เป็นความสัมพันธ์แบบ only me know
ผมกับคุณ เป็นความสัมพันธ์แบบ only me know 

พักหลังๆมานี้ผมเห็นข้อความที่พูดถึงอาชีพของคุณ
ยอมรับนะว่าแต่ก่อนก็มีความคิดเห็นทำนองไม่ชอบ
แต่พอได้เข้ามาทำงานด้วย มาสัมผัส มาเห็น มารับรู้
มันทำให้ผมมองเห็นอีกด้านนึงที่ผมไม่เคยรู้จักมาก่อน
ตอนนี้พอเห็นข้อความอะไรทำนองนั้น ผมก็เลยรู้สึกไม่ดี

ไม่ใช่ว่าเพราะคุณทำงานในสายงานนี้หรอก
แต่เพราะพอได้ไปสัมผัสจริงๆ ก็เข้าใจขึ้นมาในระดับนึง
และผมก็เห็นกับตาตัวเอง ว่าคุณต้องเหนื่อยขนาดไหน
และต้องพบเจอกับอะไรบ้างในแต่ละวัน มันไม่ง่ายเลย

ผมรู้สึกโกรธนิดๆเหมือนกัน กับความคิดเห็นในเชิงลบ
และความคิดเห็นที่ตัดสินเหมารวมทั้งหมดไปแล้ว

มันเหมือนจะไปโกรธเขาก็ไม่ได้ เพราะบางส่วนมันก็จริง
แต่จะเห็นแล้วไม่รู้สึกอะไรก็ทำไม่ได้ เพราะมีที่มันไม่จริง

คนดีก็มีอยู่ คนที่ตั้งใจและทำตามหน้าที่ได้อย่างดีก็มี
ผมไม่ชอบเลยที่ใครๆต่างพูดถึงในทางที่ตัดสินว่าไม่ดี

ผมรู้สึกเป็นห่วงคุณได้ไหมนะ

ถ้าคุณรู้สึกเหนื่อยขึ้นมา คุณมีคนที่รังฟังหรือยัง
ผมขอสมัครทำหน้าที่นั้นได้ไหม จะฟังอย่างตั้งใจ

ผมก็ไม่รู้หรอกว่าวันๆงานของคุณต้องทำอะไรบ้าง
แต่การที่จะต้องแบกหน้าที่ความรับผิดชอบแบบคุณ
ผมว่ามันไม่มช่เรื่องที่ว่าใครก็สามารถทำได้

ลองนึกภาพตามนะ
คนๆนึงที่ต้องทำงานไม่เป็นเวลา 
ไม่มีเวลาเลิกงาน ไม่มีเวลาเข้างานที่แน่นอน
คนๆนึงที่ต้องเดินทางออกนอกสถานที่ตลอด
คนๆนึงที่ต้องเสียสละตัวเองเพื่องานส่วนรวม
คนๆนึงที่ต้องรักษาภาพพจน์และการวางตัว
คนๆนึงที่ไม่สามารถให้คงามสนิทสนมกับใครได้มาก
คนๆนึงที่ไม่มีเวลาให้กับอะไรเลยนอกจากหน้าที่ที่ทำ
คนๆนึงที่ได้นอนบ้างไม่ได้นอนบ้าง
คนๆนึงที่เขาต้องเป็นกลางตลอดเวลา
คนๆนึงที่ตั้งใจทำหน้าที่ของตัวเองอย่างดี
สำหรับผมที่บ้างทนเหมือนกัน มันไม่ง่าย

กับคนอื่นผมไม่รู้ แต่กับคนนี้มันเป็นแบบนั้น
เขาถูกเลี้ยงมาให้รู้จักแค่อาชีพนี้
ถูกเลี้ยงดูแลและสอนว่าการเป็นอาชีพนี้ที่ดีต้องทำยังไง
เหมือนเขาเกิดมาเพื่อทำในสิ่งนี้ตั้งแต่ต้น
มันจึงไม่ง่าย มันเหมือนไม่ถูกคาดหวัง แต่ก็คาดหวัง

ผมยังไม่เคยได้ถามว่าทำไมถึงเลือกอาชีพนี้
ผมว่ามันไม่ใช่คำถามที่เหมาะสมหรือควรรู้
ผมรับรู้ได้ด้วยตาและสัมผัสมันได้ด้วยหัวใจ
ว่าคุณเขาเหมาะสมแล้วที่จะอยู่ตรงนั้น
ให้นึกภาพเขาทำอย่างอื่น ก็คิดไม่ออกเหมือนกัน

