เหตุผลที่ฉันตกหลุมรักเธอ “เจ้าดอกตะแบก”
อาจจะฟังดูแปลกๆไปสะหน่อย
ที่ฉัน บังเอิญเป็นผู้ชายที่ชอบดอกไม้ 
บังเอิญหรอ? ไม่ มันไม่จริงเลย
“มันไม่ใช่เรื่องบังเอิญ”


ดอกตะแบก “19” กลีบ
ในวันพระจันทร์ เดือนสิงโต
ในวันนั้น วันที่ฉันได้ใส่รองเท้าคู่ใหม่
วันที่กลิ่นของห้องที่ไม่เคยรู้จักเตะจมูก
เสียงของเด็กที่กำลังร้องไห้ เพราะกลัว
ไม่ว่าจะมองไปทางไหนก็มีแต่คนที่ไม่รู้จัก
ใช่ มันเป็นวันเปิดภาคเรียนวันแรก
ในระดับชั้นอนุบาลหนึ่ง ตอนนั้นฉัน
อายุเพียง 5 ขวบ เท่านั้นเอง

ฉันนั่งอยู่ที่มุมเล็กๆของห้องหลากสีสัน
ชีวิตเด็กอนุบาลหนึ่งอย่างฉันนี่มันสบายจริงๆ
จะมีอะไรสะอีกในแต่ละวัน นอกจากการ
นับ 1-100 ท่อง ก-ฮ และ A-Z 
เข้าแถวตอนเช้าหน้าห้องเรียน กินข้าวเที่ยง
นอนกลางวัน และ สนุกไปกับสนามเด็กเล่นเล็กๆ

วันที่ฉันพบเธอ มันช่างไม่เหมือน
ฉากในหนังรักโรแมนติก เอาซะเลย

เธอที่ใส่ชุดวอร์มสีน้ำตาล ตัดขาว
และใส่ชุดนักเรียนทับอีกชั้น!!!
“ยัยเด็กนี่มันอะไรกันนะเนี่ย”
เธอดูแตกต่างจากเด็กคนอื่น อย่างสิ้นเชิง
แต่นั้นทำให้ฉันเริ่มสนใจเธอ ไปซะแล้ว

ทุกอย่างดูรวดเร็วสะยิ่งกว่า 
การวิ่งแข่งของเต่ากับกระต่าย จะจบลงซะอีก
เดี๋ยวดิ นี้เราใจแตกตั้งแต่ 5 ขวบเลยงั้นหรอเนี่ย ??
แล้วฉันก็พยายามเข้าหาเธอเสมอ แต่แล้ว
เธอก็บอกกับฉันว่า “อย่ามายุ่งเหม็นขี้หน้า
•.•? อะ อะไรกัน ยัยเด็กนี้ สักทีดีไหมนะเนี่ย 
ไอ้การพูดตรงๆแบบขวานผ่าซากนี้มันอะไรกัน
ฉันตกใจและคิดเสมอว่าทำอะไรให้เธอไม่ชอบลงไป

ใช่แล้ว เธอก็เป็นสะอย่างนี้ 
เธอดูโต และ ฉลาดกว่า
เด็กรุ่นเดียวกันไปสักสองปีได้เลยมั้ง 
เธอดูมีเสน่ห์ ที่ฉันเองก็อธิบายไม่ถูก
และนั้น ทำให้ฉันรู้ถึงความสวยงาม
ของ ดอกตะแบก เป็นครั้งแรก

เบ่งบาน ทีละนิด ทีละนิด
“รอยยิ้มของเธอ”ฉันไม่สามารถอธิบายออกมา
เป็นคำพูดใดๆได้เลยจริงๆ เพราะดอกทานตะวัน
ที่บานรับแสงอาทิตย์ว่าสวยแล้วนั้น ยิ้มของเธอ
กลับทำให้ดอกทานตะวันที่ว่านั้นดูธรรมดาไปเลย
นี่ฉันตกหลุมรักเด็กคนนี้เข้าแล้วจริงๆใช่ไหม
แก่แดดสะจริงเลยนะ 


การได้นั่งข้างๆเธอที่เป็นหัวหน้าห้อง
ตอน ป.3 และ  ป.5 มันทำให้หัวใจฉัน
เต้นเร็วกว่าจังหวะปกติของมัน

