พ่อค้าผจญภัย : สินค้าที่...ขายบนความเชื่อ

วันนี้ทำไม่สำเร็จ
ใช่ว่าพรุ่งนี้จะสำเร็จไม่ได้
การเริ่มต้นเป็นสิ่งที่ยากเสมอ

กว่าเด็กจะเดินใช้เวลาเกือบปี
แต่จากเดินเป็นวิ่งใช้เวลาไม่ถึงครึ่งด้วยซ้ำ
แสดงให้เห็นว่าเราจะตั้งตนมาได้นั้นใช้เวลาและเมื่อเราตั้งต้นได้แล้วเราจะสามารถเดินไปต่อได้ง่ายขึ้น

ตั้งแต่เริ่มการเดินทางมาจนถึงตอนนี้
ผมยังไม่ได้จับเงินที่มาจากการขายสินค้าเลยแม้แต่เหรียญเดียว ผมยอมรับความผิดพลาด ผมตัดสินตลาดจากผิวเผินเกินไป


การมองเมืองจากยอดตึกสูง
ไม่สามารถมองเห็นใบหน้า
ของคนที่ใช้ชีวิตในเมืองได้


ครั้งนี้ผมจะพลาดไม่ได้อีก
เพราะถ้าพลาดอีก คงต้องกินเครื่องเงินแทนข้าวแล้ว 

ผมมีข้าวเหลือพอกินอีกแค่สองมื้อเท่านั้น ผมแบ่งไว้กินแค่วันละมื้อ ไม่สามารถถอยจากตลาดนี้ได้แล้ว “เมืองจะรวยพรุ่งนี้” คือตลาดที่จะชี้ความเป็นตายของพ่อค้าเร่คนนี้


ผมเดินเท้าฝ่าทะเลทรายมาสู่สนามรบนี้ สิ่งที่ผมทราบมาอยู่แล้วคือ เมืองแห่งนี้ประชากรมีความเป็นอยู่ที่ดี ไม่ได้ทำงานหาเช้ากินค่ำเหมือนผู้คนจากเมือง “ไม่รอพรุ่งนี้”

บ้านเมืองที่นี่แม้จะไม่ได้สมบูรณ์แบบเท่ากับ “เมืองของผู้มั่งมี” ที่ผมเคยอาศัยอยู่

แต่ต้องยอมรับว่าที่นี่ดีและเพียบพร้อมในตัวมันเองอยู่แล้ว

เมืองอยู่บนผืนทรายมี “โอเอซิส” ตั้งอยู่กลางเมือง จะเรียกว่าภูมิประเทศเป็นต่อก็ได้ เมืองในทะเลทรายส่วนใหญ่นั้นมักจะขาดแคลนอาหารและยากจน

ผมไม่รอช้าไม่ปล่อยให้เวลาผ่านไปอย่างไม่มีอะไรเกิดขึ้นแน่นอน ผมเริ่ม “สำรวจตลาด” ทันทีและครั้งนี้ต้องไม่ใช่รีบตัดสินเพียงผิวเผินอีก

การเดินรอบตัวเมืองและสังเกตร้านค้าแผงลอยต่างๆ 

พบว่าผู้คนที่นี่ แต่ต่างจากคนในเมืองไม่รอพรุ่งนี้โดยสินเชิง พวกเขาคาดหวังไปกับอนาคต ใช้ชีวิตร่วมไปกับคำว่า ดวง
 
สิ่งที่เป็นที่ชื่นชอบที่สุดในเมืองแห่งนี้คือ เลขเสี่ยงโชค เลขที่มีแค่ 9 จำนวนเท่านั้น

หมายเลข 1-9 ประชากรในเมืองมีสิทธิ์ซื้อแค่ หมายเลขเดียวเท่านั้น และไม่ใช่ทุกคนในเมือง จะเลือกซื้อเฉพาะเลข 1 เหมือนกันทั้งเมืองได้ 

