นานมาแล้ว
          คุณจะเชื่อในความรู้สึกได้อย่างไง           ในเมื่อมันจางหายไปได้

        มันก็ผ่านมาสักพักใหญ่ๆแล้วกับการที่เราสองคนขาดการติดต่อ ไม่มีการพูดคุย พบเจอหรือกระทั่งส่งข้อความถามไถ่ซึ่งกันและกัน แม้ว่าที่ผ่านมานั้นส่วนใหญ่จะเป็นฉันเองที่เป็นฝ่ายหาเรื่องเข้าไปพูดคุยกับเธอก่อนก็ตาม พอฉันไม่ได้เป็นฝ่ายเข้าหาก่อนเราสองคนเลยยิ่งห่างกันไปไกล                    
                            .
                            .
                            .
             
          ถามว่ากับเธอคนนี้เราเริ่มรู้สึกดีๆให้ตั้งแต่ตอนไหน คงต้องตอบว่าตั้งแต่หนึ่งเดือนแรกที่ฉันทำหน้าที่เป็นคนรับส่งเธอมาเรียน แต่ถ้าถามว่าอะไรทำให้เรารู้จักเธอคนนี้ คนเป็นเพราะนิสัยชอบตีเนียนตีสนิทกับคนอื่นได้อย่างง่ายดาย เธอชอบเข้ามายุ่งวุ่นวายกับชีวิตฉัน พอฉันแสดงออกว่ารำคาณ หรือโกหกเพื่อให้เธอไปให้พ้นๆฉัน หลบหน้าหลบตาเธอในคลาสเรียนเสมอแต่เธอก็ยังพยายามที่จะเข้าหาฉัน มันก็ก่อให้เกิดความรู้สึกผิดลึกๆอยู่ในใจ จนทำให้ต้องทำดีกับเธอเพื่อกลบความรู้สึกผิดในใจ 
         เธอเป็นคนใส่ใจในรายละเอียดเล็กๆน้อยๆกับคนที่เธอสนิทด้วยเสมอ เพราะเธอเป็นคนแบบนี้เลยทำให้ฉันหวั่นไหว ตอนที่ฉันไม่มีใคร ก็มีแต่เธอที่ใส่ใจฉันอย่างจริงจัง ในตอนที่มีแต่เรื่องแย่ๆ ความรู้สึกแย่ๆก็มีเธออยู่ข้างๆให้สบายใจเสมอ 
        ชีวิตประจำวันของฉันมีเธออยู่แทบจะทุกช่วงเวลา อาจเป็นเพราะเราตารางเรียนที่เหมือนกัน ทำให้ตัวของเราสองคนแทบจะติดกันตลอด ถ้าคุณเจอฉันคุณก็จะเจอเธอ เช่นกันถ้าคุณเจอเธอรับประกันได้เลยว่าข้างๆของเธอจะเป็นฉัน ชีวิตของฉันมีแต่เธอวนเวียนอยู่อย่างนั้นเป็นปีๆ 
        อย่างที่บอกในตอนต้นฉันเริ่มรู้สึกดีๆกับเธอตั้งแต่เดือนแรกแล้วที่ต้องตัวติดกับเธอ แต่ฉันก็ยังไม่แน่ใจ ประกอบกับได้อ่านบทความเรื่องความรักกับระยะเวลา ว่าถ้าสามเดือนผ่านไปความรู้สึกดีๆนี้ยังอยู่แสดงว่าฉันคงชอบเธอคนนี้จริงๆ 
         รู้สึกตัวอีกที ฉันกับเธอคนนี้ก้ตัวติดกันมาจะครึ่งปีแล้ว คงไม่ต้องบอกว่าความรู้สึกของฉันเป็นอย่างไรนะ เพราะฉันคงถอนตัวไม่ทันแล้ว ฉันรู้สึกดีกับเธอคนนี้เข้าเต็มหัวใจเลยแหละ 
