Even though every god damn night, I still see you.
9.00 PM
คืนนี้เป็นอีกคืนที่รู้สึกว่างเปล่า
(มันก็ว่างเปล่ามาทุกคืนนั่นแหละ เกริ่นให้ดูสวยหรูไปอย่างงั้นแหละ)
....
เอาใหม่


9.00 PM
พระจันทร์ดวงใหญ่ที่ดูท่าทางใจดีไม่ปรากฎใน
ค่ำคืนนี้ เหลือเพียงแค่เสี้ยวหนึ่งของดวงกลมโตเท่านั้น ท่ามกลางดวงดาวนับสิบ หรืออาจจะมากกว่านั้น
เท่าที่สายตาเราจะพอมองเห็น
แม้จะเป็นค่ำคืนที่มีทั้งดวงดาวมากมาย
รวมถึงเสี้ยวหนึ่งของดวงจันทร์
ที่ทอแสงส่องให้พอสว่าง 
แต่กลับเงียบเหงาราวกับว่าคืนนี้ท้องฟ้ามืดสนิท



เคยแหงนหน้ามองฟ้าแล้วภาวนาให้ใครบางคนกลับมาไหม


แต่ก็อย่างว่า
คืนนี้รู้สึกราวกับว่าท้องฟ้ามืดสนิท
คงไม่มีคำตอบรับใดใด
และคำภาวนาเช่นนั้นคงไม่มีวันเป็นจริง

ท้องฟ้าที่มืดสนิทในใจทำให้ความคิดมากมายลอดแล่นอยู่ในหัว
รวมถึงความทรงจำเก่าๆ
พอได้กลับไปคิดถึงก็รู้ว่ามันไม่เคยเก่าเลย




มันไม่เคยผ่านไปนาน







ความคิดเหล่านั้น
ฉันอ้อนวอนทุกสิ่งอย่าง
อย่าให้ฉันต้องเสียใจไปมากกว่านี้เลย


เพราะเวลาไม่เคยหยุดเดิน
และฉันยังคงเสียใจ


ถ้าให้ฉันไปยืนพูดกับใครตรงหน้าฉันทำไม่เก่ง
ฉันแสดงออกผ่านคำพูดไม่เป็น
เพราะในบางครั้งฉันไม่รู้ว่าจะพูดอะไร
แต่ถ้าหากให้เขียน
ฉันเขียนได้เป็นร้อยหน้ากระดาษ
หรืออาจจะมากกว่านั้น
ในบทความนี้ฉันอยากแสดงมันออกมาทั้งหมด มันคงเป็นเพียงแค่วิธีเดียว
ที่ฉันจะถ่ายทอดมันออกมาได้ดีที่สุด


ขอโทษที่เขียนถึงเธอแบบนี้
เธอน่ะไม่เหมาะกับคนที่พาเธอมาอยู่ในบทความกระจอกๆแบบนี้หรอก



เธอเหมาะกับใครบางคนที่จะยืนอยู่ตรงหน้าเธอและบอกกับเธอว่ารัก เป็นห่วง หรือว่าคิดถึงได้โดยที่ไม่ต้องกังวลว่าเธอจะอยากได้ยินคำเหล่านั้นไหม
เธอโตแล้ว และเหมาะกับใครบางคนที่เติบโต
เขาจะสามารถปกป้องเธอได้
เธอเหมาะกับใครบางคนที่เธอชอบและรักเขาจริงๆด้วยหัวใจ

เธอคงเหมาะกับใครบางคนแม้ว่ามันจะไม่ใช่ฉัน
และถ้าวันใดวันหนึ่งเธอจะมีใครสักคน
อย่าได้รู้สึกผิดอีกเลย


ใช้ชีวิตให้มีความสุขที่สุดทุกวันเลยนะ
เพราะฉันอยากเห็นรอยยิ้มของเธอตอนที่เธอมีความสุขจริงๆ
อย่าได้คิดมากหรือเป็นทุกข์ใจกับเรื่องอะไรเลย




















