เรื่องของคุณ


ฉันไม่รู้ว่าตัวเองรู้สึกยังไงแล้วล่ะตอนนี้
ไม่ได้อยากกลับไป ไม่ได้อยากโทรหา
คิดถึง ... แต่ก็ไม่ยิ้ม ไม่ได้อยากเจอ ขนาดนั้นแล้ว

เหงามั้ง ....
เพราะการเคยมีคุณมันทำให้ฉันไม่เหงา รึเปล่า?

เหนื่อยมั้ง ...
ช่วงนี้งานเยอะจังเลย ฝุ่นก็เยอะอีก ใช้ชีวิตลำบากมากๆ

หัวใจกลับลงมาเต้นเป็นจังหวะปกติแล้ว
แอบช้าลงด้วยมั้ง เวลามีคนพูดเรื่องเก่าๆของคุณ

แต่ไม่รู้ว่าจะเป็นยังไงกับเรื่องใหม่ๆ ของคุณ
เพราะนี่ก็ไม่มีอะไรอัพเดตเหมือนกัน

คุณไม่เคยรู้หรอกว่า...
... ชีวิตฉันก่อนคุณเข้ามามันแย่มาก
และฉันเพียงคนเดียวก็รู้สึกลำบาก ...
... เกินที่จะผ่านมันไปไหว

ตั้งแต่มีคุณเข้ามา ...
คุณทำให้ฉันมีแรงขึ้นเยอะเลย มีกำลังใจขึ้นเยอะเลย
คุณมาทำให้ฉันยิ้มได้ ในวันที่อยากยิ้ม
... ยิ้มได้กับเรื่องไม่เป็นเรื่อง 5555

การได้ไปพบคุณเหมือนเป็นจุดหมาย ในแต่ละวันของฉัน
ให้ช่วงที่เทาที่สุดในชีวิต ... ฉันได้มีคุณอยู่ในใจ
เป็นแรงผลักดัน เป็นพลัง ... 
กำลังใจ ... และความกล้าให้กับฉัน
ฉันก็ไม่เคยคิดหรอก ... ว่าคุณจะทำได้ขนาดนี้

คุณก็คงไม่เคยคิดเหมือนกัน
แต่ฉันก็อยากให้คุณรับรู้ไว้นะ

ว่าคุณได้ทำให้นักศึกษาปอเอกคนหนึ่ง
ที่เครียดจนเกือบเป็นซึมเศร้า ...
..ที่เคยมีความคิดว่าตัวเองไร้ค่า มีชีวิตอยู่เพื่ออะไร
ทำไมเหมือนฉันเดินอยู่คนเดียวท่ามกลางโลกใบนี้

แต่คุณได้ทำให้ฉัน...
... กลับมาใช้ชีวิต มีความคิดเป็นปกติได้อีกครั้งหนึ่ง

คุณคงนึกภาพไม่ออกด้วยซ้ำ ...
... ว่าคนที่ใครๆก็ชมว่าเก่งทุกด้านอย่างฉัน
... คนที่มีทุกอย่างเพรียบพร้อมอย่างฉัน
จะมีความรู้สึกแบบนี้

ความจริง ...
ฉันไม่ได้เก่ง ฉันไม่ได้แข็งแรง อย่างที่ใครต่อใครคิดหรอก
ฉันก็มีข้อเสีย มีนิสัยส่วนตัวที่แย่ๆ อีกมากมาย
ฉันก็มีวันที่ล้ม มีวันที่ผิดหวัง มีวันที่อ่อนแอ
อาจไม่ใช่ทางร่างกาย ... แต่ส่วนใหญ่จะเป็นจิตใจ

ช่วงนั้นเป็นช่วงชีวิตที่ดาวน์มากๆ
ฉันรู้ตัวเองดี จึงได้ออกจากห้องสี่เหลี่ยมที่เคยอยู่ประจำ
ออกมาเจอโลกกว้างบ้าง
ออกมาแข่งบาส ... ออกมาช่วยจัดงาน
ออกมาเจอผู้คน ... เผื่ออะไรๆ มันจะดีขึ้นบ้าง

ฉันว่ามันเป็นโชคชะตา ...
... ที่คุณเข้ามาในชีวิตของฉันช่วงนั้นพอดี
ก่อนที่ฉันจะไม่ไหวแล้ว ...

