เปิดประสบการณ์ ขายหอยซอยเกลัง สุดเถื่อน
มาๆๆๆ วันนี้จะมาเมาท์เรื่อง เกลัง ย่านขายตัวชื่อดัง ของสิงคโปร์

อ่ะ เกริ่นก่อนเลยนะจ๊ะว่าข้อมูลที่ซ้อจะเมาท์มอบหอยสังข์ต่อไปนี้ อาจจะไม่ได้ up to date นะยะ คือ ก็ต้องเข้าใจนิดนึง เรื่องแบบนี้ซ้อทำได้แค่หาข้อมูลนะจ๊ะ ลงไปสัมผัสประสบการณ์ตรงมิล่ายยยย

Sg เนี่ยการขายบริการไม่ผิดกฎหมายนะจ๊ะ แต่ต้องไปทำเรื่องกะรัฐบาลเป็นเรื่องเป็นราว ถ้าเค้า approve ก้อจะได้บัตรเหลือง ถือว่าเป็นโสเภณีตีตราแบบถูกต้องตามกฎหมาย อยู่ได้ 2 ปี ซึ่งในส่วนนี้ทาง Sg เค้าก็จะมีคนมาคอยดูแลให้ตรวจสุขภาพไรงี้ ซึ่งคนที่จะมาขายหอยแบบมีทะเบียนเนี่ยจะต้องมีคุณสมบัติดังนี้

1.อายุ 21-35
2.ไม่เป็นมุสลิม
3.ไม่เป็นผช


ซึ่งแม่ค้าขายหอยเหล่านี้ส่วนใหญ่ก้อจะมาจาก มาเล จีน ไทย พม่า สิงคโปร์ไรงี้ เมื่อแม่ค้ามาถึง sg ใช่มะ ก็จะต้องมาเจอกับตำรวจสุดโหดหรือที่เรียกว่า Anti-Vice เค้าก็จะมีการบอกกติกามารยาทว่าทำตัวอะไรยังไง และเรื่องที่เค้าห้ามมากๆๆๆเลยก็คือ ห้ามคบหากันแบบคู่รักกับคน sg จ้า (ปกป้องพลเมืองตัวเองสุดๆอ่ะ ไม่เหมือนบางประเทศ ไม่ปกป้องยังทำลาย) และเมื่อหมดสัญญา แม่ค้าเหล่านี้ก็จะถูกห้ามเข้า sg ตั้งแต่ 3 ปีขึ้นไปจนถึงชั่วชีวิตเลย แล้วแต่เคส
นี่แหละคือ แม่ค้าหอยมีทะเบียน

แต่ความแซบที่ซ้อจะเล่าต่อไปนี้ มันเป็นเรื่องของ แม่ค้าหอยเถื่อนจ้า ย้อนกลับไปช่วงปี 40 เกลังเป็นย่านขึ้นชื่อมาก เรื่องบ้านโคมเขียว เป็นสวรรค์ชั้นดีสำหรับผู้ชายมากหน้าหลายตา สารพัดเชื้อชาติ ไม่ว่าจะเป็น จีน แขก บังคลาเทศ ไทย อินโดนีเซีย โอ๊ยสารพัด ถ้าคิดไม่ออก ให้นึกถึงสภาพ พัฒน์พงศ์อ่ะ แต่เกลังเนี่ยจะเก่า โทรม สกปรก กว่าพัฒน์พงศ์หลายเท่านัก

คิดสภาพนะ เป็นซอยเก่าๆแบบแถวเยาวราช มีตึกแถวเก่าๆเป็นห้องๆ ติดๆกัน เปิดไฟสีสันนี่คือแบบ ส้ม เขียว ชมพู อารมณ์ร้านคาราโอเกะหยอดตู้แบบนั้นเลยจ้า
ซึ่งที่เกลังเนี่ยมันไม่ได้เล็กน้อยแบบมีซอยสองซอยนะยะ มีเป็นสิบซอยเลยจ้า มันจึงเป็นพื้นที่ทำมาหากินชั้นดี ของผู้หญิงที่นิยมไปขายมากจ้า ดีมานด์เยอะ ซัพพลายมาก โอ้วโหว เหมาะเจาะ โป๊ะเช๊ะ เสียนี่กระไร มากคน มากแขก มากรอบ ว๊าวววว

