Midnigth สำหรับคุณคนเดียว


นานเท่าไหรแล้ว 
เรื่องคุณและผม กับใครอีกคน คนๆนั้น



 
คืนนั้นวันที่เราต่างจากลาด้วยความเงียบ
ซึ่งลึกๆเราต่างรู้คำตอบ และคงไม่มากไปกว่านี้ได้
ตั้งแต่วันนั้น ในวันนที่เราห่างหายกันไป
แสงของไฟนีออนในร้านเหล้า
ที่เคยเป็นพบคุณครั้งแรกและอาจจะเป็นครั้งสุดท้าย



มันยังคงตอกย้ำ ว่าตัวผมเองนั้น ยังคงไม่มีใคร



you are sunchine 




กลางวันวันนั้นเองที่ผมได้รู้จักกับคุณ
เราทั้งคู่ดำเนินเรื่องไปได้ด้วยดีมีบางครั้งที่สายตา
ไม่อาจละใบหน้าคุณได้เลยสักครั้ง
คุณชอบตอนกลางคืนคุณบอกผมแบบนั้นเสมอ
คุณชอบตัวเองตอนกลางคืน 



เพราะคิดว่านั้นคือคำตอบที่ทุกๆคำถามจะคลี่คลาย
ถ้าหากคุณได้ลิ้มรสแอลกอฮอล์ที่คุณคุ้นเคย



ช่วงหลังจากเลิกงานวันนั้น  เป็นวันที่อากาศดูหดหู่ไม่น้อย  ฝุ่น PM 2.5 ยังคงเป็นสิ่งที่พยายามหลีกเลี่ยงมาตลอด ยิ่งสภาพอากาศเป็นแบบนี้
ทำให้อดห่วงคุณที่เปราะบางแบบนั้นอยู่เสมอ

คุณเป็นพนักงานออฟฟิศ และดูจะเป็นอะไรที่ผิดคาดเล็กน้อยเพราะ คุณเป็นที่ต้องการของพนักงานที่เพียบพร้อม แต่คุณกลับไม่สนใจ


ใช่วันนั้นหลังจากที่เรากลับมา ผมเคยถามคำถามนี้ว่า ทำไมผู้หญิงแบบคุณที่ไม่ต้งมาลำบากอยู่ห้อง แคบๆแบบนี้ ถึงได้มาคบมาคุยกับผม


วันนั้นคุณบอกเหตุผลที่แม้แต่วันนี้ก็ดูคล้ายจะเป็น 
Select หลักในหัวไปผมไปแล้ว



คุณจะถามแบบนั้นมันก็ไม่ผิด  ตัวเราเองทำไมถึงถูกคนอื่นมองว่าเพรียบพร้อมไปสะทุกอย่างนะ "



อาจเป็นเพราะคุณเป็นแบบนี้ด้วยหรือเปล่าคุณที่ยังคงไม่เข้าใจเหตุผลหลายๆข้อ แต่เรื่องงานคุณนั้นถูกยอมรับจากหลายๆคนไม่แม้กระทั้งผม ที่สังเกตุคุณที่มักจะนอนดึกเป็นประจำ 


" มันมีเหตุผลที่เรามองมาที่คุณ "


งั้นช่วยบอกผมที


" เรามองคุณเป็นคนที่ไว้วางใจได้ในระดับนึง "

" แต่เรื่องที่ฉันหลงรักคุณนั้นฉันไม่รู้เหตุผลข้อนั้น "



คุณเอียงบทในหนังสือมาเหรอถึงได้ให้เหตุผลแบบนั้น แต่เอาเถอะ ถือว่าผมเองก็มีส่วนอยู่เหมือนกันที่เรานั่งทะเลาะกันจนคุณเป็นฝ่ายที่เดินออกไป




 # Midnight only you



เที่ยงคืนนั้น สายที่ 23 หลังจากที่คุณปฎิเสธผมทุกๆ Miss call 

" เราไม่อยากคุย ขออยู่คนเดียว "

" คิดว่าคุณอยากอยู่คนเดียวเหรอ  ผมอยู่กับคุณมา    คิดว่าคุณคงโดนผมจับผิดอีกรอบ "

"  ตาบ๊องเอ้ย  "

"  เอาดีๆ คุณอยู่ไหน ใช่  Blackyard ไหม "

"  ไม่รู้  "



ผู้หญิงเวลาที่โกรธแล้วตอบว่าไม่รู้นั้นคือคำตอบว่าใช่ ผมเดาไม่เคยพลาด ผมเดาคุณออกเสมอ


ถ้าหากว่าความจริงเป็นหนึ่งอย่างที่จะปฎิเสธได้คุณว่าเราควรจะยอมรับหรือเดินหนีดี
คุณดูเมาและนั้นคือครั้งแรก ที่เห็นหญิงสาวที่เหมอลอยไปกับไฟนีออนในร้าน 

