ฉัน หลงรักคนแปลกหน้า *9 (วกวน)
บางครั้งความสัมพันธ์มันจบลงด้วยคำถามมากมาย
จนเราหาคำตอบไม่ได้และทำได้เพียงท่องไว้ในใจว่า..
ถ้ามันใช่ สักวันเราจะวนกลับมาเจอกันอีก

Cr.ตุ๊ดเถื่อน

จริงๆ เรื่องมันควรจบไปตั้งนานแล้ว
แต่เป็นเราเองที่เลือกจะยื้อมันเอาไว้

เป็นเราเองที่ไม่ยอมรับความจริง

และก็เป็นตัวของเราเอง ที่โกหกตัวเอง

เราเองที่ทำร้ายหัวใจตัวเอง
ไม่ใช่เพราะเค้าคนนั้นเลย

ถ้าก่อนหน้านี้เรายอมรับความจริง
เลือกที่จะค่อยๆ ถอยออกมา
จากความรู้สึกที่เราคิดไปเองฝ่ายเดียว

ไม่โกหกตัวเอง ไม่หลอกตัวเอง
ให้ความหวังตัวเองไปวันๆ
ว่าเค้าก็มีใจให้เราเช่นกัน

วันนี้...
เราคงไม่ต้องเสียใจอยู่แบบนี้


เราไม่สมควรกล่าวโทษเค้าเลย
นอกจากตักเตือกตัวเอง
ในความใจง่าย อ่อนไหวง่ายเกินไป

พอเค้ามาทำดีด้วย พูดจาดีด้วย
คอยมารับฟังปัญหาของเรา
มาคอยให้กำลังใจ มาบอกฝันดีก่อนนอน

เราก็คิดเองไปต่างๆ นาๆ ว่าเค้ามีใจ
คิดไปเองว่าเค้าก็รู้สึกเหมือนกับเรา

มันคือจุดอ่อนในตัวเราที่ไม่เคยแก้ไขได้


เราไม่รู้จะผ่านช่วงเวลานี้ไปยังไง
ต้องใช้เวลารักษาใจตัวเองนานแค่ไหน

และไม่รู้ว่ามันจะดีได้แบบเดิมหรือเปล่า

เราร้องไห้ให้กับเรื่องราวเดิมๆ กับคนเดิม
กี่ครั้งแล้ว เราก็ไม่รู้

มันคงถึงเวลาที่เราควรจะยอมรับความจริง
และปล่อยทุกอย่างให้ผ่านไปให้ได้

จริงๆ สักที


.../
เหตุเกิดมาจากสิ่งที่มันสะสมมาแล้วระยะหนึ่ง
จากนิสัยส่วนตัวของกันและกัน

ส่วนตัวของเค้าที่ชอบหายไป
โดยที่ไม่บอกกล่าว
หายไปโดยที่กลับมาให้เหตุผลกับเราทีหลัง

เป็นแบบนี้ทุกครั้ง
และเป็นแบบมาตลอด


มาจนถึงครั้งล่าสุด
เค้านัดจะเจอกับเราในช่วงวันหยุด 3 วันนี้
(6 -8 เมษายน 62) ถ้าไม่ติดว่ามีงานด่วน

ก่อนหน้านี้เค้าส่งข้อความมาหาเรา
ว่าอยากได้อะไรเป็นของฝาก บอกมาเลย

เราตื่นเต้นมาก ที่เค้าจะมาหา
เราสองคนกำลังจะได้เจอกัน
หลังจากที่คุยกันผ่านตัวหนังสือ
ตลอดช่วงเวลาเกือบ 10 เดือน


แต่เมื่อถึงเวลา เค้าเงียบหายไปเลย
ไม่มีการบอกกล่าวเหตุผลอะไร
ให้เราได้รู้

ในขณะที่เราทำได้แค่ รอ
แบบไม่มีจุดหมายใดๆ

รอ...
รอเค้ามาบอกเหตุผลที่เค้าหายไป

รอ

รอ
รออะไรบ้าบอก็ไม่รู้



เราบ้าไปของเราเองคนเดียว
เค้าไม่ได้รู้สึกอะไรกับเรา
เหมือนที่เรารู้สึกกับเค้าเลยแม้แต่น้อย
ที่สำคัญเค้าก็เคยบอกเราไปแล้ว
ว่ารู้สึกกับเราแค่เพื่อนจริงๆ

เราหลอกตัวเองอยู่คนเดียว
สร้างเรื่องราวทุกอย่างไปเองคนเดียว

หลอกตัวเอง ว่า ...