หลังจากได้พบคุณ ...
หลังจากสเน่ห์ของคุณทำให้ฉันตกหลุมรัก

รอยยิ้ม สายตา น้ำเสียง บุคลิก ท่าทาง ทัศนคติ
ทุกอย่างที่รวมเป็นคุณ...
...มันทำให้ฉันรู้สึกอยากเห็นคุณแบบนี้ไป นาน นาน

อยากเห็นรอยยิ้มของคุณ
อยากสบตากับคุณอีก
อยากใจเต้นขึ้นมาอีกครั้ง
อยากฟังเสียงของคุณที่คุยกับฉัน

อยากมองคุณใช้ชีวิต
อยากมองคุณเล่นบาส
อยากมองคุณทำงาน
อยากมองคุณในช่วงเวลาที่คุณยิ้ม 
สนุกกับเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ของคุณ
อยากมองคุณในช่วงเวลาที่คุณเครียด คุณท้อ คุณเหงา
อยากมองเวลาที่คุณตั้งใจ ... กับอะไรสักอย่าง
อยากรู้ทุกวันว่าวันนี้ คนอย่างคุณ จะไปทำอะไรที่ไหนนะ

มันเป็นความอยาก ...
...ที่พาฉันออกมาจากความเครียดตรงนั้นได้

เพราะการที่ฉันจะอยู่มองคุณไปเรื่อยๆแบบนี้ได้
อันดับแรกคือฉันต้องมีชีวิตอยู่ก่อน
และการที่จะออกมาพบคุณได้ ในทุกๆวันแบบนั้น

ปัญหาและงานค้างคาของฉัน มันจะต้องเรียบร้อย

ฉันว่าคุณไม่รู้ตัว
แต่ฉันพูดได้เต็มปาก และรู้อยู่เต็มใจ ว่า...
เพราะฉันมีเรื่องราวของคุณเป็นเป้าหมายในทุกๆวัน 
ฉันถึงผ่านช่วงที่ดาวน์ที่สุดในชีวิตฉันมาได้

คุณเป็นคนสำคัญสำหรับฉันมากๆนะ
แม้ไม่มีใครรู้เรื่องราวนี้ ...
... ไม่เคยมีใครรู้เหตุผล ว่าทำไมฉันถึงแคร์คุณมากๆ
... ไม่เคยมีใครเข้าใจฉัน ที่ฉันยอมคุณขนาดนี้
... ไม่เคยมีใครเข้าข้างฉัน เวลาที่ฉันทำอะไรเพื่อคุณ

แต่เพราะฉันเองที่รู้เหตุผลนั้นดี ...
...ให้มีแค่ฉันเองคนเดียวที่รู้เรื่องนี้ ... ก็เพียงพอแล้ว

นี่เป็นสิ่งที่ฉันได้ ... จากการแอบรักคุณ

คุณทำให้ฉันเข้าใจมากๆ ถึงคำว่า
"คนที่ใช่ไม่ต้องพยายาม"
เพราะฉันเชื่อ ว่าคุณไม่เคยพยายามอะไรเพื่อฉันเลย
แต่คุณก็มีอิทธิพลกับฉันได้... มากมายขนาดนี้แล้ว

คุณไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ !!!
มันไม่ค่อยยุติธรรมเลยเนาะ

แม้วันนี้อะไรหลายๆอย่างจะเปลี่ยนไป
... และที่มันเปลี่ยนไปเพราะ ฉันเอง

วันนั้นที่เดินออกมา ฉันร้องไห้หนักมากเลยนะ
หนักจนไม่เคยคิดว่าจะร้องไห้เพราะใครบางคน
... ได้มากขนาดนี้

วันนั้นที่ออกมา ไม่ใช่เพราะว่าฉันเกลียดคุณ
ไม่ใช่เพราะว่าฉันโกรธคุณ ...
... ไม่ใช่เพราะว่าฉันไม่แคร์คุณแล้ว
ไม่ใช่ว่าฉันงอน หรือเล่นตัว หรือต้องการเรียกร้องอะไร

แต่เพราะฉันรู้สึกว่าฉันไม่มีค่าแล้ว ณ เวลานั้น ...
ตอนนั้นฉันเหนื่อยมาก ...
และฉันไม่สามารถฮีลความเข้มเข็ง มาปลอบใจตัวเองได้

เมื่อฉันรู้ตัวว่าฉันฮีลตัวเองไม่ได้ ...
... ฉันก็แค่คิดอยากให้คุณฮีลให้ฉันบ้าง

รักษาน้ำใจคนที่ทำงานให้คุณหน่อยไม่ได้หรอ ?
ทำให้รู้สึกว่า พี่ยังมีค่ากับน้องอยู่ตอนนั้น ไม่ได้เลยหรอ ?
หรือพยายามทำให้ฉันเข้าใจ ถึงเหตุผลของคุณสักหน่อย
ไม่ได้เลยหรือไงกันนะ ?