เวลาที่เธอทำยางลบตกลงใต้เก้าอี้ของฉัน
ฉันจะก้มลงไปหยิบยางลบกลับมาให้เธอ
แต่เธอกลับบอกว่า เธอจะเก็บมันเอง
แล้วเธอก็ยื่นมือลงไปเก็บโดยที่หัวของเธอ
ซบกับไหล่ฉัน ไอ้บ้าเอ๋ย “ฉันกำลังจะช็อคตาย”
ฉันหายใจแรงขึ้น และ แก้มก็แดงขึ้นมาโดยที่ฉัน
รู้สึกแบบนั้นได้้เอง แล้ว มันก็เป็นแบบนี้บ่อยๆ 
และ ทุกๆที ฉันก็จะรู้สึกเหมือนเดิมทุกๆครั้งไป

วันนั้นของเดือนกุมภาพันธ์ ฉันก็ไม่ลืมที่จะซื้อดอกกุหลาบสีแดง ให้เธอ ถึงแม้ตอน ป.5 ป.6 จะเปลี่ยนเป็นชอคโกแลตก็เถอะ แต่วันนี้ของเดือน
มันต้องเป็นผู้หญิงให้ผู้ชายไม่ใช่หรือไง! 
เธอไม่ได้น่ารักอะไรมากมาย แต่ผู้ชายในห้อง
สัก10 คนได้ ที่ชอบเธอเหมือนฉัน 
และฉันสามารถบอกชื่อพวกมันได้หมด
ทุกคนเลยจริงๆนะ

19:08 19:09 1996 
ฉันรู้ตัวช้าไปหน่อยที่เพิ่งมารู้ ตอนป.5 ว่า
วันเกิดของเธอ คือวันเดียวกันกับฉัน
แต่เธอเกิดเดือน “สิงโต” ฉันเกิดเดือน “หญิงสาว”
แต่นั้นก็เพียงพอที่จะทำให้เลข 19 เป็นเลขโปรด
ของฉันไปในทันที ฉันไม่เคยดีใจที่มีวันเกิดเป็นวันนี้
มากขนาดนี้มาก่อน เห็นอิทธิพลที่เธอมีต่อฉันไหม!
และเป็นเธอเท่านั้นที่ทำให้ฉันดูเป็นคนบ้าได้ขนาดนี้

วินาทีที่ดีที่สุด
ช่วงเวลาที่แสงอรุณยามเช้ากำลังลอยผ่านหน้าต่างห้องเรียน ป.5/4 นี้เข้ามา มีฉันคนเดียวที่นั่งเสนอหน้า
อยู่ในห้อง เพราะบ้านอยู่ไกลเลยต้องมาโรงเรียนไว้กว่าปกติ และนั้นคือเวลา 6:40 นาฬิกา ฉันซื้อขนมมันฝรั่ง
และน้ำชาเชียวรสน้ำผึ้งผสมมะนาว มากินเป็นอาหารเช้า และในใจก็คิดว่า ไม่รู้จะมาเร็วขนาดนี้ไปทำไม
และแล้ว เธอก็เปิดประตูห้องเข้ามา ฉันพูดอะไรไม่ออก

เพราะบ้านเธออยู่ใกล้โรงเรียน และ เธอเป็นเวรทำความสะอาด เธอถึงได้มาเช้าเช่นกัน หลังจากที่ฉันทักทายเธอแบบเรียบง่าย และนั่งกินขนมอย่างเงียบเชียบ เธอก็เดินกวาดพื้นมาหา แล้วบอกฉันว่า ขอกินขนมด้วยได้ไหม
และเราก็นั่งข้างๆกัน กินขนมด้วยกัน ได้คุยกัน 
ช่วงเวลาแสนธรรมดา ที่เราสองคนอยู่ในห้องเรียน ตอน7โมงเช้า กลายเป็น 
ช่วงเวลาแสนโรแมนติกที่สุดในชีวิตของฉัน
ฉันได้แต่คิดในใจว่า ขออย่าเพิ่งให้ใครเดินเข้ามาในห้องอีกพักใหญ่ๆเลยได้ไหม นี้มันเป็นช่วงเวลาที่ดีจริงๆ