อ่ะ มาพูดกันถึงวิธีเดินทางไป sg อ่ะ เธอ เธอ และ เธอ อย่าลืมว่าตอนนี้เรานั่ง time machine กลับมาที่ปี 40-55 ก็ยังใช้วิธีการประมาณนี้อยู่ อ่ะ ต่อ ส่วนใหญ่สาวๆพวกเนี้ยจะไม่นิยมบินไปนะจ๊ะ เพราะเจอ ตม เข้าไป อาจซวยได้ ดังนั้นธุรกิจพวกนี้เค้าก็จะมีแบบเป็นเครือข่ายจ้า เริ่มต้นง่ายๆนั่งรถไฟปู๊น ปู๊น ไปลงหาดใหญ่จ้า พอลงรถไฟปุ๊บ ก็จะมีกะจั๊วหรือทีมงานมารับเพื่อผ่านด่านตรวจ เข้าไปขึ้นรถทัวร์เพื่อเดินทางต่อไปยัง sg สมัยนั้นคือ กทม - sg เนี่ยใช้เวลาเดินทางคือ 1 วัน 1 คืน เลยนะ ทีนี้พอรถทัวร์ถึง sg ขั้นตอนสำคัญคือการต้องผ่าน immigration ก้อจะมีหลายวิธี เช่น กะจั๊วจะเตรียมเงินไว้ให้สาวๆพวกนี้เลยจ้า คนละ 20,000 เพื่อโชว์ให้เค้าดูว่ามาเที่ยวจริง ซึ่งใครจะได้วีซ่านานเท่าไหร่แล้วแต่บุญแต่กรรม นานสุด 1 เดือน สั้นสุด 7 วัน ปกติ 2 วีค และในจุดนี้จะต้องเสียค่าบริการผ่านด่านให้บริษัททัวร์ อ้อ ลืมบอก คือรถทัวร์ที่ขึ้นมาอ่ะ ทั้งคัน คือ จุดมุ่งหมายเดียวกัน สาวๆก้อต้องจ่ายค่า บริการต่างๆให้ทัวร์ คนละ 4000 ซึ่งทัวร์จะจัดการให้หมด รับจากด่าน ตม ไปส่งตามจุดต่างๆที่ดิวไว้

เมื่อบริษัททัวร์เอาแม่ค้าหอยเถื่อนไปส่งให้แม่เล้า เค้าจะพาไปพักที่บ้านเป็นห้องๆ มีเหล่าแม่ค้าอยู่รวมกัน 4-5 คน นอนที่นี่ แต่ไปหากินที่เกลัง get นะ อ่ะ ทีนี้มาว่ากันด้วยเรื่องของเงื่อนไขการทำงาน ว่าเป็นเยี่ยงไร รับรอง พวกเธอจะเลิกบ่นว่าชีวิตเราลำบากจังในทันใด
หนี้สินที่แม่ค้าต้องชำระก็ไม่มาก แค่ 80 tag คือต้องรับแขก 80 คนหรือประมาณ 50,000 บาทไทยนั่นเอง สมัยนั้น 1 ดอลลาร์ สิงคโปร์ = 20 บาทเห็นจะได้
1.สมมติแม่ค้าหอยเถื่อนได้วีซ่ามากี่วันก็ช่าง จะต้องเป็นเด็ก tag ของแม่เล้า เพราะเค้าออกค่าใช้จ่ายในการทำพาสปอร์ต ค่ารถ ที่อยู่ สารพัดสิ่งให้หมด หนี้สินที่แม่ค้าต้องชำระก็ไม่มาก แค่ 80 tag คือต้องรับแขก 80 คนหรือประมาณ 50,000 บาทไทยนั่นเอง สมัยนั้น 1 ดอลลาร์ สิงคโปร์ = 20 บาทเห็นจะได้