ทุกอาชีพมีความสำคัญเท่าๆกัน
เราไม่สามารถใช้ชีวิตได้ด้วยอะไรเพียงสิ่งเดียวหรอก
ทุกส่วนล้วนเป็นองค์ประกอบซึ่งกันและกัน

ผมแค่อยากบอกคุณ ว่าผมภูมิใจในตัวคุณมากเลยนะ
ก็คงต้องยอมรับว่าเมื่อก่อนจะพูดเลยว่าไม่ชอบอาชีพนี้
เหมือนกับว่าอคติ แล้วก็ตัดสินไปเลยว่าไม่ชอบ
ถ้าไม่ใช่คุณมาเข้ามาทำให้เปลี่ยนความคิด ทำให้เห็น
ก็คงยังจะเลือกเป็นคนในแคบเหมือนเดิมอยู่

คุณทำหน้าที่ได้ดีที่สุดแล้วนะ สู้ๆนะคนเก่ง
คุณเป็นคุณได้เหมาะสมที่สุดเท่าที่คนๆนึงจะทำได้แล้ว
พักบ้างนะรู้ไหม หาเวลาให้กับตัวเองบ้าง
อย่าหักโหมกับงานนักเลย ไม่อยากเห็นคุณเป็นอะไรไป
กินเยอะๆนะรู้ไหม ดูแลคุณที่มีคนเดียวในโลกให้ดี

ผมอยู่ตรงนี้นะ

อยากกอดคุณแล้วบอกว่า หนูอยู่ตรงนี้ หนูอยู่ตรงนี้
อยากเป็นแบตเตอรี่สำรองในเวลาที่คุณรู้สึกเหนื่อย
อยากเป็นความสบายใจ อยากทำให้คุณรู้สึกปลอดภัย

อยากรักตัวเองให้ดี ไปพร้อมๆกับรักคุณให้ดี อยู่ตรงนี้
แค่คุณสบายดีอยู่ตรงนั้น ผมไม่เป็นอะไรเลย

ที่รัก ผมขอเรียกคุณแบบนี้ได้ไหม
ที่รักของผม ผมรักคุณนะ รักคุณมากเลย
ผมอยู่ตรงนี้ คุณจะมีผมอยู่เสมอ

มันอาจจะไม่คงอยู่ตลอดไป 
วันนึงวันไหนผมอาจเป็นคนที่เปลี่ยนไป
แต่ให้แน่ใจว่าวันนี้ ตอนนี้ ผมรักคุณ 

ถึงมันจะเป็นความรู้สึกที่มีแต่ผมคนเดียวที่รู้สึก
ผมก็ซื่อสัตย์และมั่นคงกับคุณคนเดียวมาตลอด
เวลาที่ผ่านไป ไม่เคยมีผลต่อความรู้สึกที่ผมมี
ผมยังคงรู้สึก เหมือนในตอนแรกที่ผมคิดรู้สึก
ต่อให้เราไม่ได้เจอกันเลย มันก็ไม่เคยลดน้อยลง 

คุณคือคนที่ใจของผมเลือกแล้ว และมันจะเป็นแบบนั้น
ผมรักคุณ ไม่ใช่เพื่อที่จะเลิกรักในสักวันนึง
ผมยังไม่มีแพลนที่จะตัดใจ หรือมองไปที่อื่น

คุณยังคงเป็นจุดโฟกัสเดียวที่ผมมองเห็นก่อนใครเสมอ
ขนาดไม่เห็นตัวคุณ ผมยังเห็นหนูแดงก่อนตลอดเลย
คุณเชื่อไหมว่าผมสัมผัสการมาของคุณได้เกือบทุกครั้ง
เช่นว่าผมบอกว่ารู้สึกเหมือนว่าคุณอยู่ที่นี่
อีกสักไม่เกินชั่วโมง หนูแดงก็จะขับผ่านหน้าผมไป

