[OS] I See You (Sakura x Yiren)


ไม่มีอะไรเป็นอย่างที่คิดสักนิด!


มิยาวากิ ซากุระ นอนคว่ำอยู่บนโซฟาห้องนั่งเล่นอย่างสิ้นหวัง

แววตาที่เคยสดใสของเจ้าแมวส้มกำลังหม่นหมอง แก้มเนียนปราศจากเครื่องสำอางยู่ยับไปกับหมอนอิงที่เธอโถมตัวลงมาใส่เพื่อรองรับความเจ็บช้ำใจ

ทำตัวเองทั้งนั้นแหละ คนโง่!
หากคุณเคยฟังเพลง See You Again จากรายการ Produce48 ก็คงพอจะนึกภาพออกว่าไอดอลสาวชาวญี่ปุ่นวาดฝันเกี่ยวกับการพบกันอีกครั้งของเธอและ ‘คนคนนั้น’ ไว้อย่างไร

บทเพลงที่แทนความในใจของผู้หญิงขี้อายคนหนึ่งที่ต้องห่างจากคนพิเศษของเธอไปนานแสนนาน แต่ก็ยังคงหวังไว้ว่าจะได้กลับมาเจอกันอีกครั้งในวันที่ฟ้าเป็นใจ

เพราะยิ่งเวลาผ่านไปก็ยิ่งคิดถึง และยิ่งหวังว่าการพบกันอีกครั้งจะยิ่งทำให้ทั้งคู่มีความสุขราวกับฝันที่เป็นจริง 

เพราะคงจะมีเรื่องมากมายที่อยากเล่า มีอะไรอีกมากมายที่อยากบอก

เพราะก่อนหน้านั้น เธอยังเขินอายเกินไป

แต่เคยขอเอาไว้ว่าจะกลับมาอยู่ข้างกัน เคยสัญญากันไว้แล้วในบทเพลง เธอเลยเก็บใจไว้รอและหวังว่าเมื่อได้เจอกันอีกครั้ง เธอจะกล้าพอ

.

.



“อ๊ากกกกกก”

เยนาและยูจินที่เพิ่งเดินออกมาจากห้องนอนหันมองหน้ากันทำตาโตเมื่อเห็นมิยาวากิกัดหมอนส่งเสียงตะโกนและดิ้นไปมาอยู่อย่างนั้น

สักพักเยนาก็ดึงคอเสื้อน้องสาวตัวสูงลงมากระซิบกระซาบ สองแสบยิ้มร้ายให้กันและย่างเท้าเข้าใกล้คนญี่ปุ่น จากนั้นเยนาก็สวมวิญญาณแรปเปอร์


“ 오랜 시간이 흘러 둘이 다시 만나는 날 ”
(วันนี้เราจะได้พบกันหลังจากไม่ได้เจอกันนาน)


ซากุระลุกขึ้นมานั่งมองคู่หูคู่เพี้ยนตั้งแต่ได้ยินประโยคแรกที่เธอจำได้ดี


“ 기다림 끝에 더 큰 행복이 있을 거라 ”
(คงจะยิ่งมีความสุข หลังจากที่เรารอคอยมาตลอด)


แล้วพอถึงท่อนแรปของเธอ เยนาก็ยื่นกำปั้นมาใต้คางเธอเหมือนจ่อไมค์ให้ แต่เธอไม่เล่นด้วย ยูจินเลยสวมตำแหน่งแทนอย่างไม่รอช้า


“ 는 말처럼 우리 둘도 행복을 얘기해 ”
(เราจะพูดคุยกันอย่างมีความสุข เหมือนที่เคยทำ)

“ 오래 꿈꿔왔던 일들이 현실이 돼 ”
(สิ่งที่เราฝันมาตลอดจะได้กลายเป็นจริง)


“As time goes by”


เยนาดัดเสียงเป็นเพื่อนตาแข็ง แล้วยื่นมือกลมๆ ไปทางเจ้าของเพลงอีกครั้ง แต่ซากุระก็ปล่อยให้ยูจินแย่งท่อนไปอีกจนได้


“ 내 가슴은 너를 찾아 더 ”
(หัวใจฉันก็ยิ่งตามหาเธอ)


“Heart to heart”


