คิดถึง..
วันนี้ฉันคิดถึงเธอมาก..
เอาจริงๆก็คิดถึงทุกวัน
เห็นอะไร ก็อยากเอามาบอกเธอ
อยากเล่าเรื่องที่ฉันเจอให้เธอฟัง
อยากเล่าความเปิ่นของตัวเองให้เธอขำ
.
.
.
สามอาทิตย์แล้วล่ะ ที่เราไม่ได้คุยกัน
ก็เป็นสามอาทิตย์เช่นกันที่ฉันต้องเข้มแข็ง
เธอคือความสุขของฉันนะ
จริงอยู่ว่า ฉันไม่ได้เป็นแฟนของเธอแล้ว
แต่ว่านะ ฉันก็ยังรู้สึกดีๆกับเธอได้นิ
เพราะการห่างกันครั้งนี้ คือการห่างเพื่อให้เธอพร้อม
พร้อมกับการให้โอกาสตัวเอง ว่าสามารถเป็นคนรักที่ดีได้
เรายังรู้สึกต่อกันเหมือนเดิม
ฉันคือเพื่อนที่ดีที่สุดของเธอ
แน่นอน เธอก็คือเพื่อนที่ดีที่สุดอีกคนหนึ่งของฉัน

แอบดีใจที่ปกติชอบเซฟรูปที่เธอส่งให้เก็บไว้เป็นอัลบั้ม
พอเธอไม่อยู่ ฉันก็เปิดดู
ดูแล้วทั้งแอบเขิน ดีใจ แล้วก็มีน้ำตาไหล
เพราะคิดถึงช่วงเวลาเหล่านั้น
คิดถึงเธอ..

ครั้งนี้ ฉันได้เรียนรู้จักการอดทน
ปกติแล้ว ฉันไม่ได้เป็นคนที่สามารถอดทนกับอะไรได้นานๆ
ครั้งนี้การอดทน รวมกับการรอคอย บวกกับความหวัง
ทำให้ฉันยังสามารถอดทนรอเธอได้

จากการรู้ข่าวเธอวันละครั้ง หรือวันเว้นวัน
ตอนนี้กลายเป็น 3 วันครั้ง
แถมรู้เรื่องของเธอแค่ “ประโยคเดียว”
มันก็ทำให้ทรมานใจเหมือนกัน..

เธอจะเป็นยังไงบ้างนะ
ยังดีที่ครั้งล่าสุด หมอบอกว่า “ดีขึ้น”
เธอจะคิดถึงฉันบ้างไหมนะ
จะคิดถึงเหมือนกันกับที่ฉันคิดถึงเธอไหมนะ

บางทีแค่ได้รู้สึกรัก
มันก็คุ้มค่าแล้วล่ะ
เพราะไม่ใช่ทุกคน ที่จะได้สัมผัส “ความรู้สึกที่ได้รัก”
..
คุ้มค่า..?
บางทีก็ถามตัวเองเหมือนกันนะ
ว่ามันจะคุ้มไหม? 
แต่ถ้าคิดแค่ในมุมของตัวเอง ที่ไม่ต้องคำนึงว่าจะได้รับอะไรตอบแทน.. 
มันคุ้มอยู่แล้วล่ะ.. คุ้มที่ได้ลงทุนความรู้สึกตัวเองไปโดยไม่ต้องมานั่งเสียใจตามหลัง
คุ้มที่ได้รู้ว่า เราก็ “รัก”เป็นเหมือนกัน
.
.
.
หายไวๆนะ
ฉันรอคุยกับเธออยู่นะ
:)

SHARE

Comments