ทุกหมายเลขมีจำนวนจำกัด กฎเกณฑ์นี้ถ้ามองดีๆแล้วจะเห็นว่าใครกันแน่ที่ได้ประโยชน์สูงสุด

สมมุติว่านาง A-mo เลือกซื้อเลข 1 
เธอสามารถซื้อ 1 วางเดิมพันเท่าไรก็ได้ แต่ไม่สามารถซื้อเลข 2 หรือเลขอื่นได้อีก 

เลข 1 มีสิทธ์ซื้อได้เพียง 1/9 ของประชากรเท่านั้น ถ้าหมดโควต้าของเลข 1 ก็ต้องไปซื้อเลขอื่นแทน ฉะนั้นแล้วจะมีคนซื้อทุกหมายเลขจำนวนหัวเท่าๆกัน

รางวัลที่ได้จะเป็น 2 เท่าตัวของเงินเดิมพัน ผู้เล่นถ้าถูกรางวัลเขาอาจจะคิดว่าตัวเอง “โชคดี” แต่ถ้ามองภาพรวมออกมา หากวางเดิมพัน 1 เหรียญ แล้วดันถูกรางวัล ได้มาเป็น 3 เหรียญ
คนที่รับเดิมพันจะจ่ายให้ (โดยเงินที่เขานำมาจ่ายก็คือเงินจากผู้เดิมพันหมายเลขอื่นๆ)

หากมีคนเล่นเกมนี้ 9 คน เสี่ยงเลขถูก 1 คนก็ได้เงินของคนที่ 2 และ 3 ไป ส่วนเงินของคนที่ 4-9 จะไปไหน ไม่ต้องบอกก็คงจะรู้ 

เลขเสี่ยงโชค เป็นธุรกิจที่น่าสนใจมากแต่ผมไม่สามารถทำได้ เพราะถึงแม้ผมจะมีเงินตั้งเกมนี้ได้ ผมก็จะถูกกฎหมายของเมืองนี้บอกว่ามันผิดและเป็นสิ่งที่น่ารังเกียจ เพราะคนที่ทำแล้วดี ทำแล้วถูกต้อง มีเพียงรัฐบาลของเมือง “จะรวยพรุ่งนี้” เท่านั้น

ประชาชนชื่นชอบเกมนี้มาก 
แถมเมืองนี้ก็เอาใจมีให้เขาเล่นกันทุกวัน 

ผมมองเห็นโอกาศอีกครั้ง 
สินค้าที่ผมจะขายในเมืองนี้คือ
แก้วน้ำที่ไม่ใช่แก้วน้ำ
และไม่ได้ใช้กินน้ำ

ผมเริ่มต้นการขายด้วยกลยุทธสุดแปลกที่ใช้ได้กับคนในเมืองนี้เท่านั้น มันใช้ได้กับคนที่งมงาย

ผมเตรียมสินค้าไว้ทั้งหมด 9 ชิ้น
โดยทั้ง 9 ชิ้น ผมจะต้องเสียมันไป 8 ชิ้น 

แต่อีก 1 ชิ้นที่เหลือมันจะทำงานแทนเพื่อนของมัน 


ผมอยู่ที่จุดขายเลขเสี่ยงโชค เฝ้าสังเกตผู้คนที่สัญจรไปมา 

เมื่อมีคนซื้อเลข 1 ผมก็แจกของให้เขาฟรี 1 ชิ้น บอกกับเขาว่า
นี่เป็นแก้วที่ “อาจจะ” ทำให้พี่รวยในวันพรุ่งนี้ ถ้าพี่รวยแล้วพี่กลับมาบอกผมหน่อยนะ ผมทำเช่นนี้จนครบทุกหมายเลข



