Psychopath - ไซโคพาธ
Charming , Manipulative and NO EMPATHY
คำสามคำที่สามารถอธิบายบุคคลที่มีลักษณะความผิดปกติทางสมองที่เรียก 'ไซโคพาธ' พวกเขามักมีความสามารถในการพูด ภายนอกน่าหลงใหล แต่กลับน่ากลัวตรงที่คนพวกนี้ไม่มี empathy

ไม่มีความเห็นอกเห็นใจคนอื่น และไม่เห็นคุณค่าของชีวิตคนอื่น

พวกเขาไม่รู้สึกรัก ไม่สงสาร ไม่เห็นอกเห็นใจ ไร้ความสามารถในการเข้าใจความคิดและการเข้าใจบุคคลอื่นอย่างสิ้นเชิง แต่พวกเขากลับไม่ใช่บุคคลที่มีอาการก้าวร้าว

กล่าวคือ Psychopath ต่างจาก Sociopath ตรงที่ไซโคพาธเกิดจากสาเหตุภายใน พวกเขาได้รับมันมาจากพันธุกรรม ความผิดปกติที่มีสมองส่วน empathy เล็กกว่าปกติ หรือไม่มีเลย ต่างกับ Sociopath ที่มักมาจากสาเหตุภายนอกและมีการแสดงความก้าวร้าวอย่างชัดเจน

'พวกเขา' สามารถแสดงออกว่าเสียใจหรือเห็นใจได้จากการสังเกตุจากบุคคลรอบตัว ทั้งที่ภายในใจนั้นไร้ความรู้สึกใดๆ เมินเฉย เพียงแต่แสดงออกเพื่อให้ตัวเองดูเหมือนคนอื่นก็เท่านั้น

ฟังดูเหมือนเป็นการบรรยายลักษณะและที่มาของฆ่าตกรโรคจิตในนวนิยายสักเรื่อง อาการผิดพลาดทางพันธุกรรมที่ทำให้พวกเขากลายเป็นชนกลุ่มเล็กๆที่หาตัวจับยาก

แค่คนที่เป็นไซโคพาธยังหายาก แล้วไซโคพาธที่เป็นจิตแพทย์ล่ะ?
ต่อจากนี้คือเรื่องราวของฉัน

เขาเป็นผู้ชายตัวสูง
ผิวขาวซีด ตาตี่อย่างคนจีนแบบที่สังเกตุได้ในระยะร้อยเมตร
เขาดูโต ต่างจากคนอื่นๆ การพูดคุยมีวุฒิภาวะ ริมฝีปากเหยียดยิ้มลึกลับ ม่านตาสีเข้มจนแทบกลายเป็นดำสนิท

คนที่เป็นนักศึกษาแพทย์เรียกเขาว่าอาจารย์ ฉันแทบจะร้องอ๋อออกมาทันที แม้จะนึกสงสัยในใจว่าทำไมหลายๆคนที่เรียนหมอถึงมีเชื้อสายจีนหรือไม่ก็เป็นคนจีนกันซะส่วนมาก สังเกตุง่ายๆพวกหมอที่เราเห็นกันน่ะไม่ขาวก็ตาตี่กันทั้งนั้น

ต่อจากนี้ฉันจะเรียกแทน 'ตัวเขา' ว่าหมอ

หมอเป็นคนแปลกๆ พูดจาก็แปลก แรกเริ่มฉันเพียงแต่คิดว่ามันคงเป็นวิสัยของพวกจิตแพทย์ ถึงแม้ว่ามันจะแปลกไปหมดไม่ว่าจะเป็นบรรยากาศรอบตัวเขา หรือแม้แต่สายตาไร้ประกายใดๆของเขา ในขณะเดียวกันเขาก็เป็นคนที่มีเสน่ห์มาก แน่นอนว่าคารมเป็นต่อส่วนรูปหล่อน่ะเป็นรอง แต่ฉันจะทำยังไงกับใจล่ะถ้าเขาเป็นต่อทั้งการพูดและสายตาแบบนี้

เขาน่ากลัว กลับกันก็น่าหลงใหล

คำพูดเรียบง่ายกลับกลายเป็นเมล็ดพันธ์ที่ถูกฝังลึกลงไปในใจ ได้รับการดูแลเอาใจใส่และรอวันเติบโตเป็นต้นไม้ใหญ่แทนความสัมพันธ์ที่เกิดขึ้นระหว่างเรา

ฉันไม่แน่ใจว่านานแค่ไหนกว่าฉันจะให้คำตอบกับตัวเองได้ว่าฉันรู้สึกกับเขามากเป็นพิเศษ

อริศรา อย่างนึงที่คุณควรรู้คือผมเป็นไซโคพาธ

ผมไม่มีความรู้สึกรัก
ไม่รู้สึกเสียใจ
ไม่เห็นอกเห็นใจ หรือสงสาร

ผมเป็นคนน่ากลัว 
มันเหมือนกับเขาจับมือฉันยืนอยู่ที่ริมหน้าผา ลึกลงไปในนั้นคือความรัก ปากเขาบอกว่ามันอันตราย แต่สายตากลับท้าทายให้ฉันโดดลงไป

และแน่นอนว่าฉันโดด

อย่างไม่ลังเล
ริมฝีปากของเขาพร่ำพูดว่าให้ฉันหนีไป
ตัวเขามันอันตรายและไร้ความรู้สึก

ในขณะที่ฝ่ามือเย็นเยือกกำลังกดให้ฉันจมลงไปกับเตียงสีขาว

หลอมละลายลงไปเมื่อเขาเข้าใกล้
 
แล้วรวมเป็นหนึ่งเดียวกัน 
SHARE

Comments