2.ทำงาน 1 รอบ จะคิดค่าตัว 30sgd ต่อ 20 นาที ถ้าไม่พอก็ต่อเวลากันไป ซึ่งขายได้เท่าไหร่ส่งให้แม่เล้าหมดจ้า ไม่มีทางได้หรอกจนกว่าจะใช้หนี้หมด ก็ลองคิดง่ายๆ สมมติได้วีซ่า 14 วัน เอาแบบเสมอตัวคือ ทำแบบแค่หมดหนี้แต่ไม่มีเงินเหลือกลับบ้าน ต่ำๆวันนึงก็ต้อง 6 รอบอ่ะจ้า

3.เวลาทำงานคือ ทุกวันจ้า 18.00-3.00 น ตอนมากะจั๋วจะมาส่งแม่ค้าหอยเถื่อนพวกนี้ที่บ้านที่เป็นสังกัดของเค้านั่นล่ะ แม่ค้าพวกนี้ก็จะต้องไปยืนอยู่หน้าบ้าน ตึกแถว เปิดไฟ เพื่อเรียกแขก สมมติ ตกลง ก็เดินเข้าไปในห้องแถว เมื่อภารกิจเสร็จสิ้น ค่าตัวนั้นทางคนของแม่เล้าจะเก็บเรียบ โดยแบ่งเป็นค่าห้อง 5sgd ที่เหลือของแม่เล้า แต่ถ้าแม่ค้าใช้หนี้หมดแล้ว ก็ขะได้รับเงินไป 30sgd โดยต้องหักให้แม่เล้า 5sgd ทุกครั้งที่ได้แขก

4.การทำงานเป็นแม่ค้าขายหอยเถื่อนคือไม่ง่ายเลยจ้า ในประเทศที่กฎหมายรุนแรงแบบ sg ด้วยล่ะก็ ไม่ต้องพูดถึง
ในระหว่างที่แม่ค้ายืนเสนอขายนั้นก็ต้องคอยระวังว่าจะมีพวก Anti - Vice มาจับ แต่ส่วนใหญ่พวกนี้จะมีสายส่งข่าว


ส่วนเรื่องลูกค้าที่มาเที่ยวนั้น ไม่ว่าจะชาติใดก็ตาม คนเหล่านี้ทำอาชีพกรรมกร หรือ ก่อสร้างที่หมดเวลางานก็เข้าแถวรับตังค์ คิดสภาพแบบนั้นเลยจ้า
ทีนี้ถ้าไปแล้วมัวเลือกแขก นั่นไม่เอา นี่ไม่ไป 80 คนใน 14 วันเนี่ย ไม่น่ารอด เผลอๆเสียตัวฟรี ไม่มีตังค์กลับบ้านอีก
ดังนั้นลูกค้าส่วนใหญ่ก็จะแบบกลัดมันมาเลยจ้า อารมณ์แบบว่า เดือนนึงจะได้ปลดปล่อยสักวันนึง คือวันเงินเดือนออก ส่วนถ้าวันปกติ ผช พวกนี้ก็จะมายืนดูสาวๆนุ่งน้อยห่มน้อยไปพลางๆแถมคอยดูต้นทางให้ด้วยว่า Anti - vice มาไหม อะไรยังไง ก็นั่นล่ะ อย่างที่บอกว่า Anti - Vice ไล่จับโหดมากค่ะ โดยเฉพาะวัน ศุกร์ เสาร์ คนพรึบ ตำรวจก้อมาจับ จับทีได้เป็นสิบ ใครมีตังค์เค้าก็จะซื้อตั๋วส่งกลับบ้านให้ ส่วนใครไม่มีตังค์ ก้อนอนคุกจ้า นอนถึงเมื่อไหร่เนี่ย อยากบอกว่า ไม่รู้จ้า จนกว่าจะเก็บรวบรวมเงินจนซื้อตั๋วได้ ก็อยู่กันจนกว่าจะมีค่าตั๋วกลับนั่นล่ะ