         ความสัมพันธ์ของเราน่าจะเป็นไปได้ด้วยดีนะ ฉันไม่ได้ต้องการครอบครองเธอ แค่ต้องการมีเธออยู่ข้างๆ ขอแค่พื้นที่ตรงนี้ตรงที่ๆฉันอยู่กับเธอตอนนี้ ให้ฉันเป็นที่หนึ่งสำหรับเธอแค่ตอนนี้ที่เราอยู่ด้วยกัน ฉันต้องการแค่ช่วงเวลา 4 ปีนี้ที่เราจะได้อยู่ด้วยกัน โอเคแหละมันอาจจะดูเห็นแก่ตัวแต่ฉันต้องการแบบนี้จริงๆ 
         ฉันรู้ตัวเองดีว่าไม่สามารถที่จะรักเธอในความสัมพันธ์ของการเป็นแฟนกันได้ ฉันไม่ใช่แฟนที่ดี แต่ฉันเป็นคนชอบที่ดี ดูแลเธอได้ดีในความสัมพันธ์ของเพื่อน อาจจะมากเกินไปในบางครั้ง แต่ฉันพอใจแบบนี้ ที่สำคัญฉันก็รู้ว่าเธอคงให้ฉันมากกว่านี้ไม่ได้ เธอไม่ได้ชอบฉันแบบนั้น ส่วนฉันก็ไม่ได้รู้สึกกับเธอมากมายขนาดนั้น
          ทุกอย่างมันน่าจะโอเคใช่ไหมละในความสัมพันธ์นี้ แต่เธอก็มีแฟน ซึ่งมันจะไม่ใช่ปัญหาเลยถ้าความสัมพันธ์ของเธอกับแฟนไม่ได้ทำให้สภาพของเธอยังกะผีดิบ เธอเทฉันเข้าเรียนคลาสคนเดียวแทบจะทั้งอาทิตย์ หรือเข้าเรียนเธอก็เหม่อไม่ก็เล่นโทรศัพท์บ่อยๆ คือเธอก็เล่นโทรศัพท์บ่อยอยู่แล้วเพียงแต่ช่วงนี้เธอไม่ร่าเริงไม่อ้อนฉันเหมือนเดิม มันทำให้ฉันหงุดหงิด แต่โอเค คนเป็นแฟนกันจะทะเลาะกันแบบนี้เป็นทำดา ฉันเข้าใจ 
          จนกระทั่ง เธอพาแฟนมาที่มหาลัยซึ่งถ้ามาละกลับฉันก็โอเค(มั้ง)​แต่ช่วงหลังแฟนเธอมาถี่มากจนฉันรู้สึกว่าถูกแย่งความสำคัญไป ก็ที่นี่เป็นที่ของฉันและเธอควรที่จะสนใจฉันปะวะ เธอคงไม่ได้โง่จนดูไม่ออกไหมอ่ะว่าฉันรู้สึกดีๆกับเธอ แต่เธอก็ยังจะพาแฟนเธอมาอ่ะ ถ้าไม่นานฉันก็ยัง(ทน)​โอเคได้ แต่นี้เล่นมาสามสี่วัน จนฉันไม่สามารถที่จะควบคุมสีหน้าและความรู้สึกได้จนไประเบิดลงกลางร้านแบบนั้น 5555 นั้นแหละ
จุดเริ่มต้นของจุดจบของความสัมพันธ์ของฉันและเธอ
         หลังจากนั้นเราสองคนก็เกิดความรู้สึกอึดอัดใส่กัน โอเคฉันงี่เง่ามากในตอนนั้นทิ้งให้เธอแก้ปัญหาที่ฉันก่อกับความรู้สึกแย่ๆที่ฉันทิ้งไว้ให้ พอฉันโอเคกับความรู้สึกตัวเองแล้วและกลับไปหาเธอก็ไม่ทันแล้ว เพราะฉันเป็นคนทิ้งเธอไว้ตรงนั้นเอง
