ตรงนั้นจนพูดออกมาเบาๆว่า "We have got the same soul." คนที่เป็นสีน้ำเงินในเฉดที่ฉันหลงใหล คนที่เป็นเหมือนฉัน คนที่ใช้ชีวิตเส้นทางเดียวกับฉัน มีเหตุการณ์ในชีวิตเหมือนฉัน เขาพูดสิ่งที่ฉันคิด และทำสิ่งที่ฉันอยากจะทำ ฉันรู้สึกเหมือนมองเห็นตัวเองในอีกหนึ่งเวอร์ชั่น เหมือนขาวกับดำ ดวงตาที่ฉันเคยสัมผัส ท่าทางที่ฉันเคยเห็นที่ไหนสักแห่ง ริมฝีปากนั้นที่ฉันสามารถจูบได้อย่างไม่คิดสงสัย

เพราะเป็น twin soul ฉันจึงรับรู้ความรู้สึกนึกคิดของเขาได้บ้าง ฉันมีความสุขแบบไม่มีสาเหตุในวันที่เขากำลังสนุกสุดเหวี่ยง และเช่นกัน ฉันเศร้าไปด้วยเวลาที่เขากำลังพารานอยด์ ทว่า เพราะเป็นมนุษย์ประเภทตัวฉัน ฉันจึงรับมือไม่ได้แม้จะเข้าใจได้มากกว่า หรืออาจเพราะเข้าใจมากไปก็ไม่รู้ ฉันเป็นคนเอาแต่ใจ และจะไม่รู้สึกพอใจจนกว่าจะได้ครอบครอง แต่ความรู้สึกเพียงต้องการมองดูโดยไร้การครอบครองกลับเกิดขึ้นกับฉันอย่างประหลาด ฉันกลับพึงพอใจกับการมองเห็นความสุขที่ไม่ต้องการดึงมันมากอดไว้ คำรัก ความรู้สึกรักใดๆที่เคยกล่าวมาล้วนกลายเป็นโมฆะ

เพียงเพราะมันไม่เคยทำให้ฉันอุ่นใจแม้ไม่ได้เป็นเจ้าของมัน เป็นความรู้สึกปิติยินดีที่เวลาได้หมุนย้อนกลับ และหมุนกลับมาที่เดิมราวกับได้ทบทวนถึงสิ่งที่คิดใคร่ครวญหา สิ่งที่เหมือนกันมักจะผลักกันเสมอ แต่การพบเธอไม่ใช่แรงดึงดูด ฉันกำลังรู้สึกถึงการประสานกัน ค่อยๆเชื่อมเข้าหากัน และเรายังคงเดินบนเส้นขนานกันต่อไปโดยถือเชือกไว้คนละฝั่งด้วยมือที่ไม่มีใครมองเห็น.

ฉันปาร์ตี้ และเธอก็กำลังปาร์ตี้อยู่ที่ไหนสักแห่ง 
ฉันใส่ชุดสีดำไปงานศพ ในวันที่เธอเองก็ไปเคารพศพใครสักคนในชุดสีขาวดำ I'm all moving on. Goodbye // Don't go baby.
SHARE
Writer
SaturdayLabour
self healer
A young labour who was born on Saturday

Comments