โลกกว้างมันอันตราย





ฉันพร้อมที่จะเปิดประตูบานนี้ออกไปเจอสู่โลกภายนอก ออกไปเจอโลกที่กว้าง ฉันคิดไว้ว่าผู้คนมากมายต่างจะต้องเป็นมิตรกันแน่ๆเลย 
เมื่อฉันเปิดประตูและก้าวเท้าออกจากประตูบานนี้ไป ฉันก็พบเจอกับผู้คนมากมาย เจอรถแล่นผ่านไปมา ทุกอย่างดูวุ่นวาย


ฉันยิ้มให้กับผู้คนมากมายเหล่านั้น ฉันได้รอยยิ้มตอบกลับมา แต่ก็น้อยมาก ที่ฉันจะได้รับรอยยิ้มอย่างจริงใจ แต่ก็มีคนมากมายเช่นกันที่ยิ้มตอบกลับมาให้ฉันอย่างจริงใจ รอยยิ้มที่จริงใจพวกนั้น มันทำให้ชีวิตฉันมีสีสัน 


เมื่อฉันตัดสินที่เปิดประตูบานนั้นออกมาแล้ว ฉันก็ต้องยอมรับทุกๆสิ่งทุกๆอย่างให้ได้



ฉันต้องเจอกับคนที่ ไม่เป็นมิตร แน่นอนใช่ไหมมันต้องมีอยู่แล้วแหละ ท่ามกลางผู้คนมากมายเหล่านี้ล้วนต่างมีทั้งคนเป็นมิตร ไม่เป็นมิตร คนดี และ คนไม่ดี ผสมปนเปียนกันอยู่ 








โลกกว้างมันก็เป็นแบบนี้แหละ 





เจอคนหลากหลายรูปแบบ หลากหลายความคิด พันคนก็พันความคิด หมื่นคนก็หมื่นความคิด ล้านคนก็ล้านความคิด แบะเราไม่สามารถที่จะเปลี่ยนความคิดของผู้คนเหล่านั้นได้ 


แต่ใช่ว่าเราจะเจอคนที่ไม่ดีเสมอไป เราก็ต้องเจอคนที่ดีๆบ้างแหละ คนที่เป็นมิตร และการที่ฉันเปิดประตูบานนั้นออกมาก็เพื่อเปิดออกมาดูโลกกว้างบ้าง.. 

ผู้คนที่ฉันรู้จัก พวกเขาต่างบอกกับฉันว่า 'อ่อนต่อโลก'  ใช่ทุกคนต่างบอกว่าฉันมันอ่อนต่อโลก
ใช่แล้วฉันมันอ่อนต่อโลก แต่ลึกๆแล้วฉันก็ไม่ค่อยเข้าใจในความหมายของมันนัก ว่าแปลว่าอะไร 

ฉันก็คงเป็นแบบนั้นจิงๆแหละแบที่พวกเขาเหล่านั้นคิดกัน ฉันไม่เคยออกไปสู่โลกกว้างได้คนเดียวเลย
ฉันกลัว ฉันกลัวคนที่ไม่เป็นมิตร.. ฉันกลัวว่าฉันจะเข้ากับผู้คนมากมานเหล่านั้นไม่ได้..




แต่สักวันนะ.. ฉันจะออกไปสู่โลกกว้างคนเดียวให้ได้ 




        ในความคิดของฉันมันมักคิดอยู่เสมอว่า
                
               " โลกกว้างมันอันตราย "
SHARE
Writer
rose__
Girl
-

Comments