คุณบอกผม ว่าไม่ต้องการ
คุณบอกผมให้อยู่ห่างๆ คุณโกหกทั้งที่ผมนั่งอยู่ข้างๆ แต่ช่างเถอะ ว่าวันนั้น วันที่คุณบอกเหตุผลที่ตลอดเวลาที่คบกันมาทำเอาผมตั้งสติไม่อยู่ไปพักหนึ่ง


" คุณอะไรคือความบังเอิญให้เกิดสิ่งแบบนี้ "

อะไรละที่คุณว่ามา
 
" เราไม่เข้าใจอยู่ๆ Flashback มันย้อนกลับมา เขาคนนั้นบางทีเขาก็คืนคุณในวันนี้หรือเปล่าเรากลัวว่าวันหนึ่ง คุณจะเป็นแบบเขา คนที่เราไว้ใจกลับกลายเป็นหักหลัง เราไม่อยากให้มันเป็นแบบนั้น "


คิดว่าผมเป็นแบบนั้นเหรอ 



" ฉันอาจคิดมากไปเพราะต้องทำตัวเมินคุณบ้างเพราะไม่อยากให้ภาพคุณกับเขาซับท้อนกัน จนฉันกลายเป็นแบบนี้ "


สุดท้ายคุณก็ไม่เหลือแรงที่จะลุกกลับ 
สุดท้ายเป็นผมที่ยืนอยู่เป็นคนสุดท้าย
ไหนใครบอกว่าคุณคือคนสุดท้ายที่เหลืออยู่
คุณก็คือคุณไม่มีทางที่ดูไม่ออกเลย


หลังจากวันนั้นคุณขอให้ผมอยู่ห่างกันเพื่อที่ตัวคุณเองจะได้ Restart ตัวเองใหม่อีกครั้ง
และให้สัญญาว่าจะเป็นคนที่ดีกว่าเดิม



ผมเปรียบตัวเองเหมือนกล้องที่พังทุกครั้งที่คุณถามหาถึงสถานะ คุณจะมองว่าคนๆนี้ไม่เหลืออะไรให้คุณแล้ว  แต่ถ้าคุณมีเวลาแกะกล้องพังๆตัวนี้ดู  สิ่งที่เหลืออยู่คือ memmory ที่ไม่เคยเลือนหาย


คุณหายไปนานเท่าไหรจนผมไม่มีท่าทีที่จะรอ
ดูเหมือนคนๆนี้จะหมดหวังที่จะเจอเธออีกครั้ง





เย็นวันนั้นเองวันที่สภาพอากาศเดิมๆ
มีแค่ความรุ่มร้อนที่อยากจะสัมพัสอะไรเดิมๆ
เพิ่มขึ้นมา 


ใช่ร้านที่คุณเคยมาเป็นประจำ


บทเพลงที่เราชอบฟังถูกเปิดขึ้นอีกครั้ง 
ด้วยฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ผสมกับความทรงจำ
ไม่รู้ว่าทำไมที่ผมทับซ้อนกับคุณในวันนั้น
ทำเอาผมรู้สึกแปลกๆ 


แต่จนกว่าร้านจะปิดผมแอบหวังลึกๆที่จะพบกับคุณซึ่งแม้โอกาศจะน้อยเต็มทีก็ตาม


ใบหน้าคุณเริ่มจางหายไปทีละนิดๆ





ด้วยความบังเอิญหรือเปล่านะที่ผมดันไปเจอคุณพอดี ใช่และคุณก็จ้องมาที่ผมอาจจะนานแล้วหรือเปล่าที่ไม่ได้เห็นสายตาคู่นั้น  ริมฝีปากนั้น


เธอดูเริ่มร้อนใจ เมื่อได้เจอกับผมนะ

แต่ตอนนี้ ในเวลานี้เราไม่ได้รักกัน เราขาดซึ่งกันและกันไปแล้ว


บางทีผมอาจจะยิ้มให้กับเธอหรือคนที่อยู่ข้างๆเธอดี


จากตรงนี้ เธอดูมีความสุขดีนะต่างจากตอนนั้น ตอนที่เจอกันครั้งสุดท้าย

จากตอนนั้น มันก็ยังไม่นาน
ก่อนจากลาเธอพูดประโยคสุดท้าย

เธอพูดว่าไม่มีใครแทนผมได้ 
ใช่และมันบังเอิญที่กลับไปนึกเหตุการณ์นั้นพอดี




เพราะหลังจากวันนั้นคุณพระอาทิตย์ในวันนั้น
ผมกลับไม่เคยคิดใฝ่หามันต่อและคงต้องเลือกทางเดินทางหนึ่งให้สามารถเดินต่อไปได้...


#เป็นคุณที่ไม่เคยผิดเลยสักครั้งเดียว






I  wanna wake up
With you near me
When it nearly 6 AM.  





 


SHARE
Writer
Discrocer
Writer
Can wait

Comments