“ 우린 서로에게 더 끌려 ”
(เราจะเข้าใกล้กันมากกว่าเดิม)

“ 노래가 끝날 때쯤 너를 찾아올게 ”
(เมื่อเพลงนี้จบลง ฉันจะไปหาเธอนะ)

“ 조금은 힘들어도 날 기다려줘 Babe ”
(มันอาจจะยากไปสักหน่อย แต่ช่วยรอฉันทีนะ)


ซากุระถอนหายใจเฮือกใหญ่หลังได้ดูการแสดงที่ไม่รู้ว่าจะให้กำลังใจหรือตอกย้ำซ้ำเติมความผิดหวังของเธอกันแน่ ส่วนศิลปินดูโอ้ที่ไม่ได้รับเชิญก็เข้ามานั่งประกบซ้ายขวา

“มานอนเปื่อยแบบนี้แล้วเค้าจะรู้มั้ยล่ะว่าเราคิดถึง อยากเจอ อยากคุย”

เยนาพูดขึ้นมาก่อน

“ความกล้ามันหายไปไหนหมดน้อ”

ยูจินบ่นพึมพำด้วยท่าทีราวกับคนแก่

ทุกคนคงจะรู้กันหมดแล้วว่าเธอมีอะไรซ่อนไว้ในใจ หลังจากเพื่อนที่เธอแสนรักและไว้ใจอย่างฮเยวอนดันไปฟ้องคนอื่นว่าเธอเอาแต่ฮัมเพลง ‘ทาชีมันนา’ หรือ ‘See You Again’ ไม่หยุดตั้งแต่ได้ยินข่าวว่า Everglow จะเดบิวต์

‘ความกล้า งั้นเหรอ?’

“หึ”

ซากุระพ่นลมหายใจเสียงขึ้นจมูก

กับคนคนนี้น่ะ เธอไม่เคยจะมีความกล้าเลยสักครั้งเดียว

หล่อนก็เป็นแค่... 

เด็กสาวชาวจีนคนหนึ่ง

ที่ทำให้ ‘ทุกคน’ ละสายตาไม่ได้ตั้งแต่แรกเห็น

หล่อนไม่ใช่แค่สวย แต่ทั้งเก่ง ทั้งน่ารัก มุ่งมั่น บางครั้งก็ดูดุดันและแสนจะเย้ายวนเมื่อเคลื่อนไหวไปกับเสียงเพลง

ทั้งที่ออกจะดูนุ่มนิ่มเรียบร้อยขนาดนั้น เด็กนั่นกลับทำให้คนใจกล้าจนถึงขั้นบ้าบิ่นอย่างซากุระต้องปากคอสั่น คอยหลบสายตาตอนที่เธอค่อยๆ ยกมือเสนอตัวเป็นเซนเตอร์แข่งกับหล่อนในตอนที่ได้อยู่ทีมเดียวกัน

ซากุระรู้ตั้งแต่แรกแล้วว่าตัวเองตกอยู่ในอันตราย

เธอจะไม่เป็นตัวของตัวเอง

เวลาอยู่กับ ‘หวัง อี้เหริน’

จากที่ไม่เคยพูดคุยกันมาก่อน การได้แสดงในเพลงเดียวกันทำให้เธอสนิทกับอี้เหรินมากขึ้นเรื่อยๆ ประทับใจในตัวเด็กคนนี้มากขึ้นเรื่อยๆ 

แล้วความรู้สึกที่ยุกยิกอยู่ในใจมานาน ก็เริ่มชัดเจนมากเสียจนเธอต้องยอมรับกับตัวเอง

มันคงจะดี ถ้าหลังจากสัปดาห์นั้นอี้เหรินไม่ได้ตกรอบไปอย่างที่เธอไม่ทันได้เตรียมใจไว้ล่วงหน้า 


กับคนอื่นมันง่ายที่จะแสดงความรู้สึก แต่กับอี้เหรินที่พยายามจะเข้าหาเธอก่อนมาตลอด แถมยังพยายามพูดภาษาญี่ปุ่นเพื่อสื่อสารกับเธอ ซากุระคิดประโยคดีๆ ไม่เคยจะออก เธอหงุดหงิดตัวเองทุกที แต่พอเห็นน้องแสดงออกว่าเข้าใจสายตาและท่าทางของเธอเสมอ ความรู้สึกไม่ดีก็กระจัดกระจายหายไปหมด

