ทุกๆ ก้าวที่เราเดินไปด้วยกัน
  ตั้งเเต่ชีวิต ของฉันเริ่มวุ่นวาย ภาระหน้าที่ต่างๆ อื่นๆเอย  เข้ามาไม่หยุดไม่ได้พักสุดท้ายมันถึงจุดที่ฉันพอกลับทุกอย่างที่ผ่านมา 
    ความทุกข์พวกนั้นมันคงเป็นสิ่งที่สวยงามหรือป่าวนะ ฉันคิดว่าฉันมาถึงจุดที่พอกับทุกอย่างเเล้วจริงๆ ไม่สนคนรอบข้าง ไม่สนคำดูถูก คำนินทา ว่าร้าย ฉันเริ่มเเคร์ครอบครัว เเคร์ตัวเอง หลังจากนั้นชีวิตของฉันมีความสุขอย่างไม่น่าเชื่อ.. 
 
อยากให้เวลาตอนนี้หมุนช้าๆจังนะ..

03 : 04 : 2562
เด็กชายตัวเล็กของฉันเริ่มเรียนรู้ต่างๆนาๆเป็นช่วงที่หัวหมุนสุดๆ ช่วงนี้มันคงเป็นช่วงที่เหนื่อยสุดๆหรือป่าว หรือมันจะมีอะไรให้เหนื่อยกว่านี้นะ...
    ฉันตื่นขึ้นมา ของทุกอย่างพังออกหมด บ้านที่ฉันพยายามทำความสอาดปัดถูมาทุกวัน อยู่ๆกลายเป็นอะไรไม่รู้ (  ในบ้านไม่มีผู้หญิงคนอื่นนอกจากฉัน ทั้งพ่อเเละพี่ เเละเด็กน้อยของฉันเเสบพอๆกัน พอมาอยู่รวมๆกันบ้านเละเป็นโจ๊ก ) ฉันจะบ้าตาย5555😂 ลู๊ก ค๊รอบครั๊ววว
   พอได้เห็นรอยยิ้ม ทำตัวทะเล้น เเละใบหน้าดูพอใจกับสิ่งที่ทำ ฉันหายเหนื่อยทันควัน รีบปัดกวาดทำทุกสิ่งอย่างให้อยู่ในสภาพเดิม เตรียมพร้อมเพื่อให้ลูกค้นเขี่ยไปทุกซอกทุกมุมไหม่อีกครั้ง...
 รอยยิ้มของลูก เเละครอบครัวของฉัน มันทำให้ฉันชื่นใจเป็นสุด 

   ฉันพยายามตัวเองสุดๆ ทั้งๆที่ฉันเป็นคนขี้เกียจ อ่า เด็กคนนี้เข้ามาเปลี่ยนชีวิตฉันจริงๆ ถ้าไม่มีเขา ตอนนี้ฉันคงอยู่ที่ไหนซักเเห่ง ที่ไม่ไช่บ้าน เที่ยวเตร่ไปทั่ว ไม่เคยจะสนใจครอบครัว ตัวตัวให้เป็นห่วงเป็นภาระ 
 

เเต่ปัจจุบันฉันเป็นเเม่บ้านประจำครอบครัวเเล้วนะ 😄
   ฉันมีความสุขในการดูเเลลูกเเละคนในครอบครัวของฉันเอง
    ฉันมีความสุขที่ฉันสามารถเเบ่งเบาภาระหน้าที่ช่วยพวกเขาได้ 
    ฉันสนุกตอนที่ฉันได้ทำอาหารต่างๆให้พวกเขาทาน เเละส่วนใหญ่พวกเขาไม่ทาน อ่า~ ฉันน้อยใจกับความพยายามของฉันนิดๆ
     ฉันสนุกที่ได้ทำงานบ้านต่างๆกับครอบครัว 
ฉันก็ไม่คิดเหมือนกัน ว่าเด็กอายุเท่านี้ต้องมาเจออะไรที่มีความสุข เเละ น่าสนุกขนาดนี้ 


ขอบคุณจริงๆ ที่ลูกเกิดมา
เเละขอบคุณครอบครัวของฉัน ที่คอยอยู่เคียงข้างฉันเสมอ..



SHARE
Writer
ploy-12
...
...

Comments