เพราะเวลาที่เธอเสียใจ
ท้องฟ้าตรงนี้ก็คงไม่สดใสเหมือนกัน




















ไม่เป็นไรแม้ว่าฉันจะไม่ได้เป็นเหตุผลที่ทำให้เธอยิ้มได้อีกแล้ว
แต่ฉันยังเฝ้ามองรอยยิ้มของเธออยู่
และไม่ต้องกลัวว่าจะไม่มีใครอยู่กับเธอในวันที่เธอไม่เหลือใคร ฉันคิดว่าเธออาจจะไม่มีวันนั้นด้วยซ้ำ
เพราะเธอมีเพื่อนที่ดี มีครอบครัวที่ดี
เธอเป็นคนที่น่ารัก ใครต่อใครก็บอกว่าเธอน่ารัก
รู้ไหม ฉันเองก็คิดแบบนั้น






:)
















ฉันไม่รู้หรอกนะว่าวันวันนึงเธอเจออะไรมาบ้าง
ทำอะไรมาบ้าง เพราะเราไม่ได้คุยกันเหมือนเมื่อก่อนแล้ว ไม่รู้ว่าเจอเรื่องร้ายหรือดีอะไรอย่างไร
แต่ฉันเหมือนเดิม ชีวิตฉันก็มีเท่านั้นแหละ
แต่เอาเป็นว่า ยิ้มไว้นะ
รอยยิ้มและหัวใจของเธอสดใสที่สุดในโลกใบนี้แล้ว

รู้ไว้ว่าฉันอยู่ตรงนี้
และคงจะไม่ไปไหนหรอก
เพราะตอนนี้ยังไม่อยากไปไหนเลย



นั่งมองฟ้าในคืนที่มีพระจันทร์เกือบทุกคืน
และยังนึกถึงใครคนอื่นไม่ได้เลย


มันอุ่นใจสุดๆเวลาที่นึกถึง
แต่พอคิดว่าตอนนี้ไม่มีอีกแล้วก็รู้สึกว่างเปล่า
สองอารมณ์นี้ตีกันในหัวทุกคืนจนกลายเป็นเรื่องธรรมดา ที่ฉันไม่เคยชินกับมันเลยสักคืน

เธอยังคงเป็นความน่ารักเหมือนเดิม
แค่ไม่ได้อยู่ใกล้กันกับฉันตรงนี้เหมือนเดิมแล้ว

หากมีโอกาส อยากขอบคุณ
ขอบคุณเขาคนนั้นที่ทำให้ฉันสามารถกลั่นกรองเรื่องราวต่างๆออกมาเป็นงานเขียนที่งดงามและมีความหมายได้เพียงนี้ ขอบคุณสำหรับทุกช่วงเวลาดีๆและความทรงจำที่ถูกบันทึกเอาไว้เป็นตัวอักษร รวมถึงภาพถ่าย และที่จะไม่มีวันลืมไปได้เลยนั่นก็คือเรื่องราวทั้งหมดที่ทำให้ได้รู้สึก
ขอบคุณที่ทำให้มองพระจันทร์แบบที่ฉันไม่เคยมองมาก่อน ไม่เคยแม้แต่จะก้าวขาออกมามองท้องฟ้าในตอนกลางคืน คิดมาเสมอว่ามันคงมืดสนิทและไม่มีอะไร
เป็นเธอที่ทำให้รู้ว่าพระจันทร์งดงามขนาดไหน


ขอบคุณนะ


ให้ฉันคิดถึงเธออยู่ข้างเดียวทุกวันก็ได้
เพราะการได้เห็นเธอ แม้ว่ามันจะไกล
แต่อย่างน้อยก็ยังมีเธอให้ฉันเฝ้ามอง
บางวันมันก็ทำให้ฉันยิ้มได้และมีความสุขจริงๆนะ

ฉันน่ะรู้จักตัวเองดี
แต่เธอรู้มั้ย เธอทำให้ฉันรู้สึกเหมือนกับว่า
ยังไม่รู้จักตัวเองสักนิดเลย

เพราะถ้าเป็นคนอื่น
ฉันคงจะไม่สนใจว่าเธอจะกำลังเป็นยังไง
และคงปล่อยเธอไปได้ตั้งนานแล้ว




“แต่พอเป็นเธอ
ก็เป็นทุกเหตุผลที่ทำให้ยังรู้สึกได้แล้ว”





















เธอยังคงเป็นคนคนนั้น
คนคนเดียวที่ฉันนึกถึงในทุกค่ำคืน


“เด็กคนนี้กำลังอิจฉาตัวเองในอดีตที่สุดเลย”


รักและคิดถึงเสมอ :-)


https://youtu.be/Oux5C5EjqPo

SHARE

Comments