เ ร า จ ะ เ ป็ น เ พื่ อ น กั บ เ ค้ า ไ ด้

ในขณะที่เรารู้ตัวเองดีว่าทำไม่ได้
เราไม่เคยคิดกับเค้าเป็นเพื่อนเลย

" เราคิดกับเค้าเกินเพื่อน "

เราโกหกตัวเอง
ว่าคิดกับเค้า แ ค่ เ พื่ อ น
เพียงเพราะไม่อยากให้เค้า
หายไปจากชีวิตเรา
เราอยากมีเค้าอยู่กับเราไปตลอด

ก็เท่านั้นเอง


แต่แล้วสุดท้าย...
ความรู้สึกที่ซ่อนเก็บไว้มันก็เก็บไม่ได้หรอก
ยิ่งอยู่ต่อ ยิ่งคุยต่อ เรายิ่งคาดหวัง

และเราก็รู้ดี ว่ามันไม่มีวันที่จะสมหวัง

ความผิดหวัง ความเสียใจ
จากสิ่งที่เราสร้างมันขึ้นมาเอง
และตอนนี้มันกำลังทำร้ายตัวเราเอง

เจ็บไปเองคนเดียว


...//
มาถึงตรงนี้
เราตอบตัวเองไม่ได้เลย
ว่าเราจะเข้มแข็งมากแค่ไหน
ถ้าวันหนึ่งเค้ากลับมา
พร้อมเหตุผลที่เค้าเงียบหายไป
เหตุผลที่ไม่ได้มาตามนัดของเรา

ใจเราตอนนี้คือ อยากหยุด
และจบความรู้สึกนี้ไปให้ได้
เราจะไม่ทักไปถามหาเหตุผลใดๆจากเค้าอีก

และเราหวังว่า
เค้าจะเงียบหายไปเลย...
เพราะถ้าเค้าตอบกลับมา
เรากลัวเหลือเกินว่าเราจะใจอ่อน
แล้วกลับไปคุยกับเค้าอีก






...///
และสิ่งที่เรากังวลอยู่ก็เกิดมาขึ้นจริงๆ

ไม่รู้ด้วยความบังเอิญ หรืออะไรก็ตาม

ข้อความเค้าเด่งขึ้นมา !
เค้าตอบข้อความเรา
เพื่อบอกเหตุผลที่เค้าหายเงียบ

ในขณะที่เรากำลังเขียนบรรยาย
เรื่องราว (วกวน) นี้อยู่
บรรทัดสุดท้ายแล้วพอดี


นี่มันความบังเอิญอะไร
มีอะไรกำลังอยากทดสอบจิตใจของเราอยู่ใช่ไหม?



เราเลือกที่จะละเลยข้อความนั้นไป
ได้เห็น และอ่านข้อความผ่านป๊อบอัพแจ้งเตือน
แต่ไม่ได้เปิดเข้าไปอ่านทั้งหมด

ได้แต่บอกกับตัวเอง
ว่าเราต้องหยุดมันให้ได้

จบความรู้สึกนี้ให้ได้
เราต้องทำให้ได้



เราเคยเชื่อมั่นว่าการซื่อสัตย์กับความรู้สึกของตัวเอง
จะทำให้เราเจ็บปวดน้อยที่สุด



#ทุกอย่างจะต้องดีขึ้น
#อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด
#เข้มแข็งเข้าไว้นะ : )


SHARE
Written in this book
อยากเขียนเก็บไว้ให้คุณได้อ่าน
*ฉัน หลงรักคนแปลกหน้า ... คนที่ไม่เคยเห็นหน้ากันมาก่อน ไม่เคยรู้จัก ไม่เคยรู้ว่าเค้าเป็นคนแบบไหน ทุกๆความรู้สึกของฉัน มันได้รับ และส่งให้กัน ผ่านตัวหนังสือ ใน Messenger

Comments