วันนั้นถ้าฉันไม่เดินออกมา...
... ฉันคงจะรู้สึกไม่มีค่ามากไปกว่านี้อีก 
ซึ่งฉันยอมรับตัวเองไม่ได้อีกแล้ว

I am rerely say it out lound,
How much i pround of you.

มันคือประโยคที่ฉันอยากบอกกับคุณ ... มาตั้งนานแล้ว
แต่คุณ กลับปฏิเสธโอกาส ที่จะฟังมัน

คุณรู้ตัวตั้งแต่เมื่อไหร่นะ ... ว่าฉันชอบคุณ
คุณมาแน่ใจเอาช่วงไหนนะ ช่วงนั้นหรอ?

ทำไมช่วงนั้นดูเหมือนคุณตั้งใจ...
... ทำร้ายความรู้สึกของฉันจังเลย
ช่วงก่อนๆไม่เคยเป็นนะ อยากให้ฉันตัดใจจากคุณหรอ?

ขอโทษนะ ถ้าฉันทำให้คุณโกรธ
ถ้าฉันทำให้คุณหงุดหงิด คุณรำคาญ คุณอึดอัด
และคุณไม่สบายใจ

ตั้งแต่วันแรกที่เราพบกัน ช่วงที่ได้ขึ้นไปเล่นบาสด้วยกัน
ทั้งช่วงทำงานด้วยกัน ช่วงที่ไปงานกีฬาด้วยกัน
ช่วงที่แตกหักกันนั้น รวมมาถึงช่วงนี้ด้วย
ที่ฉันยังโพส ig story อะไรแปลกๆ ...
... ตัดพ้อให้คุณได้ผ่านมาเห็น

ฉันพยายามอย่างดีที่สุดแล้ว ที่จะไม่รบกวนคุณ
ที่พยายามจะทำให้คุณอยู่ส่วนคุณ ... และฉันอยู่ส่วนฉัน

แต่เราไม่หายไปจากชีวิตของกันไม่ได้หรอ
ไม่ต้องเจอคุณทุกวัน ...
... แต่ยังพอมีวันที่ฉันจะได้พบคุณบ้าง

ให้ชีวิตยังพอได้มีความหวัง
ไม่ใช่ไม่มีโอกาสเลยแบบนี้
ให้ฉันยังพอได้เห็นคุณบ้าง

เพราะการมองคุณเดินไป เรื่อยๆ
การมองคุณใช้ชีวิต การได้รับรู้เรื่องราวของคุณ
เคยเป็นเหตุผลหลักๆ ในการใช้ชีวิตของฉันจริงๆนะ

และอย่าได้หนักใจ ว่าฉันจะยึดคุณเอาไว้แบบนี้ตลอดไป
ฉันไม่ได้เป็นคนใจร้ายอะไรอย่างนั้น

คุณจะคบใคร จะคุยกับใคร เปิดให้ฉันรับรู้ได้
เรื่องแบบนี้ ไม่ต้องเกรงใจอะไรฉันเลย 
ฉันยอมรับความจริงได้
และเชื่อไหมว่า ... ฉันทำใจเรื่องนี้ได้ดี
กว่าการที่คุณหายไปจากชีวิตเสียอีก

แต่ถ้าคุณเลือกที่จะหายไปจริงๆ ฉันก็คงจะเสียใจมาก
แต่อย่าห่วงว่าฉันจะกลับไปทำอะไรที่ทำร้ายตัวเองอีก

ฉันผ่านจุดนั้นมาได้แล้ว ... มีสติมากขึ้นแล้ว
... และตกผลึกความคิดบางอย่างกับมันแล้ว
ฉันเข้าใจการใช้ชีวิตในโลกของการทำงานมากขึ้นแล้ว

อย่ารู้สึกผิด หรือรู้สึกแย่ หรือลำบากใจอะไรเลย
ฉันบอกแล้ว ... ฉันจะตามใจคุณทุกอย่าง

ที่เล่าให้ฟังเพราะอยากให้คุณรู้ และภูมิใจ ...
... ว่าคุณมีค่าสำหรับคนที่ได้มองคุณไกลๆ ตรงนี้

อยากให้คุณเข้าใจ ว่าทำไมฉันถึงยึดติดกับคุณนัก
ทั้งๆที่คุณก็ชัดเจนกับฉันมาตั้งแต่ต้น ...
...และไม่เคยให้ความหวังอะไรเลย