รายการจบลงโดยที่ซากุระไม่ได้แสดงให้อี้เหรินรับรู้ว่าเธออยากจะรักษาความสัมพันธ์เอาไว้

เธอปล่อยให้โอกาสหลุดลอยไป พออยากจะทำอะไรสักอย่างเพื่อให้ได้คุยกันอีกครั้ง เธอก็ทำมันพังพินาศด้วยการอัปรูปคู่ของตัวเองกับอี้เหรินลง SNS สำหรับแฟนคลับจีนโดยเฉพาะ แต่กลับก๊อปชื่อมาวางผิดเป็นเยนา

เหมือนกันมากมั้ง บ้าเอ๊ย!

นอกจากอี้เหรินจะไม่ทักมาก่อน น้องคงจะเกลียดเธอไปแล้วด้วยซ้ำ นั่นจึงเป็นสาเหตุให้มิยาวากิไม่อยากจะทำอะไรโง่ๆ ซ้ำสองอีก เธอเลยตั้งใจว่าจะหัดพูดภาษาเกาหลีให้เก่งกว่านี้ก่อน เจอกันคราวหน้าจะได้้พูดภาษาเดียวกันสักที

แต่เมื่อวันที่รอคอยมาถึง เธอกลับไม่ได้ทำอย่างที่หวัง

ทั้งที่ฝึกฝนตัวเองมาเป็นอย่างดีด้วยการดูรูปอี้เหรินทุกวัน ดูไลฟ์เพลง Bon Bon Chocolat จนเต้นได้ ใช้แอคหลุมเข้าไปรีทวีตรูปจากแฟนไซต์และแอบกดเซฟไว้ดูจนไปสนิทกับน้องในความฝัน แต่มันก็ไม่ได้ผลเมื่อต้องเผชิญโลกแห่งความจริง

วันนี้ IZ*ONE และ Everglow ขึ้นแสดงเวทีเดียวกัน ต้องมีสักจังหวะแหละที่ทั้งสองวงจะได้สวนกันบ้าง แต่โชคก็ไม่เข้าข้างเพราะตารางเวลาเหลื่อมกันมากเกินไป

จนกระทั่งถึงตอนประกาศรางวัล

IZ*ONE ชนะเป็นครั้งที่สามแล้วในการคัมแบ็กครั้งนี้ ความดีใจมีมากจนเธอหยุดคิดเรื่องอี้เหรินไปได้ชั่วคราว แต่เมื่อศิลปินวงอื่นๆ ทยอยเดินออกจากเวที เธอก็เห็นใบหน้าที่คุ้นเคยของเพื่อนร่วมรายการอย่างชีฮยอน

ขณะที่ทักทายชีฮยอน มือเธอก็เริ่มเย็นขึ้นมาแล้วเพราะเห็นใบหน้าสวยๆ ที่อยากจะเจอมานานยืนห่างออกไปทางด้านหลัง และอี้เหรินจะต้องเดินมาทางนี้

หัวใจเธอเต้นเร็วขึ้นสวนทางกับจังหวะของเวลาที่หน่วงช้าลงในความรู้สึก

เชิ้ตขาวกับเบลเซอร์ดำ โคดี้วงนั้นช่างไม่ปรานีหัวใจเธอแม้แต่น้อย อี้เหรินในวันนี้ดูสวยสง่า หรูหราเจิดจ้าเสียจนเธอลืมหายใจ หล่อนสะกดสายตาเสียยิ่งกว่าวันแรกที่ได้เจอกันเมื่อปีก่อนเสียอีก

จู่ๆ เธอก็เกิดอยากจะหายตัวไปเฉยๆ เพราะอี้เหรินดูดีเกินไป จนซากุระคิดว่าถ้าเข้ามาใกล้กันกว่านี้ เธอต้องสติแตกแน่ ไม่รู้ทำไมหล่อนต้องมาดูดีที่สุดในวันที่เธอดูแย่ที่สุดด้วย สวรรค์กลั่นแกล้งกันชัดๆ

พอถึงตอนที่จะต้องเผชิญหน้ากับอี้เหรินจริงๆ ซากุระก็พยายามปั้นสีหน้าท่าทางให้เป็นปกติ ไม่ให้ดูตื่นเต้นเกินไป แต่จังหวะที่เธอละสายตาจากชีฮยอนไปมองที่อี้เหริน กลับพบว่าอีกฝ่ายกำลังหันไปทางอื่นราวกับว่าเธอไม่สำคัญ เลยเสียหลักและเสียความมั่นใจไปบ้าง

ทว่าเสี้ยววินาทีถัดมา...

