แม่จิ้งจอกกับเด็กหลงทาง ตอนจบ
วิ่งออกมาได้ตั้งนาน
เพิ่งจะมาถูกยิงในเวลาแบบนี้

เพราะว่าใกล้ถึงจุดหมายแล้ว
ความชะล่าใจ ความประมาทของฉัน
ทำให้วิ่งเป็นเส้นตรงเกินไป



ตลอดทางพวกเขามองเห็นตัวฉันได้ยาก เพราะทุ่งข้าวสาลีคอยกำบังร่างกายของฉันเอาไว้ แต่พอเข้าป่าแล้วก็เห็นตัวฉันได้ง่ายขึ้น ฉันไม่ระวังให้ดีจึงถูกยิงเข้าจนได้

แย่ไปกว่านั้น...เจ้าหมาป่าจ่าฝูง แทนที่ว่าได้ยินเสียงปืนแล้วจะล่าถอยไปทันที กลับไม่เป็นอย่างนั้  

ความบังเอิญไม่ได้มีแต่เรื่องที่ดีเสมอไป
ครั้งนี้ความบังเอิญดันทำให้เจ้าจ่าฝูง
เห็นเด็กมนุษย์ที่มันตามหา
มาตลอดสามวันนี้เข้าพอดี 

มิหนำซ้ำเด็กคนนี้เขากระโดดลงมาจากต้นไม้เพราะเห็นฉันถูกยิง

แล้วพวกคนในหมู่บ้านที่ตามฉันมา 
พวกเขาก็ยังมาไม่ถึง 

..นายลงมาผิดเวลาไปหน่อยนะรู้ไหม..


พวกคนในหมู่บ้านอยู่ห่างจากฉันพอสมควร คงมาถึงก่อนที่หมาป่าจะลงมือไม่ทันแน่ๆ 

เจ้าจ่าฝูงมันสามารถงับคอเจ้าหนูนี้แล้วลากเข้าป่าไปก่อนที่คนในหมู่บ้านจะมาถึงได้สบายๆ

แววตาของจ่าฝูงที่ฉันเห็น 
มันแสดงให้รับรู้ถึงจิตสังหารและความต้องการของมัน 
เชื่อได้เลยว่ามันลงมือแน่ และเด็กคนนี้หนีไม่พ้นเขี้ยวของมันแน่นอน 

ในขณะที่เจ้าเด็กนี่ยังไม่รู้ตัว
ว่าหมาป่ามันจ้องจะเล่นงานเขาจากทางด้านหลังอยู่ มันย่อตัวลงเตรียมที่จะกระโจนออกมาแล้วฆ่าเหยื่อของมัน

ฉันไม่มีแรงเลย...ถ้าฉันเป็นจิ้งจอกธรรมดาคงช่วยอะไรไม่ได้ 

เพียงแต่ว่าฉันเป็น “แม่จิ้งจอก” แม่จิ้งจอกที่เคยเสียลูกไปแล้วครั้งหนึ่ง 
ครั้งนั้นฉันไม่ได้อยู่ปกป้องลูกน้อยของฉัน เขาไม่ได้รู้เลยว่าฉันนั้นเก่งแค่ไหน 

แต่ครั้งนี้ฉันมีโอกาสที่จะแสดงให้เด็กน้อยคนนี้เห็นถึงความเก่งกาจของจิ้งจอกสักครั้ง อาวุธเพียงหนึ่งเดียวของจิ้งจอกคือ คำโกหกนอกจากใช้โกหกคนอื่น มันสามารถใช้โกหกตัวเองจากความเจ็บปวดได้เช่นกัน 

ฉันใช้มันโกหกร่างกายของฉันว่า ไม่เป็นไรยังไหว เริ่มจากโกหกขาทั้งสี่ข้างของฉันว่าจงยืนให้มั่น ขาทั้งสี่ข้างนี้ทรงพลังยิ่งกว่าช้างทั้งตัว 
หนังของฉันเหนียวและคงทนยิ่งกว่าผิวของจระเข้ คมเขียวของฉันยาวและอาบไปด้วยยาพิษ หลอกตัวเองว่าฉันพร้อมที่จะสู้ หลอกตัวเองว่าตัวฉันเหนือกว่าหมาป่ามาก เพื่อขจัดความกลัวและความจริงว่าร่างกายอ่อนแอออกไป

ตอนนี้ฉันยืนขึ้นแล้ว จ้องหน้ากับหมาป่า ซึ่งๆหน้าด้วยแววตาที่ไม่หวัดหวั่น

เมื่อเด็กคนนี้เห็นว่าฉันยืนและจ้องอะไรบางอย่างที่อยู่หลังเขา ก็มองไปตามสายตาฉัน !!!!!

รู้แล้วใช่ไหมละเจ้าเด็กโง่ ถอยออกไปเร็ว!!!