ตอนนี้เย็นมากแล้ว 
การประกาศผลรางวัลของเลขเสี่ยงโชคจะประกาศในวันพรุ่งนี้ 

นี่เป็นคืนที่ผมต้องนอนข้างถนน มันช่างต่างจากเตียงในคฤหาสน์ที่ผมเคยอยู่จริงๆ เพราะว่า มันตื่นเต้นกว่า มันสนุกกว่า ชีวิตที่จะตายเมื่อไรก็ไม่รู้ ไม่มีที่ให้ผมถอย มันกระตุ้นจิตวิญญาณของพ่อค้าเร่จริงๆ พรุ่งนี้ผมจะรวย ตามชื่อของเมืองนี้นั้นแหละ 

เพราะถ้าเราเข้าใจความเชื่อ
เราหาจุดได้เปรียบ
ไม่ใช่เราฉวยโอกาสใคร
แต่เราแค่สร้างโอกาสของเราบนความเชื่อ



เช้าวันรุ่งขึ้น
ผมไม่ได้ไปฟังการประกาศรางวัล
ผมยืนรอตรงจุดที่ผมเคยแจกสินค้า 
เพื่อรอลูกค้าที่จะมาร้านผมเองในวันนี้


ไม่นานนัก...ชายคนเมื่อวานก็วิ่งกลับมาดีอกดีใจที่ถูกรางวัลเขาชวนเพื่อนคนอื่นมาด้วย และพูดว่าของที่ผมให้มันดีจริงๆ ผมเอามาจากไหน 

ผมจึงเปิดสินค้าในกระเป๋าให้พวกเขาดู

แล้วพูดเสียงดังให้ทุกคนในที่นี้ได้ยินว่า

เครื่องเงินจากแดนไกล 
ของที่ “อาจจะ” ทำให้
คุณรวยในวันพรุ่งนี้ได้

ผมกลายเป็นที่สนใจของคนทั้งตลาดเพราะผมมีหลักฐานของความสำเร็จ คือชายที่ยืนอยู่ข้างหน้านี้



ตอนนี้ผมคือผู้คุมเกมผมตั้งราคาชิ้นละ 50 เหรียญ !! (ราคาที่ขายก่อนหน้านี้แค่ 5 เหรียญเงินเท่านั้น) 

มันแพงกว่าราคาเดิมของแก้วเก่าๆใบนี้เสียอีก ผมทราบดีถึงความแพงของมันแต่ยังไงผมก็ไม่ยอมลด 

ชายคนนี้ต่อรองให้ผมลดราคา 
อ้อนวอนขอราคาที่ถูกลงกับผม 

ดีมาก...มันเป็นไปตามเกม
ยิ่งเขาดิ้นเท่าไร
ก็ยิ่งแสดงให้เห็น
ถึงความวิเศษของมันเท่านั้น


ผมรู้ว่า
เมื่อวานชายคนนี้เดิมพันไปเท่าไร ?
จากการที่ผมสังเกตการณ์
เมื่อวานเขาเดิมพันไว้ 50 เหรียญ 
และเขากลับมาหาผมทันทีหลังประกาศรางวัล 

แสดงว่าในมือเขาตอนนี้มี 150 เหรียญ 

มันไม่มีประโยชน์
ที่จะต่อรองราคากับพ่อค้า
ที่รู้ว่ายังไงคุณก็จ่ายไหว

แก้วน้ำแก้วแรกขายออกไป
เพื่อนที่เขาพามา ก็ปรึกษากัน 
และสิ่งที่เขาพูดคือ 
ถ้าได้แก้วนี้ไป
เดิมพันครั้งหน้าเราก็ “อาจจะ” 
ได้เงินคืน
(พวกเขาเป็คนที่ฝากชีวิตไว้กับอนาคตเกินไป)


แล้วเขาก็ยอมควักเงินจ่าย 
เธอคนที่เดินตลาดอยู่ใกล้ๆ ก็ยอมจ่าย
หลงเชื่อไปกับคนอื่นๆ


50 เหรียญ เป็นราคาขั้นต่ำที่คนในเมืองนี้ใช้เสี่ยงโชคกัน 
มันเป็นราคาที่สูงมาก นับเป็น 1/3 ของค่าแรงเลย (หวยใบละ 100 ค่าแรง 300 ก็ยังจะซื้อ)