นั่นล่ะ ดังนั้นแม่ค้าหอยเถื่อนเนี่ย นอกจากเป็นแม่ค้าแล้ว เกือบทุกวันก็จะต้องเตรียมตัวเป็นนักวิ่งด้วย เพราะถ้าจับได้ขึ้นมา มันจบแล้วครับนาย แน่นอนอ่ะ แขก อินเดีย บังกลาเทศฟาดไปเท่าไหร่แล้ว
ดังนั้นเพื่อให้ได้ประโยชน์ด้วยกันทั้งหมด กระจั๋ว ก็จะมากดดันให้ทำรอบให้ได้วันละ 20 รอบ
แต่ถ้าตำรวจมาไล่จับทุกวันขนาดนี้ จะออดไปทำมาค้าขายได้อย่างไร ไม่มีอะไรที่กะจั๊วจะทำไม่ได้ เมื่อจับมากก็เปลี่ยนที่ขายสิจ๊ะ ถ้าวันไหนมีข่าว anti - vice ไปเกลัง กะจั๊วก็จะจัดไปส่งแม่ค้าที่ผับย่านออชาร์ด ชั้น 1 เป็นคนแก่ๆ และที่สำคัญคือต้องเสียค่าดริ๊ง ดังนั้น ข้อเสนอนี้ไม่ผ่าน
ดังนั้นแม่ค้าจึงขึ้นไปจับแขกชั้น 2 สิจ๊ะไม่เสียค่าดริ๊ง มือใครยาว สาวได้สาวเอา เพราะค่าตัวในผับนี่ไม่น้อยนะจ๊ะ 50-100sgd / 20 mins นะจ๊ะ แต่ก็ใช่ว่าหนีมา ที่ผับแห่งนี้แล้วจะรอดพ้นสายตา Anti-Vice ได้รึ

กระจั๋วก็เลยเปลี่ยนแผนใหม่ โดยการหาแม่ค้ามาสัก 4-6 คน เปิด Sex Tour ว่าง่ายๆคือ พาแม่ค้าเหล่านี้ไปขายหอยให้กับคนงาน ที่ทำงานในโรงงานตามป่า ผช วิธีการแค่ง่ายๆ พวกทีมงานก็จะเตรียมเต๊นท์ เบาะ ถุงยาง ทิชชู ให้ ไม่มีน้ำนะจ๊ะ เพราะอย่าลืมว่ามันคือเต๊นท์กลางป่า แม้แต่ไฟก้อไม่มี แต่เค้ามีบริการจุดเทียนสร้างบรรยากาศจ้า

คิดสภาพเต๊นใหญ่อันนึง เอาผ้ามากั้นเป็นห้องๆใช่มะ อารมณ์ร้านนวดงั้นล่ะ หืม เก็บเสียงสุดฤทธิ์อ่ะ ในเต๊นท์ จุดเทียน กลางป่า โหที่สุดของบรรยากาศที่หาไม่ได้ที่ไหนละเนี่ย แต่คิดสภาพนะ
สมมติ มี แม่ค้า 6 คน ก้อ 6 ห้อง แต่ลูกค้าเนี่ยมีเป็นร้อยค่า ย้ำเป็นร้อย ดังนั้น วินาทีนี้แล้วไม่ต้องเลือก อารมณ์เหมือนยืนต่อคิวเข้าห้องน้ำอ่ะ ห้องไหนออก คิวต่อไปก็เข้าต่อ ยิ่งทำรอบได้เยอะ ก็จะมีโอกาสได้เงินเยอะมากเท่านั้น แต่ถ้าซวยถูกจับ ก็จบจ้า ฟรีตลอดทริปอ่ะจ้า