มันเรียกว่าจิตสื่อถึงจิตได้ไหมนะ
คุณจะรับรู้ได้ไหม กับความรู้สึกของผมหน่ะ
สัมผัสมันได้บ้างหรือเปล่า ว่าผมคิดถึงคุณขนาดไหน
ผมมันพวกไม่ชอบพูด เพราะพูดไม่รู้เรื่อง
จะให้หาเรื่องไปชวนคุยก็ยากเกินความสามารถที่มี
ความคิดถึงก็เลยไม่เคยถูกบอกออกไปเลยสักครั้ง
ยกเว้นแต่ว่าผมจะใช้ของกินที่คุณชอบเป็นข้ออ้าง
จะว่าข้ออ้างก็ไม่ใช่หรอก เพราะเห็นแล้วคิดถึงคุณจริงๆ
เวลาเห็นอาหารที่คุณชอบกิน หน้าคุณก็ลอยขึ้นมาแล้ว
ทุกวันนี้งานเยอะแค่ไหน 
ก็พยายามพาตัวเองไปหาอะไรอร่อยๆกินตลอด
เพื่อที่จะได้ถ่ายรูปรีวิวส่งไปแล้วบอกว่าคิดถึงคุณยังไง

ผมเป็นแค่คนธรรมดา ไม่หวือหวาหรือมีอะไรพิเศษ
ไม่มีความตื่นเต้นให้ใครในบทสนาได้สักที
ผมถนัดแสดงออกไปมากกว่า เช่นการทำอาหารให้ทาน
จะให้ผมพูด ผมบอก หรือสร้างบทสนทนายาวๆ
ผมทำไม่เป็น ผมเป็นบุคคลที่สะสมความน่าเบื่อ
บางทีก็ตอบอะไรออกไปแบบที่อ่านอีกที ไม่น่าเลย
ผมพูดไม่เก่ง ถนัดเขียนออกมามากกว่า
แต่ก็ไม่มช่คนที่ชอบอธิบายอะไรกับใคร ถ้าไม่สำคัญ
มันเลยเป็นการยากที่ผมจะทำอะไรให้คุณประทับใจ

ผมเลยคิดว่าตัวเอง
ก็เหมาะที่จะยืนสนับสนุนคุณอยู่ที่ตรงนี้
ไม่ต้องได้ใกล้แต่ขอแค่ได้อยู่ ทำนองนั้น

ต่อให้คุณจะกำลังรักใครอยู่ ผมว่ามันก็ดีที่สุดแล้ว
ผมจะไม่บอกรักให้คุณรู้ แต่จะอยู่ตรงนี้เพื่อรักคุณ
คุณไม่ต้องมารับรู้การมีอยู่ของผมขนาดนั้น
แค่หิวเมื่อไหร่ค่อยบอก ไม่สบายใจตอนไหนค่อยมา
แล้วลดความเกรงใจที่มีต่อผมน้อยลงอีกสักหน่อย
ลองแง้มประตูให้ผมได้ขยับเข้าไปทำความรู้จักอีกสักนิด
อย่างน้อยผมก็อยากสบายใจ ว่าคุณจะยินดี
ยินดีให้ผมอยู่ในชีวิตของคุณหน่ะนะ

ผมอยากให้คุณเข้าใจว่าผมไม่ได้ให้เพราะอยากได้อะไร
ผมแค่ให้เพราะอยากให้ ผมทำมันด้วยใจที่รู้สึกเท่านั้น
ไม่ได้มีเจตนาอะไร หรือมองหาผลประโยชน์อะไรจากคุณ
ถ้าคุณเปิดใจ ผมว่าคุณสัมผัสมันได้นะ ความรู้สึกผมอะ

เพราะผมกับคุณ เราทำงานกันคนละสายเลย
ต่อให้จะเวียนมาพบมาเจอกันอยู่บ้าง
อต่ก็ไม่มีทางที่เราจะสามารถมีผลประโยชน์ร่วมกัน

ถ้าจะมี ก็เหมือนการซัพพอร์ตสนับสนุนกันมากกว่า
ไม่ได้ต้องใช้อะไรมาแลกเปลี่ยนกันสักหน่อย