มันก็กลายเป็นแบบนี้ไปเกือบทุกเช้า แล้วฉันก็ไม่เคยเกลียดการมาโรงเรียนตอนเช้าอีกเลย

อะไรที่เธอชอบ ฉันก็ชอบด้วย
เพราะความรู้สึกที่มีให้เธอมากมาย ทำให้ฉันหลงใหลในตัวเธอไปสะทุกอย่าง “ไม่ว่าเธอชอบอะไร ฉันก็ชอบด้วย”

เธอชอบฤดูร้อน ทำให้ฉันก็ชอบฤดูร้อน
เธอชอบดูการ์ตูนเรื่อง One piece
ก็ทำให้ฉันชอบไปด้วยเหมือนกัน
เธอชอบนักบอลที่ชื่อ T. Muller 
จากที่ฉันไม่เคยชอบฟุตบอลเลย
เธอก็ทำให้ฉันชอบไปด้วย 
นักบอลที่ใส่เสื้อเบอร์ 25
เธอชอบฟังเพลง ห่มผ้า
เธอก็ทำให้ฉันชอบไปด้วย
หรือไม่ว่าเพลงไหนๆก็ตาม
เธอชอบ ดอกไม้ 
เธอก็ทำให้ฉันชอบไปด้วย
โดยไม่มีข้อแม้

และยิ่งหลงไหลเมื่อรู้ว่า 
ในโลกใบนี้ มีดอกไม้หนึ่งดอก
ที่บางจังหวัดจะเรียกดอกไม้ดอกนี้ 
“เป็นชื่อเล่นของเธอ”

เธอไม่ต้องสงสัยเลยว่าดอกไม้ดอกนั้น
จะกลายมาเป็น “ดอกไม้ที่สวยที่สุดในโลกสำหรับฉัน” 
อะไรก็ตามที่เกี่ยวกับเธอ ที่เป็นเธอ ที่อยู่รอบๆตัวเธอ
ฉันก็ชอบทั้งนั้น “เธอเข้ามาเปลี่ยนแปลงชีวิตฉัน”
แต่เธอไม่ต้องรับผิดชอบอะไรทั้งนั้น 
เพราะทั้งหมดที่ว่ามานี้ มันทำให้ฉันกล้าพูด
ได้อย่างเต็มปากว่า

“ฉันรักเธอ เจ้าดอกตะแบก”


จนถึงตอนนี้
ยังมีหลายอย่างที่ฉันไม่ได้เขียนมันลงไป
แต่เรื่องราวของเธอมันจะอยู่ในใจฉันเสมอ
ถึงแม้จะเป็นแค่รักข้างเดียว แต่ฉันก็ดีใจ

ฉันวาดรูปเป็นของขวัญวันเกิดให้เธอ ทุกปี
เพื่อให้เราได้คุยกัน ปีละครั้ง ก็ยังดี

ฉันแต่งเพลงให้เธอ ถึงแม้มันยังไม่เสร็จ
แต่ฉันก็มั่นใจว่ามันจะเป็นเพลงที่ฉันชอบที่สุด

“ตั้งแต่วันแรกที่ได้เจอ จนถึงวันนี้”
ดอกตะแบกก็ยังคง เป็นดอกไม้ที่สวยที่สุด
สำหรับฉัน และจะเป็นแบบนั้นเสมอ

เหตุผลที่ฉันตกหลุมรักเธอ
“เจ้าดอกตะแบก” มันไม่เคยเป็น “เรื่องบังเอิญ”







SHARE
Writer
Swallow
lovers boy
มันอาจจะเป็นแค่ เรื่องตลก

Comments

upphotostory
9 days ago
เด็กไปไหมสำหรับเรื่องราวแบบนี้? แค่สงสัยนะ 
เนื้อหาโดยรวมดี แต่ถ้าตัวละครโตขึ้นมาเป็นเด็กมัธยมฯ จะดีกว่าไหม
Reply
nowhere__
7 days ago
น่ารักจังเลยค่ะ ^^
Reply
ym073
5 days ago
ชอบมากค่ะ น่ารักมากๆ ยิ้มตามเลย :)
Reply
Swallow
5 days ago
ขอบคุณทุกๆคนที่ชอบกันนะครับ :)
Reply