         เราเคลียกันซึ่งเหมือนเป็นเธอที่เคลียความรู้สึกตัวเองให้ฉันฟังมากกว่าหลังจากฉันตอบทุกคำถามของเธอที่สงสัย แต่เธอก็น่ารักตลอดนะ แม้แต่ในตอนที่เคลียกันเธอยังไม่หลุดคำหยาบหรือขึ้นเสียงใส่กันเลย สำหรับฉันมันก็หน่วงๆอ่ะหลังจากวางสายเธอไป เสียใจกับสิ่งที่ทำลงไปเหมือนมันค้างคา คนที่อยู่ในชีวิตเราเป็นปีๆ เป็นเหมือนโลกทั้งใบของเราอยู่ดีๆมันก็หายไป แทบจะไม่ได้ตั้งตัวเลย ทุกอย่างของฉันยังมีเธอติดอยู่ในนั้น กังวลแม่งทุกอย่างอ่ะ ว่าเธอจะอยู่ได้ไงเมื่อไม่มีฉันคอยดูแล แต่มันเป็นสิ่งที่เธอเลือกนี่ ก็ได้แต่ยอมรับกันไป
          แต่ถึงจะเธอจะออกจากโลกของฉันไปแล้ว ฉันก็ยังจะคงวนเวียนอยู่ใกล้ๆเธออยู่ดี  ใกล้มากใกล้น้อยแล้วแต่โอกาส 5555 แต่ยอมรับเลยพอเธอออกจากโลกของเราไป เธอแม่งโครตจะใจร้ายเลย ซึ่งเป็นด้านที่ไม่เคยเจอกับตัวนอกจากฟังเธอเล่าๆมา จะถือว่าเรารู้จักเธอมากขึ้นแล้วกันนะ
           ผ่านเหตุการณ์มากมายตั้งแต่ต้นจนจะจบแล้ว หนึ่งเดือนหลังจากนี้ฉันและเธอก็จะจบปีสี่แล้ว คงยากมากๆที่เราจะได้เจอกับอีกครั้งหนึ่ง หรือไม่ก็อาจจะใกล้ๆนี้ในงานเลี้ยงส่งปีสี่ถ้าเธอไปนะ เรื่องราวของเธอในช่วงแรก เป็นความทรงจำที่ดีมากๆนะ หลายๆสิ่งที่เราได้ทำด้วยกันมันมีความหมายมาก ของคุณที่ฉุดเราขึ้นมาจากเหวที่แม่งโครตจะลึก ขอบคุณที่เป็นห่วงเราเสมอ ขอบคุณที่ใส่ใจ ที่มีเราในความคิดของเธอเวลาไปเที่ยวไหน ขอบคุณที่มักถ่ายรูปมาอวดตลอด ขอบคุณที่ตามใจ ขอบคุณที่คอยหันมามองเราเสมอเวลาที่เราอยู่ข้างหลัง ขอบคุณที่ให้กำลังใจและเข้าใจในตัวเราเสมอ และก็ขอโทษสำหรับการกระทำที่เกินไป ทิ้งเธอไว้กับคำถามและความรู้สึกแย่ๆที่เราทำไว้ ความใจร้อนและไม่รู้จักควบคุมอารมณ์ทำให้เราต้องเสียเธอไป สุดท้ายเธอแม่งโครตใจร้ายเลยวะ หักดิบเรามากเดินออกจากโลกทั้งใบของเราดื้อๆเลยวะ.
          ที่จริงฉันลืมเธอไม่ได้หรอก แต่มันไม่ได้มีอิทธิพลอะไรกับฉันขนาดนั้นแล้ว มันเป็นความทรงจำที่ทั้งดีและไม่ดี เป็นบทเรียนที่สอนให้ฉันรู้จักที่จะใส่ใจกับคนที่ฉันรู้สึกดีๆด้วยมากกว่านี้ รักษาให้เป็นกว่านี้ เหมือนที่เธอเคยบอกไง ตอนเราทำพวงกุญแจที่เธอให้หาย
มึงเคยรักษาอะไรเป็นบ้างวะ
         ตอนนี้เรากำลังพยายามเรียนรู้ที่จะรักษาแล้วนะ :)​
SHARE
Written in this book
ขอบคุณ
เรื่องราวของความสัมพันธ์ที่เข้ามาในช่วงเวลาหนึ่ง. ช่วยให้เราเรียนรู้ที่จะทำความเข้าใจ ยอมรับ รักษาและเติบโตไปกับทุกอย่างที่ผ่านเข้ามา.
Writer
PastContinuous
น่าเบื่อ
ทะเลที่มึงชอบนักชอบหนา ท้องฟ้าที่มึงชอบเป็นบ้าเป็นหลัง

Comments