ก้าวที่สี่ของความอดทน
อดทนเรื่องอื่นได้แต่ทำไมอันนี้ไม่ได้
ความสุขมันหาได้ทั่วไปแหละ
แต่โมเมนต์ที่สุดแห่งปีก็ควรมีบ้าง
จริงๆปลายปีอาจจะดีก็ได้
ไม่อยากตัดสินอะไรมาก
อย่างปีที่แล้วก็คอนเสิร์ตป๊าไมค์ชิโนดะใช่มั้ยล่ะ
ความสุขมันทับถมไม่เคยพอ
เลยต้องการเรื่อยๆ
สุดท้ายก็กลายเป็นโลภ
อยากได้มากกว่านั้นอีก
อดทนหน่อยเถอะ
แต่ตอนพรุ่งนี้กับมะรืนถามว่าอยากไปมั้ย
ตอบเลยว่ามากค่ะ
ดีที่บัตรเหลือนะนิดนึง
แต่ตามเคย
เป็นแค่จุดเล็กบนโลกใบนี้
และเป็นส่วนน้อยไม่ค่อยพูดในบ้าน
จะขออะไรก็เกรงใจเหมือนไม่ใช่คนในครอบครัว
อ้ำๆอึ้งๆมาหลายเดือน
เฮ้อ ไม่เอาอ่ะ
พอ คิดแล้วเหนื่อย
ความอดทนที่อยากไปไหนด้วยเงินตัวเอง
มันยากอ่ะ
แต่จริงๆก็ทำงานนะ
ทำงานในเครือของแม่
เบิกได้แหละ แต่ก็ไม่กล้าพูดอยู่ดี
ช่องว่างมหาศาลคืออะไรถามหน่อย
เรื่องปนกันมัวไม่หมดแล้วนะ
ระบายอะไรออกมา
มันไม่ใช่ความอดทนสักหน่อย
😑

SHARE
Writer
JollyGoodnight
Mydiary
อีกฟากของขอบฟ้ายังคงมีฉันอยู่

Comments