แต่ว่า...ช้าไป!!

มันกระโจนออกมาแล้ว

ฉันไม่ยอมให้สำเร็จหรอก
ฉันต้องถ่วงเวลาเอาไว้ จนกว่าคนในหมู่บ้านจะวิ่งมาถึง หรือจนกว่าเขาจะบรรจุกระสุนที่ยิงได้ทีละนัดเสร็จ

ฉันกระโจนเข้าขวางมันไว้ 
เรากลิ้งกัดกันเหมือนหมาบ้าข้างถนน

ถ้าเป็นปกติฉันคงถอดใจยอมแพ้และขอโทษมันไปแล้ว แต่ครั้งนี้ไม่เหมือนกันเพราะเท้าฉันแข็งแรงเท่าช้าง หนังเหนี่ยว และเขี้ยวก็มีพิษด้วย ยอมแพ้ฉันสะเถิดแกสู้ฉันไม่ได้หรอกหมาป่า


แต่ความจริงแล้วฉันทำอะไรมันไม่ได้เลยนอกจากโดนอยู่ฝ่ายเดียว ฉันถูกกัดไม่รู้กี่แผลแล้ว

เจ้าเด็กเมื่อเห็นเช่นนั้นเขาก็กำลังวิ่งหนีหมาป่าไป ....

ทำถูกแล้ว ฉันต้องการแบบนั้นแหละเจ้าหนู อย่าสู้ทั้งที่สู้ไม่ได้อย่างฉัน

ผู้มีปัญญาจักต้องรู้วิธีเอาตัวรอด 
หนทางชนะจะยังคงมีอยู่
ถ้านายยังคงรักษาลมหายใจไว้
เพราะคนที่ตายไปแล้ว
จะไม่มีวันชนะอีก

ไม่ชนะด้วยกายและกำลัง 
ก็ต้องชนะด้วยปัญญาและความคิด

อย่าเพิ่งเอาชีวิตมาทิ้ง
ในเกมที่เสียเปรียบแบบนี้


ตัวฉันกำลังสู้กับหมาป่าอยู่ 
แต่สายตาฉันกำลังจ้องมองแผ่นหลังของเด็กคนนี้ที่ยอมรับตัวเองว่าสู้ไม่ได้ แล้วกำลังวิ่งหนีไปอยู่

ความช่วยเหลือจะมาถึงในอีกไม่ช้า

แต่หมาป่าไม่ยอมให้เป็นเช่นนั้น
มันเลิกสนใจฉัน และวิ่งตามเขาไป 

ฉันรีบลุกขึ้นวิ่งตามหมาป่าที่ไล่ล่าเขาอยู่

เจ้าจ่าฝูงมันแค้นอะไรมนุษย์ขนาดนี้นะ ถ้าเป็นตัวอื่นคงถอยไปแล้ว

แต่ไม่มีเวลามาคิดถึงเรื่องของมันแล้ว


ฉันวิ่งตามหมาป่าตัวนี้ติดๆ 
แม้ว่าขาฉันจะสั้นกว่ามันมาก
แต่ถ้าฉันก้าวเท้ามากกว่า
เราก็จะเร็วเท่ากัน

เขาวิ่งใกล้จะถึงคนในหมู่บ้านแล้ว 
พวกเขาคงสังเกตเห็นเด็กคนนี้ที่วิ่งหนีสุนัขสองตัวไล่กัดกันแล้ว เขาเล็งปืนไปที่เจ้าหมาป่า

บรรจุกระสุนเสร็จแล้วสินะ 
จัดการมันเลย !!

ปั้ง!! เสียงนั้นเป็นเสียงเดียวกันกับครั้งที่ฉันได้รูที่ลำตัวนี้

...ฉันบอกไปแล้วว่า
ความบังเอิญไม่ได้อยู่ข้างเราเสมอ 
โชคดีก็ไม่ได้อยู่ฝั่งเดียวตลอดเช่นกัน

กระสุนพลาดเป้ายิงไม่โดนหมาป่า...


มันกระโดดเข้าหาหลังของเด็กคนนี้

ฉันพูดไว้แล้วว่าฉันเกลียดหมาป่าที่สุด












และฉันจะไม่ยอมให้มันได้สมความตั้งใจ 

ฉันก็กระโดดเช่นเดียวกับมัน 
แต่ฉันใช้ลำตัวขวางปากของมันที่ตั้งใจจะงับคอเด็กคนนี้จากด้านหลังไว้ได้ 

ฉันถูกกัดไปทั้งตัวแล้ว
แต่ต้องยอมรับว่าแผลนี้เจ็บจริงๆ เขากัดหวังเอาชีวิต เหวี่ยงสะบัดซ้ายขวาด้วยความไม่สบอารมณ์ กับการถูกฉันขัดขวางมันซ้ำแล้วซ้ำเล่า

เด็กคนนี้วิ่งไปถึงคนในหมู่บ้านแล้ว 
ฉันเห็นพวกเขาพูดคุยกัน นายปลอดภัยแล้วใช่ไหมลูกมนุษย์

หมาป่าจ่าฝูงคายร่างฉันทิ้งและวิ่งหนีเข้าไปในป่า...