อยากให้คุณเข้าใจว่าทุกอย่างที่ฉันทำให้คุณ ช่วงหลังๆ...
... ฉันไม่ได้หวังจะจีบคุณแล้ว 
เพียงแค่อยากตอบแทนให้คุณ
อยากทำอะไรเพื่อคุณบ้าง ตอบแทนที่เคยได้รับมา

มาอยู่ในสถานที่ที่ไม่ชอบ ... วางตัวลำบาก
มาเล่นบาสให้คนที่ไม่ถูกชะตาด่า แต่ก็ต้องยอมลดฐิถิลง
มาทำงานกับคนที่ไม่สนิทใจ ไม่กล้าใช้ ไม่กล้าสั่ง
มารับผิดชอบงานที่ตัวเองไม่ได้เป็นเฮด ...
... ไม่มีอำนาจ แต่พอมีปัญหาก็โยนมานี่ตลอด

มาสอนงานคน... ที่ไม่อยากเรียน
สุดท้าย ที่เหนื่อยไป ก็ไม่ได้อะไรเลย
ถูกมอง ถูกนินทาในแง่ลบด้วยอีกต่างหาก 555

เพื่อคุณ ... แค่คุณ
คำนี้เป็นคำที่ฉันบอกตัวเองตอนทำงานให้คุณรอบแรก

สิ่งที่ฉันทำให้ดู สิ่งที่ฉันพูด สอน บ่น ด่า ไปทั้งหมด
มันไม่มีความหมายอะไรเลยหรอ ?
นี่เป็นคำที่ฉันคิด...
... ในช่วงท้ายๆของการทำงานในรอบที่สอง

และคงเป็นงานสุดท้ายของเราจริงๆ

ขอบคุณ...
พี่รู้ว่าเราเป็นคนที่มีโลกส่วนตัวสูง
การยอมให้คนที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อนเลย
เข้าไปใกล้ได้ขนาดนี้ ... ก็ดีเท่าไหร่แล้ว

ส่วนการเข้าไปใกล้กว่านี้ ... มันคงยาก
ความสัมพันธ์ ต้องเกิดจากการเดินเข้าหากันทั้งสองฝ่าย
ถ้าฝ่ายหนึ่งเดินเข้าหา อีกฝ่ายเดินหนี
ยังไงก็คงไม่มีทางเกิดขึ้นได้

ไม่ว่าจะเป็นความสัมพันธ์รูปแบบไหนก็ตาม
... พี่
... น้อง
... เพื่อน
... เพื่อนสนิท
แม้กระทั่ง ... คนรัก

ความรู้สึกฉันที่มันเคยเกิดขึ้น มันก็ยังอยู่ตรงนี้
และความจริงก็คือความจริง

... ที่ฉัน ต้องยอมรับมันให้ได้


รู้ตัวว่ายังไม่จบ ... ทั้งที่เรื่องมันก็ควรจะจบ
รู้ว่าเมื่อเธอเดินเข้ามาพบ มันก็จะยิ่งมีปัญหา
รู้ดี ... ว่ามันไม่ดี ถ้าจะกวนเรื่องนี้ซ้ำไป ซ้ำมา
ขอโทษ เพราะรู้ตัวว่า...
... สิ่งที่ฉันทำ ก็ไม่เข้าท่าเหมือนกัน
......................
รู้ว่ามันควรจบ ... แค่ฉันยังไม่อยากให้มันจบ
ก็รู้ว่าจะยิ่งติดลบ เธอจะยิ่งไม่อยากมาพบฉัน
รู้ดี ... ว่าน่ารำคาญ ถ้ายังต้องการ จะดึงดัน
ขอโทษ เพราะไม่รู้จะจัดการยังไงกับความรู้สึกนั้น...

... ฉัน คิดถึง คุณ

# Story <NPR>


ไม่ได้เจ็บแล้ว ไม่ร้องไห้แล้ว ไม่ได้รู้สึกว่าไร้ค่าแล้ว
ฮีลตัวเองกลับมาได้เต็มร้อยแล้วจริงๆ 

... แค่คิดถึง

ใส่ปอลอให้กับตัวเอง ใส่ตัวหนาและขีดเส้นใต้ไว้ด้วยว่า

อย่าเอาความรู้สึกที่กว่าจะฮีลกลับมาจนแข็งแรงขนาดนี้
ผ่านเวลาที่ยาวนาน ... ด้วยตัวของเราเองคนนี้
... ไปให้คุณทำร้ายมันเล่นอีก
SHARE
Written in this book
Story for NPR
พี่ชอบเรานะ คนที่ไม่มีอะไรเหมือนพี่เลยสักอย่าง
Writer
DreamN
Reader
เป็นเพียงหนึ่งคน ที่หลงรักบทกลอนหวานๆ

Comments