อี้เหรินกลับหันมายิ้มให้เธอ


ซากุระสติหลุดไปแล้ว


อี้เหรินยื่นมือออกมาแตะโดนท้องของเธออย่างไม่ตั้งใจ เพราะเธอสมองชาจนไม่ทันคิดว่าควรจะยื่นมือไปจับตอบ

รอยยิ้มแสนอันตรายนั่นทำให้เธอเผลอทำสิ่งที่งี่เง่าที่สุดเท่าที่คนคนหนึ่งจะทำกับคนที่ตัวเองแอบชอบได้ในวินาทีที่แสนสำคัญ

เธอรีบหันหนีไปทางอื่น ยกไมค์ขึ้นมาทำเป็นร้องเพลง ทั้งที่นั่นไม่ใช่ท่อนของเธอด้วยซ้ำ! 

หมดกัน
การฝึกซ้อมสูญเปล่า การรอคอยก็ไร้ค่า ซากุระยืนไว้อาลัยให้ในใจตัวเองแม้หน้าตาจะยิ้มแย้ม เธอรู้ตัวว่าเธอเสียมารยาทกับอี้เหรินอย่างร้ายแรง เพียงเพราะความเขินบ้าๆ บอๆ 

เธอคิดว่าเมื่อหันกลับมาอี้เหรินก็คงจะหายไปตลอดกาล แต่ความคิดนั้นพลันดับลงไปเมื่อสัมผัสได้ถึงฝ่ามือที่วางลงมาบนเอวและท่อนแขนที่พาดโอบเธอไว้หลวมๆ

เธอหันกลับไปอีกครั้งและพบว่าเจ้าของใบหน้าที่เธอคิดถึงอยู่ทุกวันก็ยังยืนยิ้มกวนๆ อยู่ไม่ไปไหน 

วินาทีนั้นใจที่แหลกสลายของเธอถึงได้กลับมารวมกัน สติสตังถึงได้คืนกลับเข้าร่าง ครู่หนึ่งที่รู้สึกราวกับว่าไออุ่นจากมือของน้องแผ่ซ่านขึ้นมาถึงช่วงอก ลามมาถึงลำคอ และวูบวาบอยู่บนใบหน้าของเธอ

เธอยิ้มให้อี้เหริน ยกมือขึ้นแตะคางน้องเบาๆ สองสามครั้งเชิงหยอกล้อ คิดถึงเจ้าเด็กคนนี้มากจนอธิบายไม่ถูก วันนี้น้องน่ารักและดูสบายๆ มากเสียจนเธอหมั่นไส้ อยากจะจับคางนั่นบีบแรงๆ สักทีด้วยซ้ำแต่ก็ไม่กล้า แค่แตะตัวน้องได้เธอก็ประหลาดใจตัวเองมากแล้ว

ซากุระรู้ตัวอยู่ได้ไม่นาน สมองก็ช็อตอีกรอบเพราะเด็กหน้าสวยดันมาจิ้มแก้มเธอคืน 

เธออึ้งเพราะไม่คิดว่าอี้เหรินจะเล่นกับเธอเหมือนคนที่คุ้นเคยกัน แถมตอนที่เธอจะเอามือลง เธอจับถูกข้อมือน้อง ขณะที่มือของทั้งสองแตะโดนกันก็รู้สึกได้ว่าน้องกำมือเธอเอาไว้ ก่อนจะปล่อยและเดินจากไป 

ทิ้งให้เธอยืนยิ้มค้างโยกตัวตามเสียงเพลงอย่างล่องลอย ไม่รับรู้อะไรไปอีกพักใหญ่ อาการเหมือนคนเมาอากาศไปจนกระทั่งได้กลับมานั่งทบทวนตัวเองอีกครั้งที่หอพัก และพบว่าตัวเองก็ยังทำอะไรขายหน้าต่อหน้าเด็กคนนั้นอยู่ดี

