A Condition Of Love
การจะรักใครสักคนอย่างมีเงื่อนไข ไม่ใช่เรื่องง่ายเอาเสียเลย

ใช่แล้ว คุณฟังไม่ผิดหรอก ไม่ใช่รักอย่างไม่มีเงื่อนไข แต่เป็นรักแบบที่ ‘มี’ เงื่อนไขต่างหาก ประสบการณ์แบบนี้ไม่ได้หาได้ทั่วไป แต่ถ้าคุณก็เป็นคนหนึ่งที่เจอเรื่องแบบนี้เช่นกัน นั่นก็หมายความว่าฉันอาจจะคิดผิดไป แต่ก็เอาเถอะ นั่นไม่ใช่สาระสำคัญของเรื่องที่เกิดขึ้น

ฉันเคยมีความรักที่ยืนนาน ไม่ใช่สิ อาจจะต้องเป็น ฉันเคยคิดว่าฉันมีความรักที่ยืนนานมากกว่า การปลูกต้นรักต่อเนื่องยาวนานถึงสามปีกว่าไม่ใช่เรื่องธรรมดา ฉันและเขาเคยมีอแผนร่วมกันว่า ต้นรักนี้จะยืนยาวตลอดไป แต่แล้วทุกอย่างก็พังทลาย เพราะฉันได้เจอกับชายหนุ่มผู้มากด้วยเงื่อนไข

เงื่อนไขแรกที่มี คือ ณ เวลานั้น เราไม่สามารถเป็นอะไรไปได้มากกว่าแค่ชายหญิงที่ถูกตาต้องใจกัน และมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกันบ้างในบางครั้ง เรื่องที่แปลกคือฉันกลับรู้สึกดีกว่า กระชุ่มกระชวยกว่า มีความสุขกว่า ในทุกครั้งที่เราร่วมรักกัน ฉันสัมผัสได้ถึงความใส่ใจอย่างมากมายที่เขามีให้ ถึงแม้จะไม่เคยได้ยินจากปากตรงๆ ก็ตาม

หลังจากครั้งแรกแล้ว ฉันไม่เคยหวนกลับไปรดน้ำให้ต้นรักที่เติบโตมาอย่างยาวนานอีก ฉันพบว่าทุกอย่างที่เคยทำมา คือความผิดพลาด ความเหนื่อยล้า ไร้ซึ่งเรี่ยวแรงไม่ควรเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นหากว่าเรากำลังมีความสุข การทำงานหนักอยู่ฝ่ายเดียวไม่ใช่เรื่องที่สนุกสักเท่าไร ทุกคำพูดที่ฉันได้ยิน เป็นเพียงเรื่องโกหก เป็นเพียงข้ออ้างสำหรับการแก้ตัวให้ผ่านพ้นไปเป็นครั้งๆ ที่ผ่านมาฉันมืดบอด ไม่เคยแม้แต่รู้ตัวว่าต้นไม้ที่กำลังปลูกไม่มีทางโตไปได้มากกว่านี้ เพราะเรากำลังรดน้ำพรวนดินมันอย่างผิดๆ อะไรที่เป็นไปไม่ได้ ไม่ว่าจะยังไงก็เป็นไปไม่ได้อยู่ดี คิดได้ดังนั้น ฉันจึงเดินจากมา

เขาคือความสบายใจที่ฉันเลือกเดินเข้าหา เงื่อนไขข้อถัดมา คือข้อตกลงซึ่งเป็นพันธสัญญาฉบับลับๆ ว่าความสัมพันธ์นี้จะเป็นความลับระหว่างเราเท่านั้น และที่สำคัญคือความสัมพันธ์นี้ “ไม่มีชื่อเรียก”