เนี่ยล่ะ เส้นทางแม่ค้าหอยเถื่อนที่ไปขายหอยย่านเกลัง มันไม่สวยหรูเลยนะ ซ้อจิบอกให้

แต่อย่านึกว่าซ้อจะจบ ยังย่ะ มีแม่ค้าอีกประเภท เป็นแม่ค้าหาบเร่ ขั่วคราว ส่วนใหญ่เป็นพวกนักศึกษามาหารำไพ่พิเศษ ไปทีนึง 10-14 วันได้เงินกลับมา 200,000 อัพนะจ๊ะ

อันนี้จะดีกว่าแม่ค้าเถื่อนตรงที่ เค้าจะไปผ่านนายหน้า แล้วนายหน้าก็จะให้แม่ค้าหาบเร่ไปนั่งตามร้านพวก mc , subway ไรงี้ แม่ค้าหาบเร่จะมีโทรศัพท์คนละเครื่อง พอกะจั๊วหาแขกได้ ก็จะเรียกแม่ค้าออกมายืนแบบเช่นป้ายรถเมล์เรียงกัน 3 คน สมมติแขกเลือกคนไหน ก็ไปทำงาน แต่ถ้าไม่เลือกก้อเปลี่ยนคนวนไป
หรืออีกวิธีนึงก็คือ นายหน้าจะให้แม่ค้าหาที่พัก แต่ต้องระวังนะ ถ้า anti-vice รู้ว่า รรไหนมีขายตัว สั่งปิดเลยนะจ๊ะ แล้วก้อรออย่างเดียว เมื่อนายหน้าหาแขกได้ก็จะโทรมาบอกแม่ค้าหาบเร่ว่า เดี๋ยวอีกประมาณกี่นาที จะมีคนมาเคาะห้องนะ บอกรหัสลับไรกันยังไงก้อตามใจ นั่นล่ะจ้า งานดี สบาย ไม่ต้องออกไปไหน เห็นแค่ ผ้าปู ผนัง เพดาน ทั้งวันทั้งคืน
เมื่อเงินมันหาง่าย มันเลยนิยมไงล่ะจ๊ะ
ทั้งหมดที่ซ้อได้เขียนเล่ามาอย่างยืดยาวนี้ คือเพื่อให้พวกเธอ เธอ และเธอได้เสพกันให้สมใจนะจ๊ะ ส่วนซ้อนั้น 2 วันกว่าแล้วที่ยังมิได้หลับตาลงเลยจ้า

ดังนั้นช่วยกด like & shares เม้นมากันเยอะๆ ไม่งั้นคงหมดกำลังใจเขียนแล้วล่ะ 😭

ทุกอย่างที่เมาท์ให้ฟัง ไม่ได้เป็น ปสก ตรงนะยะ แต่ไปถามคนที่เคยไปมาบ้าง อ่านหนังสือบ้าง ดูข่าวบ้าง หากมีข้อมูลตรงไหนผิดไปบ้างก็ต้องขออภัยนะจ๊ะ

โปรดใช้จักรยานในการอ่าน

ปล เยาวราชบ้านเราก็มี อันนี้ซื้อเห็นกับตา oop!!!

ไม่รักไม่เขียนอ่ะ พูดเลย by ซ้อขอเล่า

ดังนั้นช่วยกด like & shares เม้นมากันเยอะๆ ไม่งั้นคงหมดกำลังใจเขียนแล้วล่ะ 😭

Good Night
07.07am
ติดตามเรื่องราวสายดาร์คแซบๆได้ที่ FB : ซ้อขอเล่า
ติดตามเรื่องดาร์กๆอีกมากมายได้ที่ storylog profile sorkorlao 


ขายตัวที่ฮ่องกง https://www.facebook.com/396678017557175/posts/408110509747259?sfns=mo

#ซ้อขอเล่า #ขายหอยซอยเกลัง #ซ้อขอเล่าstory #ขายตัวสิงคโปร์byซ้อขอเล่า
SHARE
Writer
Sorkorlao
Sorkorlao
Dark Side Writer

Comments