เจ็บไปทั้งตัวเลย 
สภาพฉันในตอนนี้น่าจะไม่ต่างจากเธอในครั้งนั้นนะยัยแม่มนุษย์เกยตื้น

กายขยับไม่ได้
หนังตาก็กำลังจะปิดเช่นกัน
แต่ที่ยังอยู่ก็คงเพราะ ใจอย่างเดียว 
ใจที่อยากจะให้ตาได้มองส่งเด็กคนนี้ไปไกลที่สุด

ในขณะที่ภาพทิวทัศน์รอบๆ กำลังจะหายไป มีเสียงเท้าเดินเขามาและหยุดลงที่ตัวฉัน

เมื่อลืมตาขึ้นมาก็เห็น
ลูกของฉันที่ตายไป 
แม่ตามหาหนูตั้งนานมาหลบอยู่ที่นี่เอง
......เอ๊ะ!! ไม่ใช่สิหากมองดูดีๆแล้วเป็นเจ้าเด็กลูกมนุษย์ เขาเดินย้อนกลับมาหาร่างฉัน

ร่างของฉันกำลังถูกยกขึ้น เขาอุ้มฉันไว้ แล้ววิ่งตามคนกลุ่มนั้นไป

เขาพูดกับฉันว่า
ผมจะต้องพาแม่ออกจากป่านี้ให้ได้ครับ

ถึงแม้ฉันจะแปลภาษามนุษย์ไม่ออก แต่ด้วยความผูกพันฉันเข้าใจความหมายของคำนี้

เจ้าหนูนี้คงคิดโกหกตัวเองว่าฉันเป็นแม่อยู่สินะ 

ไม่เสียแรงที่เลี้ยงเจ้านี่มาสามวันจริงๆ เอาอาวุธของจิ้งจอกติดตัวไปด้วยแล้ว

ถ้าหนูโกหกตัวเองว่าฉันเป็นแม่แล้วสบายใจก็ทำเถอะ
ฉันก็ขอทำบ้างนะ
ฉันรู้ตัวดีว่าฉันไม่ใช่แม่
แต่ฉันขอโกหกตัวเองว่า
หนูเป็น “ลูกจิ้งจอก” ของฉันได้ไหม

ฉันจะได้สำเร็จความตั้งใจว่าฉันได้
หาลูกจิ้งจอกของฉันจนเจอแล้ว

ฉันจะช่วยให้หนูสำเร็จตามความตั้งใจนะ ฉันจะพยายามให้ตัวเองมีลมหายใจจนกว่าจะพ้นเขตป่านี้ไป






ในที่สุดฉันก็เห็นท้องฟ้าที่ไม่มีเงาไม้บดบัง ในขณะที่ร่างถูกลูกจิ้งจอกคนนี้อุ้มไว้

ฉันภูมิใจในตัวลูกฉันจริงๆ 
ที่เขาสามารถทำได้สำเร็จตามที่ตั้งใจ


แม่ขอนอนสักหน่อยนะ
ไว้พรุ่งนี้แม่หายเหนื่อยแล้ว
เราค่อยมานอนด้วยกันอีก 
แน่นอนว่า 


ฉันโกหก
เพราะพรุ่งนี้ฉันไม่ได้ตื่น
จบ.
ปล. จากผู้เขียนคนเขียนก็มีแอบโกหกนะครับตอนแรกว่าจะจบในสี่ตอนแต่สุดท้ายลงตัวที่ 5 ตอนจนได้

เหนื่อยจริงๆแต่งเรื่องนี้

ไม่ได้แนะนำให้หนูๆ โกหกกันนะ
ที่แต่งมาเพราะไม่ชอบวันที่ 1 เมษายน

วันที่เราชอบโกหกเอาสนุกกัน แต่ผมจะโกหกก็ต่อเมื่อรู้สึกว่าไม่จำเป็นต้องบอกความจริง ความจริงที่บอกไปแล้วไม่เกิดผลดีผมก็จะไม่พูด

ดังนั้นการโกหกที่ต้องผิดศีลสำหรับผมมันเป็นเรื่องที่ต้องจริงจังเสมอครับ
SHARE
Written in this book
นิทานจากฉัน
เขียนไว้อยากให้คุณได้อ่าน
Writer
Suyzeiy
ONLY
love only you

Comments

Moodd
4 months ago
แต่งเองรึป่าวคะ มันดีมากๆเลยย
Reply
Suyzeiy
4 months ago
แต่งเองทุกเรื่องเลยครับ