ทำไมน่ะหรือ? ก็เพราะมันไร้ซึ่งนิยาม เพราะมันยากเกินกว่าจะหาคำสั้นๆ ที่มีความหมายซึ่งเข้าใจกันโดยทั่วไปมาอธิบายให้ฟังได้ ดังนั้นแล้วมันก็เลยจะต้องเป็นความลับด้วยเช่นกัน ทั้งสองอย่างนี้คือข้อตกลงระหว่างเรา ฉันประทับรอยจูบลงบนพันธสัญญาของเราด้วยความเต็มใจ เขาเองก็เช่นกัน

ถ้าจะให้ลองเปรียบถึงความสัมพันธ์อันแปลกประหลาดนี้ดูแล้ว ก็คงเป็นเหมือนกับความสัมพันธ์ของเพื่อนบ้านที่อาศัยอยู่ภายในหมู่บ้านเดียวกัน เราพบกันในสวนสาธารณะ เคาะประตูบ้านเข้าไปเยี่ยมเยียนโลกของอีกฝ่ายบ้างในบ้างครั้ง แต่ก็ยังละเว้นห้องนอนเอาไว้ เพราะมันเป็นส่วนตัวจนเกินไป เราเข้าบ้านอีกฝ่ายแต่ไม่นอนค้าง ทั้งหมดนี้อาจจะพอทำให้คุณเห็นภาพขึ้นมารางๆ ได้ใช่ไหม?



แต่แล้วก็ดูเหมือนว่าเงื่อนไขที่ตามมาจะไม่จบลงเพียงเท่านั้น



เราต่างรู้ดีว่าอะไรที่รัดแน่นจนเกินไป จะทำให้อึดอัดไม่สบายตัว ไม่มีใครอยากให้ความสัมพันธ์ครั้งนี้เป็นอย่างนั้น



แต่เธอกลับรู้สึก ว่าฉันเริ่มบีบรัดจนแน่นเกินไป เธอโหยหาอิสระ แต่ก็ไม่เข้าใจว่าฉันเองก็โหยหาอิสระเช่นกัน ฉันอาจผิดจริงตามข้อหาที่เธอกล่าว แต่ความผิดของฉันเกิดจากความที่ฉันต้องการเธอมากเหลือเกิน ไม่ใช่บีบเธอเข้ามา แต่ต้องการแน่ใจว่าเธอจะยืนอยู่ตรงนั้น ไม่จากไปไหน ไม่ห่างไปมากกว่าเดิม ซึ่งนั่นเป็นปัญหาเพียงข้อเดียวของเธอ เธอไม่เคยแสดงจุดยืนให้ฉันเห็น เธอไม่ชัดเจน ว่าจะยืนอยู่ตรงนั้นหรือจะเดินห่างออกไป



ใช่แล้ว ความสัมพันธ์ของเราช่างคลุมเครือเหลือเกิน แต่ความจริงข้อนี้คือสิ่งที่ชัดเจนที่สุด ซึ่งมันขัดกับจุดยืนโคลงเคลงที่ไม่ชัดเจนที่แม้แต่ตัวเธอเองก็ยังไม่รู้ว่าจะเลือกทำอย่างไรต่อไป



ฉันตะโกนออกไปสุดเสียง แสดงเจตจำนงและความต้องการให้เธอได้รับรู้ ฉันต้องการคำตอบที่ชัดเจนเกี่ยวกับเรื่องคลุมเครือทั้งหมดนี่ แต่สิ่งที่เธอให้กลับคืนมาเพียงแค่ความไม่ชัดเจนมากขึ้นเรื่อยๆ เท่านั้น ฉันจึงยังคงยืนประท้วงอยู่ตรงนั้นต่อไปเรื่อยๆ ราวกับว่าฟ้าฝนจะเห็นใจ และให้คำตอบกับฉันในที่สุด

SHARE
Writer
siarra
writer
dreamcatcher

Comments

apathy
2 months ago
ดีมากๆเลยครับ
Reply
papoine
1 month ago
ชอบงานเขียนนะคะ
Reply