Diary's Hye-jin (Hwasa×Wheein)

ไดอารี่ของฮเยจิน
คุณเคยชอบใครสักคนมั้ย?ชอบเขาโดยไม่หวังอะไร ขอให้เห็นเขาได้มีความสุขเราก็มีความสุขแล้ว ฉันเชื่อว่าทุกคนต่างก็มีคนในใจกันทั้งนั้น แต่นี้ไม่ใช่ประเด็นสำคัญ ประเด็นหลักที่ฉันอยากรู้ก็คือเมื่อไหร่เราจะเลิกชอบเขาได้สักที..
                                                อัน ฮเยจิน

"ฮเยจิน~ วันนี้แกว่างปะ" น้ำเสียงที่ดูอ้อนแบบนี้ก็มีแค่คนเดียวก็คือ จอง ฮวีอิน เป็นคนเดียวที่ฉันแพ้ให้ทุกทางจริงๆ

"สำหรับแก ฉันเคยไม่ว่างด้วยหรอ" ฮเยจินตอบกลับด้วยน้ำเสียงเรียบๆเพราะนี่ไม่ใช่ครั้งแรกหรอกที่ฮวีอินมาชวนเขาไปไหนต่อไหน ฮเยจินเองก็ไม่ได้ตื่นเต้นอะไรก็เพราะด้วยความเคยชิน

"ไปซื้อของเป็นเพื่อนหน่อยได้มั้ย"


"ได้สิ จะไปตอนนี้เลยหรอ"

"อือ ไปตอนนี้เลย"

"โอเคๆ" 
จบบทสนทนาทั้งคู่ก็เดินไปยังห้างดังแห่งหนึ่ง
ถ้าคนอื่นมองมาที่ฮเยจินกับฮวีอินก็คงคิดว่าเป็นแฟนกันแต่จริงๆแล้วมันไม่ใช่ ทั้งสองคนเป็นเพื่อนกันแต่สำหรับฮเยจินน่ะมันไม่ใช่... 
เพราะฮเยจินแอบชอบฮวีอินมาสักพักใหญ่แล้ว 
ฮวีอินก็รู้เรื่องนี้ดีว่าฮเยจินแอบชอบเธอ

"ฮเยจินอ่าา เสื้อตัวนี้แกว่ามันสวยมั้ย" คนตัวเล็กกว่าโชว์เสื้อที่ตนเล็งไว้ให้คนตัวสูงกว่าดู

"แกใส่อะไรก็น่ารักหมดแหละฮวีน" ฮเยจินตอบด้วยรอยยิ้มที่เขาไม่เคยยิ้มแบบนี้ให้ใคร มีแต่ผู้หญิงที่ชื่อจอง ฮวีอินเท่านั้นที่จะเห็นรอยยิ้มที่อบอุ่นแบบนี้

"โอเค เค้าเอาตัวนี้ก็ได้ 😊" 

พอทั้งสองซื้อของกันเสร็จแล้ว ฮเยจินก็ไปส่งฮวีอินขึ้นรถเหมือนทุกครั้งที่เคยทำ ถามว่าเขาเบื่อมั้ยที่ทำแบบนี้ตลอด ฮเยจินไม่เคยเบื่อเลยที่จะทำอะไรให้ฮวีอิน ขอแค่เห็นฮวีอินมีความสุขมันก็ดีแล้ว ดีกว่าเห็นฮวีอินร้องไห้เสียใจฉันมีความสุขทุกครั้งที่เห็นเธอยิ้มแต่ฉันก็ทุกข์ทุกครั้งที่เห็นเธอเสียใจ
วันที่ไม่อยากให้เกิดขึ้นมันก็มาถึงมันเป็นวันที่ฮเยจินรู้ว่าฮวีอินกำลังคุยกับคนอื่นอยู่... 
ฮเยจินรู้ดีว่าต่อให้ฮวีอินไม่ได้คุยกับใครหรือชอบใครฮวีอินก็ไม่หันมาชอบฮเยจินอยู่ดี มันก็ดีแล้วไม่ใช่หรออย่างน้อยก็มีคนที่ดูแลฮวีอินแทนเขาได้

หลังจากที่ฮเยจินรู้ว่าฮวีอินมีคนคุยเขาก็ถอยห่างออกมากต่างคนต่างก็หายไปแต่ฮเยจินก็ยังคิดถึงฮวีอินตลอดเวลา เขาก็ทำได้เขียนระบายลงไดอารี่ของตน

1เดือนต่อมาฮวีอินก็ได้ติดต่อหาฮเยจินอีกครั้ง
ฮเยจินดีใจมากที่ฮวีอินทักมาแล้วทั้งสองก็กลับมาคุยกันอักครั้ง มันก็วนลูปเหมือนเดิมที่ฮเยจินทำให้ฮวีอินทุกอย่างดูแลฮวีอินแต่ความสัมพันธ์มันก็เหมือนเดิมมันไม่ได้พัฒนาต่อไปเลยทั้งๆที่ฮวีอินเองก็รู้สึกดีกับฮเยจิน ฮวีอินสบายใจทุกครั้งที่อยู่กับฮเยจินแต่ก็นั้นแหละ 

มันเป็นความสัมพันธ์ที่เข้าใจยาก
แล้วฮเยจินเองก็ไม่ได้อยากอยู่กับความสัมพันธ์แบบนี้มากนักหรอก

ใครมันจะอยากอยู่กับความสัมพันธ์แบบนี้กันละถูกมั้ย ความสัมพันธ์ที่ไม่รู้ว่าควรเอาตัวเองไปไว้ตรงไหน มีสิทธิ์กับเขาได้มากแค่ไหนก็ไม่รู้

ต่อให้ฮวีอินทำร้ายความรู้สึกฮเยจินมากน้อยแค่ไหนฮเยจินก็ยังเลิกชอบฮวีอินไม่ได้สักที
อยากออกมามากแค่ไหนก็ออกไม่ได้มันเหมือนเราเดินหาทางออกจากเขาวงกรตที่ไม่มีวันรู้เลยว่าทางออกอยู่ตรงไหน


แต่ต่อให้ผลสุดท้ายมันจะเป็นยังไงฉันก็อยู่ต้องนี้แหละ อยู่จนกว่าฉันจะไม่ได้รู้สึกอะไรกับแกแล้ว ขอบคุณที่เข้ามาเป็นความสุขและทำให้ฉันกลับมายิ้มได้นะฮวีอิน..

เราชอบใครสักคนเราไม่มีทางรู้เลยว่าเมื่อไหร่เราจะเลิกชอบเขาได้ ในเมื่อเราชอบเขาแบบที่เป็นเขาที่หาแบบนี้ที่ไหนไม่ได้เย้! หวังว่าจะชอบกันน้าาา 
ถ้าอ่านแล้วงงๆก็ขอโทษด้วยเพราะชอบแต่งดึกๆอาจจะมีเบลอๆไปบ้าง แงง
คอมเม้นติชมได้นะคะ ~ 
                                                 "CHENIE"
SHARE
Writer
chenie
writer
เน้นเเต่งฟิคสั้น

Comments