เมื่อผมขายได้จนหมด
ก็ปิดร้านพร้อมกับเงินก้อนโตที่อยู่ในกระเป๋าแทนเครื่องเงินมือ 2 ราคาถูก ที่แบกมา

ถามว่าผมเป็นคนลวงโลกหรือเปล่า
เปล่านะครับ
เพราะผมก็พูด
รายละเอียดสินค้าครบท้วน
ผมพูดว่ามัน “อาจจะ” ทำให้รวยพรุ่งนี้
ซึ่งคำว่า “อาจจะ” ไม่ได้แปลว่า
รวยแน่นอนสักหน่อยนิครับ

สิ่งที่ผมทำ
ก็ไม่ต่างจากเครื่องรางชิ้นอื่นๆ
ของพวกเขา แหวนทอง กำไรหิน หรือแม้แต่สร้อยคอที่มีจี้เป็นเหรียญเงินปั้มเป็นรูปของนักบวช

มันไม่ต่างกันเลยแม้แต่นิดเดียวเพราะทุกชิ้นก็ใช้คำว่า “อาจจะ” ทั้งหมด 
มันราคาแพงกว่าเครื่องเงินของผม
พวกเขาก็ยังซื้อ

ถามว่าอีกแปดชิ้นที่เหลือที่แจกฟรีไป แล้วเขาไม่ถูกรางวัล ไม่กลัวว่าเขาจะมาด่าเสียๆหายๆหรอ ?

ไม่ครับเพราะของที่ให้ฟรี

เขาก็ไม่คิดอะไร
อย่างมากก็แค่คิดว่าโชคร้ายเอง
แล้วก็ยังคงสุ่มต่อไปไม่ได้สนใจอะไร เพราะพวกเขาคือ 
คนที่คิดแต่จะรวยพรุ่งนี้

วิถีชีวิตของเมืองนี้ 
พวกเขาส่งลูกไปเรียนและพูดเพียงแต่ว่า “ตั้งใจเรียนนะลูกวันหน้าจะได้สบาย”
พ่อแม่ไม่ให้เขาได้เรียนรู้อะไรกับชีวิตจริงในวันนี้เลย 

บอกให้ตั้งหน้าตั้งตาเรียนและพวกพ่อแม่ก็ส่งเสียอย่างเดียว เพื่อวันพรุ่งนี้ สุดท้ายตัวของเขาในอนาคตก็ต้องกลับมาเรียนรู้เรื่องพื้นฐานเองอยู่ดี

ผมยังต้องอยู่เมืองนี้อีกสักพัก
เพื่อหาสินค้าใหม่ และเพื่อนร่วมเดินทางคนใหม่ 

แน่นอนว่าตอนนี้ผมได้เงินมาเป็นกอบเป็นกำ มันพอที่จะตั้งตนได้หลายอย่าง
ซึ่งผมจะทำอะไรนั้น ก็คงต้องเป็นเรื่องของวันพรุ่งนี้แล้วละครับ

ปล. เมืองที่เพียบพร้อมผู้คนไม่ค่อยทำอะไรนอกจากเสี่ยงโชค บูชาเหรียญนักบวชมากกว่าการทำงาน และส่งลูกไปเรียนพร้อมคำพูดว่าอนาคตจะสบาย ผมว่ามันคุ้นๆนะ
SHARE
Written in this book
พ่อค้าผจญภัย
เรื่องราวการผจญภัยของพ่อค้าเร่ ที่ออกแสวงหาสินค้าที่สมบูรณ์แบบ
Writer
Suyzeiy
ขอให้โชคดี
คนธรรมดามานั่งแต่งนิทาน (นิทานที่ไม่มีคนอ่าน)

Comments

เสี่ยงโชคใช้ได้กับทุกอย่างจริงเนอะ รวมถึงเรื่องความรักด้วย เสี่ยงว่าวันไหนจะดีจะร้าย จะรักจะไม่รัก
Reply
Suyzeiy
7 days ago
ประมานนั้นครับ