คำ (ไม่) สัญญา
“ไว้ไปกันนะ”
เป็นคำชวนที่ทำให้หัวใจพองฟูได้ง่ายๆ
เป็นการวางแผนหรือทำข้อตกลงร่วมกัน
เป็นสิ่งยืนยันว่าเราจะได้เจอกันอีก

“เราอยากดูหนังเรื่องนี้” คุณส่งข้อความมาพร้อมโปสเตอร์หนังเรื่องหนึ่ง “ไปดูกันมั้ย”
“ไปสิ วันไหนดี” ฉันตอบรับคำชวนอย่างว่าง่าย
“วันที่เธอสะดวกเลย”
ฉันเสนอวันเวลา คุณตอบตกลง

คุณติดต่อฉันก่อนถึงวันนัดหนึ่งวัน
“เธอ เราไปดูหนังด้วยไม่ได้แล้ว มีธุระด่วน”
“อ้าว”
“ขอโทษนะ โกรธเราหรือเปล่า”
“ไม่เป็นไร”
“ไว้วันหลังไปกันใหม่นะ”
“โอเค”

ฉันไม่มีสิทธิ์โกรธหรืองอนคุณ เพราะเราไม่ได้เป็นอะไรกัน
ฉันผิดหวัง แต่เก็บความรู้สึกนั้นไว้ในใจ

เรายังคงคุยกันถึงสถานที่ต่างๆ ที่เราอยากไป หรือคิดว่าอีกฝ่ายอยากไป ไม่ว่าจะเป็นร้านอาหาร บาร์ นิทรรศการศิลปะ รวมถึงหนังที่ยังติดค้างกันไว้

“อันนี้น่าสนใจ อยากไป”
“ไปสิ ไว้ไปกัน”

คำเชิญชวนและคำตอบสนองมักเป็นไปในทำนองนี้เสมอ แต่เรากลับไม่ได้ทำอย่างที่พูด และได้เจอกันน้อยลงทุกที

ตราบใดที่ความสัมพันธ์ยังไม่ชัดเจนแบบนี้ ฉันรู้ตัวว่าไม่มีสิทธิ์เรียกร้องอะไร เราไม่ได้ให้คำสัญญาต่อกัน แต่บางครั้งฉันก็อดถามไม่ได้

“นี่เธออยากไปจริงหรือเปล่า”
“จริงสิ”
“โอเค”
“ไว้ไปกันนะ”

คำตอบของคุณทำให้ฉันมีความหวังเสมอ ถึงแม้ว่าจะเป็นความหวังลมๆ แล้งๆ ก็ตาม

สุดท้ายแล้ว เวลาที่คุณบอกว่า “ไว้ไปกันนะ” คุณหมายความตามนั้นจริงๆ หรือแค่ตอบส่งๆ ไปเท่านั้นเองนะ


SHARE

Comments