สถานะไร้นิยาม
เรื่องราวของความสัมพันธ์ที่นิยามไม่ได้ เริ่มเมื่อผมมาเรียนพยาบาลเฉพาะทาง..

ผมเป็นพยาบาลผู้ชายที่ทำงานได้ 2 ปี ผมหมดไฟ และไม่อยากอยู่ในเมืองแห่งแสงสีแล้ว ผมจึงเลือกที่จะเรียนพยาบาลเฉพาะทางสาขาหนึ่ง เรียกกันจนติดปากว่า พยาบาลไตเทียม ของสถาบันใหญ่แห่งหนึ่ง ผมสอบติดได้เข้าเรียน จำนวนที่รับไปทั้งหมด 30 คน ผมเป็นผู้ชายเพียงคนเดียวในจำนวนนั้นและอายุน้อยที่สุด ผมเครียดและกังวล ไม่สนิทกับใครสร้างกำแพงขึ้นมาปิดกั้นตัวเองอย่างที่เคยทำทุกครั้ง

หลังจากผ่านไป 2 สัปดาห์จำเป็นต้องมีงานกลุ่มผมไม่รู้จะไปอยู่กลุ่มไหน และแล้วทุกอย่างได้เริ่มต้นจากพี่สาวตัวเล็กคนหนึ่ง เธอเดินเข้ามาพร้อมรอยยิ้มที่ผมไม่มีวันลืม เธอสดใสและใจดี เธอชวนผมไปอยู่กลุ่มด้วยเพราะขาดอีก1คน ผมคิดสักครู่ ก่อนตอบตกลง ผมไม่คิดอะไรมาก แค่รู้สึกดีกับกลุ่มนั้น เราติดต่อกันทางไลน์ จากเรื่องงานที่ติดต่อกันบ่อยๆ เริ่มพูดคุยเรื่องส่วนตัวมากขึ้น เธอรับฟังอย่างใจดี ผมเปิดใจมากขึ้นและมากขึ้น เราเปิดเผยและจริงใจ เธอคือสาวอายุกำลังจะย่างเลข3 หนีปัญหาความรักมาเรียน เธอเลิกกับผู้ชายที่คบกันมา 12 ปี เพราะเธอรับรู้ว่าตัวเองรักผู้หญิงและเธอมีความสุขทุกครั้งที่ใช้เวลาบนเตียงกับผู้หญิง และเธอคบผู้หญิงมากว่า 2 ปี มาพร้อมปัญหามากมาย ทั้งครอบครัวที่ไม่ยอมรับ และการปกปิดความสัมพันธ์นั้น เธอเลือกมาเรียนเพราะหนีปัญหาและพักหัวใจ 

แต่..ตอนนี้เราทั้งคู่เริ่มรับรู้แล้วว่าเราเริ่มมีใครอีกคนในหัวใจ 
ผมรักเธอ..ผมรักเลสเบียนแต่..ผมเหมือนผู้ชายต้องสาป ผมคือชายหนุ่มที่สมัยเรียนปี2 ทำผู้หญิงท้อง และปัจจุบันผมกำลังรับผิดชอบกับสิ่งนั้นอยู่ เด็กอายุ 4 ขวบที่ไม่คุ้นเคยกับผมที่เป็นพ่อมันเจ็บปวดหัวใจและผมจะไม่มีลูกอีกต่อไปผมคิดไว้อย่างนั้น ผมมาอยู่ในครอบครัวฝ่ายหญิงที่ไม่ยอมรับผม ไม่พูดคุยกับผม ผมทำงานหมดไฟ ผมอยู่ในที่ที่ตัวเองไร้ตัวตน 

สิ่งที่เป็นเหมือนแสงไฟสำหรับผมคือ เธอ สาวเลสเบียนที่ทรงเสน่ห์ ผมคิดว่าเธอเป็นอย่างนั้นนะ ผมเล่าเรื่องชีวิตให้เธอฟัง เธออึ้งและไม่รู้จะเดินหน้าต่อไปอย่างไรเมื่อความรักเริ่มก่อตัว ผมบอกความรู้สึกนั้นกับเธอ เพราะไม่ว่ายังไงผมอยากให้เธอรับรู้ความรู้สึกนั้น ผมรักเธอ 

เราสองคนสับสนกับสิ่งที่เกิดขึ้นข้างในใจ เธอมีความรู้สึกดีกับผู้ชายอีกครั้ง กับผู้ชายที่ตัวเล็กผอมมือเล็กกว่าผู้ชายทั่วไปนิ่มกว่าผู้ชายทั่วไปสุภาพและอ่อนโยนคล้ายผู้หญิง 
ผมจูบเธอเรารับรู้ถึงความรู้สึกข้างในใจที่แท้จริง ความรักที่เกิดขึ้นในช่วงเวลาแค่ประมาณ1เดือน เราต่างเชื่อว่ามันคือความรักที่แท้จริง ไร้กฏเกณฑ์มาบังคับ ไม่มีเงื่อนไขใดผูกมัดเราทั้งคู่ ผมรักเธอและไม่ต้องการร่างกายเธอ ผมเพียงต้องการดูแลเธอไปตลอดชีวิตที่เหลือของผม ไม่ต้องการการครอบครอง ผมแค่รักเธอจากหัวใจของผมจริงๆ 

สิ่งที่ผมทำคือ ผมบอกเลิกกับฝ่ายหญิง แต่เพราะยังไม่ได้บอกพ่อแม่ของผม ผมจึงจำเป็นต้องอยู่ต่อไปอีก 4 เดือนจนกว่าจะเรียนจบ 

ผมรู้ความรักครั้งนี้คงจบไม่สวยงามนัก..แต่ใครจะสน ผมทิ้งทุกๆอย่าง เพื่อทำให้มันดีที่สุดแล้ว จุดจบผมไม่สนใจขอระหว่างทางเดินไปสวยงามก็พอ 

ผมว่าจบไว้แค่นี้ดีกว่า เดี๋ยวมาเล่าต่อนะครับ

“หมามอส”


SHARE
Writer
Sattrawoot
freelance
ชีวิตนั้นก็แค่มีปัญหา..ข้ามปัญหาไป.. แล้วมันก็ผ่านไป

Comments