ผมไม่รู้ว่าคุณมองมาว่าผมเป็นแบบไหน
แต่สำหรับผม คุณคือความโชคดี 
คุณคือคนที่ทำให้ผมรู้สึกอยากใจดี
คุณคือคนที่ทำให้ผมอยากรักตัวเองให้ดี
คุณคือคนที่ทำให้ผมอยากใช้ชีวิตให้ดี
คุณคือคนที่ทำให้ผมอยากเป็นตัวเองที่ดีกว่าเดิม
คุณทำให้ผมเจอความหมายว่าจะใช้ชีวิตต่อไปเพื่ออะไร
คุณคือความสุข
คุณคือพลังงานแสงอาทิตย์สำหรับผม
คุณคือกำลังใจ และเป็นแรงบันดาลใจ
คุณคือคนที่ทำให้ผมได้ทำอะไรที่มากกว่าที่เคยทำ
คุณทำให้ผมเป็นผมที่มีความสุขและโชคดีที่สุดเลยนะ
ผมมีความสุขในตอนที่ได้รักคุณแบบนี้

ไม่เคยเสียใจเลย ไม่เสียใจเลยที่ได้รัก

ต่อให้คุณจะไม่รักผมก็ตามที ผมก็จะรักคุณอยู่ดี
เหมือนกับว่าคุณเกิดมาเพื่อให้ผมอยากจะรัก
รักแบบที่อยากดูแล รักแบบที่อยากทำความเข้าใจ
รักแบบที่ไม่คาดหวังว่ามันจะต้องเป็นไปแบบไหน
รักแบบที่ไม่เห็นแก่ตัว รักแบบที่อยากใจดี
รักแบบที่ยังจะรักทั้งๆที่ไม่ได้พบหรือเจอกัน
รักแบบที่ไม่จำเป็นต้องไปยืนกับคุณข้างๆ 
รักแบบที่ในมือของผมถือปิ่นโตไม่ใช่ดอกไม้
รักแบบที่อยากใช้เวลาเพื่อรักจริงๆ
รักแบบที่ถ้าให้ผมต้องเลือกระหว่างงานกับคุณ
ผมจะเลือกคุณอย่างไม่ต้องสงสัย
ไม่ใช่ว่างานไม่สำคัญ แต่ผมสามารถจัดการมันได้
และเพราะคุณคือคนที่สำคัญที่สุดของผมยังไงละ


เลิกสงสัยได้แล้วนะที่รัก ว่าทำไมคุณถึงสมควรถูกรัก
ก็คุณหน่ะ สมควรจะได้รับแต่สิ่งที่มันดี

กับคนนี้ เป็นเรื่องที่สมควรทั้งนั้น

ผมซื่อสัตย์กับความรู้สึกของตัวเองเสมอ
คุณคือที่รัก เป็นคุณที่ผมรัก #คุณไข่คือพระอาทิตย์


คิดถึงจังเลยคุณ ,รักคุณนะคุณพระอาทิตย์
SHARE
Written in this book
THE SUN
Writer
Knsynp
Knsynp
ความรู้สึกจากผม ที่มีคุณเป็นความหมาย เรื่องราวของพระจันทร์ที่ตกหลุมรักพระอาทิตย์ ความเป็นไป ของเวลากลางคืนที่อยากมีเวลากลางวันเป็นของตัวเอง เรื่องราวของผม ที่ส่วนใหญ่มีคุณอยู่ในนั้น เรื่องจริงของผู้หญิงที่กำลังรักผู้ชายคนหนึ่ง ผ่านการส่งปิ่นโต และภาพวาด จะรักแม้ไม่ได้พบกัน ,คุณไข่คือพระอาทิตย์

Comments

Origamidollx
2 months ago
การบอกกับคนๆนั้นตรงๆ มีค่ามากยิ่งกว่าทุกสิ่ง ดีกว่ามโน เราเชื่อแบบนั้น
Reply
Knsynp
2 months ago
ขอบคุณสำหรับความคิดเห็นนะคะ ต่อให้ไม่ได้บอกอะไรออกไป สำหรับเรา มันก็มีค่ามากที่สุดแล้วค่ะ เพราะความสัมพันธ์นี้เป็นความสัมพันธ์ที่ดีสำหรับเรา
pimsiri
2 months ago
ชอบจังค่ะ แบบนี้แหละที่เรียกว่าความรัก ความรักทำให้เราอยากทำตัวดีขึ้น แค่รู้สึกอยากสนับสนุนเค้า อยากทำความรู้จัก อยากรักเค้า เรารู้สึกเข้าใจคุณมากๆเลย 🍱🍚
Reply
Knsynp
2 months ago
ขอบคุณนะคะ
Wanderlust0
2 months ago
ผู้หญิงคนนั้นโชคดีมากเลยคะ
Reply