คนไม่มีความฝัน และสิ่งที่รัก
ฉันเป็นคนที่เกิดและทันยุคที่วัยรุ่นมักถูกกระตุ้นให้เป็นนักฝัน และคอยล่าฝันอยู่ตลอดเวลา การได้ทำอะไรที่ตนเองรัก ดูเป็นเรื่องเลอค่า น่าอิจฉา และสูงส่งซึ่งน้อยคนจะไขว้คว้ามาไว้ในมือได้ สิ่งเหล่านี้ทำให้บางครั้งฉันก็ไม่มีความสุข เพราะไม่ได้ทำในสิ่งที่รัก หรือกลายเป็นคนเพ้อฝันในสิ่งที่ใหญ่และไกลเกินตัว แต่มันก็จะแปลก ๆ อยู่นะ ถ้าจู่ ๆ ประเด็นในวงสนทนาจะไม่มีเรื่อง "ความฝัน" และ "สิ่งที่อยากทำ" ขึ้นมา..

จริง ๆ แล้วเราต้องมีความฝัน และทำในสิ่งที่ตัวเองรักเท่านั้นหรอ?

ฉันเคยคุยกับเพื่อนประเด็นนี้ มันถามฉันว่า..
..."กูผิดไหม ที่กูรู้สึกว่ากูไม่อยากฝันอะไรแล้ว กูอยากอยู่เฉย ๆ เวลาว่างก็นอนอ่านนิยาย ฟังเพลงเงียบ ๆ หรือนอนโง่ ๆ อยู่บ้าน"...

ทีแรกที่ได้ยิน ฉันค่อนข้างแปลกใจกับคำถามนี้นะ มันจะมีคนที่ไม่มีความฝันจริง ๆ หรอวะ แล้วถ้าไม่มีความฝันแล้วชีวิตจะยังไงต่อ ฉันเดาไม่ออกเลยได้แต่ถามมันกลับไปว่า..
..."มึงไม่ได้จะหนีปัญหาอะไรใช่ไหม"...


ตอนนั้นฉันไม่เชื่อว่าคนเราจะไม่มีความฝัน 
ฉันไม่เชื่อว่าคนเราจะไม่อยากทำในสิ่งที่ตัวเองรัก

จนวันนึง ระหว่างที่ฉันกำลังช่วยแม่ล้างจานอยู่ในครัว จู่ ๆ ฉันก็อยากถามแม่ขึ้นมาว่า..
..."แม่มีความฝันอะไรไหม"...

เป็นครั้งแรกที่ฉันรู้สึกได้ว่า มันคงเป็นเรื่องน่าแปลกสำหรับแม่ที่ลูกสาวตัวเองถามคำถามนี้ แม่เงียบ ก่อนจะตอบฉัน 
"อยากให้ครอบครัวสบายมั้ง"

ฉันไม่แน่ใจว่าแม่เข้าใจอะไรผิดหรือเปล่า เรื่องความฝัน เพราะคำตอบที่ได้ดูเหมือนเป็นเรื่องทั่ว ๆ ไปที่เกิดขึ้นได้เสียมากกว่า มันต้องมีอะไรพิเศษหรือเฉพาะเจาะจงมากกว่านี้สิ
"ไม่ใช่อย่างนั้นค่ะแม่ แบบ..อยากทำอะไร อย่างเช่น ไปเที่ยว ทำงานที่รัก อะไรแบบนี้"

"ไม่รู้สิ แม่แค่คิดว่าสิ่งที่แม่ต้องทำคือทำให้ครอบครัวเราอยู่ได้ ทำให้ป๊าไม่เหนื่อย ทำให้กุ้งได้เรียนสูง ๆ ได้เห็นรอยยิ้มของครอบครัว นี่คงเป็นความฝันของแม่ล่ะมั้ง"

คำตอบของแม่ทำให้ฉันกลับมาตั้งคำถามกับตัวเองอีกครั้งว่าความฝันจริง ๆ แล้วคืออะไร ความฝันของแม่ดูเป็นเรื่องเรียบง่าย ใกล้ตัวจนฉันละเลยที่จะมอง สิ่งที่แม่ทำ ไม่มีสิ่งที่แม่ "อยาก" ทำ แต่เป็นสิ่งที่ "ต้อง" ทำ ซึ่งสุดท้ายปลายทางก็คือ "ความฝัน" และ "ความสุข" เหมือนกัน..

หรือเป็นฉันเองที่เข้าใจผิดมาโดยตลอด..

SHARE
Writer
ikoong
INFP // Aggretsuko~
ลำตัวฉุ ๆ // สุดโต่งแบบ contrast // เสพติดการเที่ยวคนเดียว

Comments