ทั้งที่มั่นใจต่อหน้าคนทั้งโลกได้ แต่กลับมาเปิ่นเซ่อใส่เด็กที่เกิดหลังเธอตั้งสี่ปี ยังไม่นับอายุการทำงานที่เทียบกันไม่ติด ตราบใดที่ไม่มีโอกาสอยู่ใกล้ๆ อี้เหรินจนเธอปรับตัวได้ เธอก็คงจะต้องเป็นแบบนี้ไปตลอดกาล

สมัยที่ยังอยู่ทีมเดียวกัน น้องยังมาขอจับมือเธอตอนตื่นเต้นอยู่เลย เธอก็จับมือได้ กอดน้องได้ ไม่ลนอย่างวันนี้ แต่ตอนนั้นเป็นเพราะพวกเธอตัวติดกันแทบจะยี่สิบสี่ชั่วโมง ซากุระไม่เห็นทางไหนเลยที่จะเข้าไปใกล้น้องได้อีกครั้งในตอนนี้ แม้ว่าเยนา พี่สาวคนสนิทของอี้เหรินจะนั่งหัวโด่อยู่ตรงนี้ เธอก็ยังไม่กล้าขอความช่วยเหลือด้วยซ้ำ


.


.


“ทักไปสิ ทักเล้ย”

เยนายัดโทรศัพท์ใส่มือเพื่อนร่วมวง แต่คนใจเสาะดันรีบปล่อยมันลงบนโซฟาเหมือนโดนถ่านร้อน

“บ้าเหรอ คุยกันไม่รู้เรื่องหรอก”

ยูจินถอนหายใจ ส่วนเยนากุมขมับ

“ตกลงพี่ชอบอี้เหรินออนนี่จริงป่าวเนี่ย”

“ฮื่อ ชอบสิ ชอบมากๆ”

“แล้วจะรออะไร รอให้วงเราแตกก่อนรึไง”

“เอ๊ะ ยูจินนี่”

เยนาปาหมอนใส่หน้าน้องที่พูดมากเกิน ยูจินเลยยิ้มแหยอย่างรู้สึกผิด

“ก็ทางนั้นเค้าจะชอบเรารึเปล่าก็ไม่รู้นี่นา”

“โอ๊ยยยย”

เยนาทิ้งตัวนอนแผ่อย่างเหนื่อยใจ ส่วนยูจินก็ส่ายหน้าผิดหวังในตัวรุ่นพี่คนดัง

“ไปนอนดีกว่ายูจินอา พูดไปเค้าก็ไม่เชื่อเรา”

“จริง ไปลุ้นคู่อื่นกันดีกว่าเนอะ”

สองคู่หูกอดคอกันเดินเข้าห้องนอน ปล่อยเจ้าแมวส้มนั่งหน้าจ๋อยกับโทรศัพท์ที่นอนคว่ำหน้าอยู่บนโซฟา

‘ติ๊ง’

“เห?”

หญิงสาวหยิบเครื่องมือสื่อสารขึ้นมาดู เห็นกล่องข้อความโปรแกรมแชทเด้งขึ้นมา ชื่อผู้ส่งเป็นภาษาที่เธออ่านไม่ออก


: ซากุระออนนี่

: นอนรึยังคะ

: เจอกันวันนี้ คิดถึงเพลงที่เราเคยร้องด้วยกันเลยนะคะ

: 🎶 PRODUCE48 - 다시 만나


อี้เหริน!!!

ตอนนี้ซากุระรู้แล้วว่าใครคือคนที่ทักเธอมา

‘ตอบอะไรดี กดอ่านเลยดีมั้ย คิดภาษาเกาหลีไม่ออกอีกแล้ว จีนก็ว่างเปล่า ตายๆๆๆ’

ตอนนี้เธอต้องการตัวช่วยอย่างด่วน

“เยนา! เยนาย๊า ชเวเยนา!!!”

“โวยวายอะไรเนี่ย”

ไม่ใช่แค่เยนา แต่เมมเบอร์คนอื่นๆ ก็เดินตามออกมาดูด้วย แต่ซากุระไม่ได้สนใจอย่างอื่นนอกจากข้อความที่เด้้งขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง


: สงสัยพี่จะนอนแล้ว

: ความจริงไม่ได้คิดถึงแค่เพลงหรอกค่ะ 

: อี้คิดถึงพี่นะคะ


3...

2...

1


“กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด”



















Talk:

*เพื่ออรรถรส แนะนำฟังเพลงทาชีมันนาพร้อมคำแปลอีกรอบนะคะ ความหมายชวนเขินมาก*

เคยบอกไว้ว่าถ้าคู่นี้มีโมเม้นจะอัพฟิคน้องวาสิบแปดขวบ แต่ตอนนี้ใจไม่นิ่งพอเลยต้องหยุดเขียนชั่วคราวจนถึงสอบเสร็จ (กลางพ.ค.) เลยเขียนอันนี้แทนค่ะ ถ้าชอบก็ส่งกลจ.มาในคอมเม้นได้นะคะ จะดีใจมากเลย

โมเม้นวันนี้ dreams come true มากๆค่ะคุณ น้ำตาจะไหล สาอี้อี้สามาแน่! 

ปล. อยากอ่านมุมมองน้องอี้จัง รักน้องอี้~









SHARE

Comments

KingJoffrey
6 months ago
สู้ๆครับรออ่านทุกเรื่อง
Reply
Shallot
6 months ago
ขอบคุณค่า
buddygirlsss
6 months ago
ชอบตรงที่ว่า 'ไม่รู้ทำไมหล่อนต้องมาดูดีที่สุดในวันที่เธอดูแย่ที่สุดด้วย' ภาพชุดที่น้องวอนยองกับพี่ซากุระใส่ใน m-countdown ลอยขึ้นมาทันทีเลยค่ะ ทำไมนะทำไม ฮ่าๆๆๆๆๆๆ / แอบดีใจที่ตอนสุดท้ายน้อนอี้ทักพี่สามาก่อน เพราะนี่คิดว่าพี่สาไม่มีทางทักน้องไปก่อนแน่ๆ ป๊อดจนเราจะไปรอลุ้นคู่อื่นกับเยนาและยูจินแล่ว ฮึ่ยยย
Reply
Shallot
6 months ago
ปรากฏเยนายูจินลุ้นวอนยองมิรุค่ะ สิ้นหวังกว่าเดิม55555555
Cool48s
6 months ago
สาอี้ที่รอคอยค่ะ โมเม้นมาแล้วฟิคก็ต้องมา
ขอบคุณที่แต่งนะคะ น่ารักมากเลยแบบป๊อดๆ555
จะรอน้องวานะคะ สู้ๆ รอคู่รองด้วย 😁
Reply
Shallot
6 months ago
ขอบคุณค่า 🥰
nananatte
6 months ago
ซากุระสติหลุดไปแล้วววววว....
เข้ามาอ่านเพราะแน่ใจว่าต้องมีชีฮยอนแน่นอน มีจริงๆ ด้วยค่า ^____^
Reply
Shallot
6 months ago
เพิ่งรู้ว่าคุณณัฐดู pd48 นะคะเนี่ย ชอบชีฮยอนเหรอคะ
nnnna
6 months ago
'แต่เคยขอเอาไว้ว่าจะกลับมาอยู่ข้างกัน เคยสัญญากันไว้แล้วในบทเพลง เธอเลยเก็บใจไว้รอและหวังว่าเมื่อได้เจอกันอีกครั้ง เธอจะกล้าพอ' สุดท้ายก็ไม่กล้านะสาา! คนกาก

อ่านแล้วว้าวุ่นจังค่ะตั้งแต่ต้นจนจบเลย ทำไมพิสาเป็นคนงี้ เลิ่กลั่กไปหมด 55555 มัวแต่รอแล้วเมื่อไหร่จะได้พูด แต่คนไม่กล้าก็คือไม่กล้าอะเนอะ อยากรู้ระดับความว้าวุ่นของน้องอี้จังค่ะ แต่เชื่อว่าความโวยวายแพ้พิสาแน่นอน 55555
Reply
Shallot
6 months ago
ถ้าคู่นี้เค้าเจอกันอีกจะลองเขียนพาร์ทน้องอี้ดูนะคะ :)